روز عید در حلبچه شیمیایی شدیم

مرتضی مصطفوی جانباز، رزمنده دفاع مقدس و روایت‌گر کاروان‌های راهیان نور درباره حال و هوای رزمندگان جبهه در دوران دفاع مقدس هنگام نزدیک شدن به ایام عید، می‌گوید: حال و هوای رزمنده‌ها در زمستان زندگی، بهاری بود و در باطن خود با نوروز و نو شدن ارتباط داشتند و اینکه چگونه در این زمستان سرد و زندگی دنیایی توانستند بهار ایجاد کنند، مهم است.

البته آیین و سنت‌های مخصوص، جبهه را ایجاد کرده بود و آنها انسان‌هایی بودند که «حوّل حالنا الی احسن الحال» را به بهترین نحوه عملی کردند. در جبهه‌ها انسان‌هایی در جنگ بودند که از شرایط دیگری آمده بودند. همه از آسمان نیامده بودند اما به احوالاتی رسیدند که به آسمان گره خوردند و به شهادت رسیدند و حقیقت نوروز را درک کردند و ما نیز باید به دنبال این باشیم تا بفهمیم چگونه می‌توان همیشه حال و هوای بهاری داشت.
 
مرتضی مصطفوی درباره سفره‌های هفت سین جنگ می‌گوید: این کار عمومیت نداشت اما جاهایی بود که رزمنده‌ها سفره‌های هفت سینی را با ابزارهای جنگی مانند: سیم چین، سیم خاردار و ... درست می‌کردند و دور هم می‌نشستند و دعا می‌خواندند و شادی‌شان به نحوی بود که کمترین خطا و گناهی در آن نبود.
 
مصطفوی یکی از عیدهای خود را در بمباران شهر حلبچه حاضر بوده است و درباره خاطرات آن روز می‌گوید: عید سال 66 را در حلبچه بودم. عراق شهر را بمباران شیمیایی کرده بود و ما به خاطر شرایطی که داشتیم، در شهر ماندیم. روز تحویل سال می‌خواستیم چند شهروند کرد عراقی که در شهر مانده و برخی نیز مجروح بودند را خارج کنیم. زنی پایش قطع شده بود و پیرمردی در کنار نوجوانی به نام محمود عبدالقادر را پیشت وانتی سوار کردیم و این در حالی بود که همگی آنها همه چیزشان را از دست داده بودند و گریه می‌کردند.
از شهر خارج می‌شدیم که نگاهی به درختان اطراف جاده کردم و دیدم درختان شکوفه داده‌اند، در پیچ و خمی که به سمت ارتفاعات می‌رفتیم دستم را به درختی انداختم و بسیاری از این شکوفه‌ها در دستانم آمدند و به آنها دادم و گفتم: می دانید امروز چه روزی است؟ گفتند :نه. گفتم: امروز عید نوروز ما ایرانی‌ها است. تو را به خدا کمی شاد باشید و ان‌شاء‌الله خداوند به شما صبر دهد. کمی لبخند بر چهره‌شان نشست و من شروع کردم از ایام عید گفتن و تعریف از نوروز.

مرتضی مصطفوی درباره تفاوت ایام عید در جبهه‌ها یا شهرها می‌گوید: ما در شهرها بیشتر گرفتار ظاهر هستیم اما در جبهه‌ها باطن مهم بود. این جا خانه تکانی می‌کنیم اما در آنجا رزمنده‌ها خودشان را تطهیر می‌کردند یعنی خانه تکانی باطنی. کسی که در جبهه‌ها خودش را تطهیر می‌کرد، بهتر وارد عید و بهار می‌شد.
 
مصطفوی درباره بهترین عیدی که می‌توان به جوان‌ها داد، گفت: باید با دعوت هنرمندانه، با اخلاق، کرامت و روش صحیح بتوانیم جوانان امروز را به همان روح و روحیه بازگردانیم تا خودشان را پیدا کنند و به یک خودآگاهی برسند و در عمل به دنبال گمنامی باشند. کم کردن این فاصله‌ها یک هدیه برای جوانان است.هدیه دیگر به جوانان این است: کسانی که در لباس رزمنده‌های دفاع مقدس هستند، سیره آنها را به مردم هدیه بدهند.


***