'گزارش برنا از مسابقات دومینو در دانشگاه امیرکبیر؛

تلاشی برای هیجان یک سقوط زنجیروار!

|
۱۳۸۹/۱۲/۱۷
|
۱۷:۰۵:۰۰
| کد خبر: ۲۷۲۴۹
تلاشی برای هیجان یک سقوط زنجیروار!
طراحی کار، گروهی انجام شده، همه مغزهایمان را روی هم ریختیم و کوبیدیم تا این طرح شکل گرفت!
باشگاه جوانی برنا/ مریم طالقانی

"دومینو"بازی جذابی است که با چیدن مستطیل‌های کوچکی که کنار هم قرار می‌گیرد شروع می‌شود و وقتی یکی از آنها بیفتد، به صورت زنجیروار باقی هم می‌افتند.این بازی ساده، در دنیا طرفداران زیادی دارد و حتی چندی پیش در کشور آلمان، رکورد دومینوی انسانی شکسته شد. دومینویی که به جای مستطیل‌ها از آدم‌ها استفاده شده بود.


این روزها دانشگاه امیرکبیر تهران میزبان مسابقات دومینو دانشجویی است که در قالب تیم های چهار نفره با هم رقابت می‌کنند. روز اول مسابقه با شرکت سه تیم در حالی برگزار شد که یکی از تیم‌ها با هشت نفر عضو در مسابقات شرکت کرده بود که البته "فاطمه فتاحی"،‌ عضو گروه در این‌باره توضیح می‌دهد: چون قانون مسابقه این است که فقط هر گروه چهار نفر عضو داشته باشد، قرار است دو طرح اجرا کنیم.





"زینب جولایی" طراحی صنعتی می‌خواند و با جدیت مشغول چیدن تکه‌های دومینو است. از کارشان که می‌پرسی، می‌گوید: 300 تیکه را باید کنار هم بچینیم و کارهم باید تا یک بعد از ظهر به پایان برسد.

مستطیل‌های رنگی با دقت و وسواس خاصی جابه جا می‌شود و زینت توضیح می‌دهد: از 9 صبح کار را شروع کردیم. البته فاطمه فتاحی درباره طرح توضیح می‌دهد: طرح‌مان فقط شامل چیدن دومینو نمی‌شود؛ بلکه چندین مکانیزم هم داریم که در کنار آن قرار می‌گیرد. می‌خندد و ادامه می‌دهد: این مکانیزم‌ها در امتیازدهی خیلی تاثیر دارد!

طراحی کار، گروهی انجام شده و زینب با شوخی می‌گوید: همه مغزهایمان را روی هم ریختیم و کوبیدیم تا این طرح شکل گرفت!





پای درد دلشان که می‌نشینی از خاطرات و البته مخاطرات کارشان می‌گویند و به دست‌های زخمی‌شان اشاره می‌کنند و زینب می‌گوید: بنویس از خیلی کارهایمان زدیم تا به این مسابقه برسیم!

از زمان ریزش مهره‌ها هم که می‌پرسی، نادیا عضو دیگر گروه هم می‌خندد و می‌گوید: هنوز تخمین نزدیم ولی فکر می‌کنم تقریبا ده دقیقه طول بکشد اما چون وقت برای اجرای تمرینی نداشتیم نمی توانم دقیق بگویم. بیشتر طراحی‌ها هم بداهه است و موقع اجرا شکل می‌گیرد.

هیچ کس از جایزه خبر ندارد و نادیا می‌گوید: هنوز خبری از جایزه‌ها به ما نداده‌اند.




از "حسین سلطانی" که مسوولیت ساخت مکانیزم‌ها را به عهده دارد، هم می‌گوید: دومینو اولش خیلی هیجان دارد و به آدم خیلی انگیزه می‌دهد، اما وقتی چند بار انجام می‌دهی، می‌فهمی کار بی فایده ای است. می خندد و ادامه می دهد: الان هم فقط برای حفظ آبرو ادامه می دهیم!

"میلاد ذوقی" دانشجوی عمران است. برخلاف گروه قبلی همه اعضای گروه شان پسرند. از طراحی کارشان که می‌پرسی، می‌گوید: نیم ساعت بیشتر طول نکشید البته از اینترنت کمک گرفتم.

طرحشان شبیه هرم است و میلاد سخت در تلاش است تا قسمتی از کار را که در داخل آب است بچیند. از مدت زمان چینش کار که می‌پرسی، می‌گوید: دو ساعت طول کشید و هنوز هم ادامه دارد و تمام مدت می‌ترسم که یک وقت با یک اشتباه همه زحماتمان بر باد برود.

"علی حشمتی" هم عضو دیگر گروه است که به قول دوستانش بیشتر از بقیه زحمت کشیده است. اما از خودش که می‌پرسی، می‌گوید: کارمان گروهی است و بیشتر برای کسب تجربه شرکت کردیم.




"سحر شیرازی" هم عضو یک گروه است که تمام اعضایش دخترند. عمران خوانده و وقتی از تفاوت طراحی دخترها و پسرها که می‌پرسی، می گوید: فکر نمی‌کنم فرقی داشته باشد. شاید برخی جنبه‌ها را دخترها بیشتر در نظر بگیرند اما در نهایت، کارها با هم فرقی نخواهد داشت.

طرح‌شان برج آزادی است که همگی با دومینوهای آبی فیروزه‌ای ساخته شده است.
از کار با مستطیل‌های دومینو که سوال می‌کنی، می‌گوید: بیشتر برای ما تفریح است و وقت های بیکاری مان را در دانشگاه برای این کار استفاده می کنیم.




رقابت های غیر حرفه ای


در کنار بخش رقابتی تیمی، قسمتی هم برای رقابت آماتور وجود دارد که نوع چینش کارها متفاوت است و کسی برنده می‌شود که بیشتر ارتفاع دومینو ها را روی تنها یک دومینو بچیند.

در این بخش هم دانشجویان در گروه‌های تکی و چند نفره با حرارت و جدیت مشغول کارند و انگار این جا جنبه سرگرمی دومینو خیلی پررنگ تر است و به قول "حدیثه موسوی" دانشجوی پلیمر که می‌گوید: ما تفریحی شروع می کنیم اما یک دفعه رکورد می‌زنیم.

 



نیما دانشجوی عمران است و با احتیاط سازه‌ها را روی دومینوها می‌چیند و ارتفاع سازه اش حدود 40 سانت است.

از دوستانش که می پرسی می گویند: نیما نابغه است و خودش هم قبول دارد و می‌گوید: یقین دارم برنده می‌شوم!

"حسام‌الدین محمودآبادی" و دوستش هم با جدیت مشغول کارند، البته یکی تکه‌های دومینو را می‌چیند و یکی هم با جدیت فیلمبرداری می‌کند. از برنده شدنشان که می‌پرسی، می‌گوید: فکر نمی کنم برنده شوم و دوستش توضیح می‌دهد: جو خوبی داشت و ما هم علاقمند شدیم شرکت کنیم. برخی هم از شیوه‌های ابتکاری جدید استفاده می‌کنند.

مثلا اینکه کل سازه را روی سطح صافی می‌چینند و در نهایت روی همان تک دومینو سوار می‌کنند.

افتادن مکرر سازه‌ها با صدای خنده دانشجویان همراه می‌شود و خیلی‌ها هم که فقط برای تماشا آمدند تشویق می‌کند تا شانس خودشان را امتحان کنند.




مسابقات دومینو تا 19 اسفند ماه در دو نوبت صبح و عصر در دانشگاه امیرکبیر برگزار خواهد شد.




***

نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر