غیر علنی‌های اصولگرایی چه زمانی افشا می‌شود؟

سرویس سیاسی برنا:از قدیم الایام مثل های بسیاری از آن در فرهنگ عامه ما وجود داشته است که نغز اند و شیوا...بینای دیگران و کور خود یا یک سوزن به خودت بزن و یک جوالدوز به دیگران ... استعاره و کنایه از آنکه اگر عیب دیگران می گویی آیا به خود نیز نظری افکنده ای.

پلان اول: آن مرد بادی بغبغب انداخته و با سرعت از برابر دوربین های خبرنگاران گذشته و از پله های مجتمع قضیایی با چهره ای با صلابت گذر کرد تا خود را به دادگاه رسانده و بعد از یک پروپاگاندای تمام عیار نامه ای را که هیاهوی بسیاری پیرامون آن براه انداخته بودند به دفتر قاضی تحویل دهد. 

ماجرا به اینجا ختم نشد، آقای روحانی پس از حضور در مجتمع قضایی به میان خبرنگاران آمده و با شدت و حدت اعتراض خود را به برگزاری غیر علنی دادگاه اعلام و تاکید کرد حاضر به مناظره با متهم پرونده است. چند وقتی می شد که رسانه های تندرو یکی از محورهای تبلیغاتی خود را اعتراض به عدم برگزاری غیر علنی دادگاه مهدی هاشمی کرده و در این میان حمید رسایی پیش قراول این ماجرا بود. 

طنز تلخ ماجرا آنجا بود که پیش از شروع دادگاه و در جلسات ابتدایی وکلای مهدی هاشمی و شخص خود وی درخواست برگزاری علنی دادگاه را مطرح کرده و البته با تشخیص قاضی پرونده که در این مورد حکم او نافذ و فصل الخطاب است، دادگاه غیر علنی برگزار شد و معلوم نبود چرا بعد از برگزاری بیش از بیست جلسه دادگاه چرا به یکباره منتقدان یادشان افتاد که درخواستی برای برگزاری علنی دادگاه را آنهم با این حجم از تبلیغات ارائه دهند. 

رسایی یادش رفته بود یا نمی خواست به یاد بیاورد که متهم پرونده در هنگام برگزاری دادگاه، آنهم دادگاهی با مهر غیر علنی نمی تواند به مناظره آمده و از خود دفاع کند و راجع به محتویات پرونده سخن بگوید. پاسخ وکیل مهدی هاشمی و قبول دعوت برای مناظره از سوی او هم با جواب رد رسایی روبرو شد. آخر قرار نبود نکته ای بر همگان مکشوف و ماهیت عده ای مشخص شود تنها بازی رسانه ای برای انحراف افکار عمومی و فشار بر دستگاه قضایی هدف طراحان اینگونه اقدامات تبلیغاتی بود. 

پلان دوم: معاون آن مرد رفته که پیش قراول پاک دست ترین دولت تاریخ بود، به جرم اختلاس و فساد اقتصادی به حبس و جریمه نقدی محکوم شد. یاران سینه چاک سابق پشت اش را خالی کردند، او تاب نیاورد و بخشی از غیر علنی های اصولگرایی را گفت؛ از پرداخت پول به 170 کاندیدای انتخابات مجلس گفت. همه منتظر افشای اسامی و مشخص شدن ابعاد گسترده پرونده بودند، همانگونه که  در پرونده تحقیق و تفحص مجلس از تامین اجتماعی و ماجرای اعطای کارت هدیه سعید مرتضوی به شمار زیادی از نمایندگان مردم منتظر افشای پشت پرده ها بودند اما نایب رئیس مجلس، محمدرضا باهنر اصولگرا گفت دلیلی ندارد نمایندگان منابع مالی انتخاباتی خود را فاش کنند. احمد توکلی که فریاد مبارزه با فسادش گوش ها را کر می کند نیز با سادگی هر چه تمامتر صورت مسئله را پاک کرد و گفت رحیمی مجرم است و برای تبرئه خود اینگونه ادعاها را مطرح می کند. 

بازهم از هنرنمایی اصولگرایان رونمایی نشده و همه چیز غیر علنی ماند، چند روز بعدتر توکلی پشت تریبون مجلس با صراحت مهدی هاشمی را به دریافت رشوه در پرونده استات اویل متهم کرد، پرونده ای که به گفته خود توکلی به یازده سال پیش باز می گردد و معلوم نیست چرا در حالیکه دادگاه به دنبال صدور حکم پرونده مهدی هاشمی است به یکباره از تریبون علنی مجلس اتهام زنی آنهم به این شکل و سیاق در دستور کار قرار می گیرد. البته گویا توکلی خود از یاد برده که از همین تریبون یکی از نمایندگان مجلس اتهام های اقتصادی کلانی را متوجه وی دانست و البته بازهم همه چیز غیر علنی ماند و در پشت پرده دفن شد. 

پلان سوم: دو نماینده مجلس با توجه به عملکردهای نامشروع  اقتصادی توسط دادگاه محکوم و حکم انفصال از خدمت و پرداخت جریمه نقدی بدل از حبس را دریافت کردند. اصولگرایان و آن مرد که در ماجرای دادگاه مهدی هاشمی سینه چاکانه درخواست برگزاری علنی دادگاه و اطلاع و اشراف مردم بر پرونده را داشتند، گویی نه خانی آمده و نه خانی رفته نه تنها درخواستی برای علنی شدن نام مجرمین؛ خوب دقت کنید «مجرمین و نه متهمین »را مطرح نکردند که کم ترین انعکاس ممکن نیز در رسانه های مدعی دیده نشد. کسی از پشت تریبون مجلس فریاد و فغان براه نیانداخت که چرا نماینده ملت مرتکب این تخلفات شده است، کسی از نمایندگان نخواست که اعتبار نامه این افراد مجرم و خاطی را مورد بررسی مجدد قرار دهند؛ هیچ و هیچ و هیچ.

غیر علنی های اصولگرایان البته به اینجا ها حتم نمی شود آنان هیچ گاه نخواسته اند پاسخگوی عملکردهای دولتی باشند که هشت سال با حمایت بی چون و چرای آنان بر سر کار بود و عملکردهایش در هیچ حوزه ای ذره ای جای دفاع باقی نگذاشته است. مردم البته می بینند و می دانند و به خوبی قضاوت می کنند حتی اگر هیچ گاه غیر علنی ها از خلوت به جلوت نیامده و توضیحی قابل قبول برای آن ارائه نشود.