گپی با برگزیده دوم پژوهش‌‎های توسعه ای جشنواره بین المللی خوارزمی؛

شب ها در خط تولید می خوابم!

|
۱۳۸۹/۱۲/۱۷
|
۱۳:۳۹:۰۰
| کد خبر: ۲۶۴۵۶
شب ها در خط تولید می خوابم!
بارها پیش آمده در خط تولید در میان روغن و دود خوابیده ام تا بتوانم قطعه ای بسازم. منظورم این است که چیزی آسان به دست نمی آید.
باشگاه جوانی برنا/

مهندس رضا حاتم‌طهرانی، متولد سال 1350برگزیده جشنواره بین المللی خوارزمی و دارای رتبه دوم پژوهش های توسعه ای به خاطر طرح "تدوین دانش فنی و تولید انبوه ریخته گری، ماشین کاری، پوشش پره های توربین گازی " است. او با اجرای این طرح موفق به تامین نود درصد از نیاز وزارت نیرو شده است.


توربین های گازی وظیفه شان تولید برق و قدرت است و در زمینه های کشاورزی، صنایع دریایی و صنایع نفت کاربرد دارند،در توربین ها قطعاتی با عنوان «پره» وجود دارد که تولید قدرت می کنند. تکنولوژی تولید این پره ها در اختیار سه یا چهار کشور است،دانش فنی بسیار گسترده ای برای تولید آنها نیاز است.

تجمع این فناوری ها در کشور یکی از نکات مثبت طرح رضا حاتم طهرانی است. دانش و روش تولید آن کاملا بومی است و در سال تقریبا از خروج  250 میلیون دلار ارز به خارج از کشور جلوگیری می کند. قطعات این توربین از قطعات استراتژیکی است که با آن می توانند کشورها را تحت فشار اقتصادی قرار دهند و اگر این قطعات تهیه نشود، نیروگاه ها فعالیت نخواهند داشت، دلیل این است که این قطعات باید هر سه سال یک بار تعمیر یا تعویض شود، اما فقط یکبار تعمیر می شود و بسیار گران است. قیمت هر توربین 20 میلیارد و پره های آن تقریبا 4 میلیارد تومان است.

طهرانی تولید این توربین ها را موثر در جهت پیشرفت و توسعه می داند و درباره ایده تولید آنها می گوید: می شد مانند دیگران پره ها را خرید، اما ساخت این پره ها حرکتی استراتژیک است، اگر کشورها نخواهند پره ها را بفروشند، تمام طرح های مهم گازی بدون کاربرد خواهند بود. طرح باید استراتژیک و اقتصادی باشد.برای ساخت این طرح حدود صد نفر همکاری داشته اند،تا به حال 80 هزار محصول تولید شده که وزارت نیرو از آن استفاده می کند.تعدادی از آنها هم به دیگر کشورها صادر شده است.

حاتم طهرانی درباره دعوت های شرکت‌های خارجی برای کار گفت: در مذاکرات‌مان با کشورهای خارجی گاهی اوقات برای کار کردن دعوت می کنند. در برخی از کشورها منبع انسانی بسیار مهم است. متاسفانه گاهی مشاهده می شود در کشورمان به منابع انسانی بی اعتنایی می شود و با یک دعوتنامه، امکانات ساده و حقوق خوب او را به همراه خانواده اش به شرکت های خارجی مهاجرت می کنند. البته به من پیشنهادات زیادی شده است، اما برایم مهم است با چه کسی کار می کنم و کارهایم چه نتایجی دارد. در این چند سال به شرکت وابستگی پیدا کرده‌ام و اگر روزی بخواهم بروم باید قبل از آن سر و سامانی به شرکت بدهم.

طهرانی درباره دغدغه های زندگی اش می گوید: کسی که خانواده دارد، مسایل اقتصادی از دغدغه های زندگی اوست و البته دغدغه های کاری هم در کنارش است. با تلاش و کوشش به این مرحله رسیده ایم. گاهی پیش آمده شب ها در خط تولید خوابیده ام.انسان زمانی که نتواند مطالعه کند، می میرد. سعی می کنم دچار روزمرگی نشوم و هر هفته مطالعه داشته باشم.

برگزیده جشنواره بین المللی خوارزمی درباره مشکلاتش می گوید: مشکلات در صنعت در کنار مشکلات خانوادگی وجود دارد، اما مشکل نزول کیفیت و کمیت در صنایع اثرگذار است.باید صنایع را به نسل آینده منتقل کنیم، حیف است چنین طرح هایی هدر رود و این یکی از دغدغه های کاری‌ام است. البته همیشه خانواده ام ناراحت هستند که وقت کمی به آنها اختصاص می دهم و این هم از مشکلاتم است.

طهرانی درباره عکس العمل در برابر مشکلات زندگی اش می گوید: احساس می کنم برخی از جوان ها باید بیشتر تلاش و کار کنند. انسانی که کار و تلاش کند زنده می ماند. قوانین نسل ها در حال تغییر کردن است. برخی از نسل های جدید در رفاه زیادی هستند و برخی از جوانان خیلی راحت طلب شده اند. کشورمان به کار مفید و هدف دار نیاز دارد.

او هم چنین درباره اوقاتی که به تفریح می پردازد، گفت: وقت کمی برای تفریح کردن دارم. در گذشته باشگاه رزمی می رفتم، اما امروز اگر بخواهم تفریح کنم با دوستانم برای شنا کردن به استخر می رویم.

از میان تمام کارهایی که می تواند انجام دهد، به ادامه تحصیل علاقه بسیاری دارد و می گوید:هنوز وقت نکرده ام به صورت جدی درسم را ادامه دهم. یکی از آرزوهایم این است که رشته های فنی، تخصصی شوند و جوان ها  در دانشگاه با کارهای تخصصی آشنا شوند.

طهرانی از مسوولان انتظار دارد به بیشتر شدن ارتباط بین صنعت و دانشگاه  کمک کنند و ادامه می دهد:نباید فقط به کارورزی بسنده کنیم. نیاز به همراهی بیشتری میان این دو عرصه وجود دارد. کارهای علمی تمام نشدنی هستند و طرح را می توان گسترش داد و بهتر کرد.

طهرانی دوست دارد متفکران و صنعت گران پس از گذشت مدتی از خود سوال کنند"پس از این مدت چه چیزی به ارث گذاشته ام؟" او در این زمینه می گوید:افرادی که در حال تلاش در عرصه صنعت هستند، روزهای زیادی فرزندشان را ندیده اند. دوست دارم یک نفر از من بپرسد چه سرمایه هایی برای انجام کارها گذاشته ام. خیلی وقت ها از وقتی که باید برای خانواده ام می گذاشتم زده ام تا بتوانم به طرح ها برسم. برای انجام طرح ها، از تفریحاتم زده ام، بارها پیش آمده در خط تولید در میان روغن و دود خوابیده ام تا بتوانم قطعه ای بسازم. منظورم این است که چیزی آسان به دست نمی آید.

او در آخر گفت: انسان ها وقتی تلاش می کنند و کاری انجام می دهند دوست دارند نتایج کارشان را ببینند، در حوزه های ورزشی به قهرمانان بهای زیادی داده می شود و باید در عرصه‌های علمی و دیگر عرصه ها هم به جوانانی که تلاش می کنند توجه شود.




***

نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر