به مناسبت سالروز میلاد امام حسن عسگری(ع)
خداوند یازدهمین روشنگرش را به هستی بخشید
آسمان دیده بر زمین گشوده بود و مدینه، شب انتظارش را به دست صبح امید میسپرد که ناگاه در صبح دمی حیات بخش آفرینش، تولدی دوباره کرد و یازدهمین روشنگرش را به هستی بخشید.
به گزارش خبرنگار اندیشه برنا، پیشوای یازدهم شیعیان، امام حسنبن العسكری(ع) در ماه ربیعالاخر سال 232 قمری در مدینه زاده شد و در روز هشتم ربیعالاول سال 260 قمری، در سامرا به شهادت رسید و در همان خانهای كه پدر بزرگوارش در خاك آرمیده بود، به خاك سپرده شد.
زندگی امام حسن عسکری(ع)
زندگی ایشان در عصر حکومت و خلافت متوکل سفاکترین خلفای بنی العباس، ابومحمد حسن بن علی، امام یازدهم از ائمه عشر(ع) و سیزدهمین معصوم از چهارده معصوم(ع)، در شهر تاریخی و پایگاه نشر اسلام مدینه در خانه امام هادی دهمین پیشوای جهان اسلام و از یک مادر دانشمند و پرفضیلت دیده به جهان گشود مادرش بانویی صالحه و عارفه به نام سوسن یا حدیثه یا سلیل بود که بانوان مدینه از محضر پر فیض او بهرههای علمی میبردند.
نامی که برای این مولود انتخاب شد، همتای نام جد بزرگوارش امام حسن مجتبی بود که تجدید کننده خاطرات نخستین ثمره باغ پر بار رسالت است. روز میلاد مبارک او به اتفاق اغلب سیره نویسان اسلامی در روز هشتم ربیع الثانی به سال 232 هجری بود.
مدت كوتاه حیات امام به سه دوره تقسیم میشود: تا چهار سال و چند ماهگی امام (و به قولی تا 13 سالگی) از عمر شریفش در مدینه سر برده، تا 23 سالگی به اتفاق پدر بزرگوارش در سامرا میزیسته (او پدر بزرگوارش امام هادی(ع) در محله عسگر قرارگاه سپاه در شهر سامرا زندگی میكردند و به عسگری لقب یافتند) و تا 29 سالگی یعنی شش سال و اندی پس از رحلت امام دهم(ع) در سامرا ولایت بر امور و پیشوایی بر ستون را بر عهده داشته است.
قیامها و شورشهای زمان امام حسن عسکری(ع)
در زمان امام حسن عسكری(ع) حركتهای اعتراضآمیزی صورت میگرفت كه برخی از آنها از سوی شیعیان بود از جمله این قیامها قیام علیبن زیدبن حسین، احمدبن محمدبن عبدالله، علیبن زید و عیسیبن جعفر و شورش صاحب زنج است كه شورش صاحب زنج یكی از شورشهای مهمی است كه در زمان امام حسن عسكری(ع) و در پایان خلافت معتز در سال 255 قمری آغاز شد و تا دوران معتمد ادامه داشت.
وی كه قصد داشت كه خود را به علویان منصوب كند نه از نظر نسب خانوادگی از علویان به شمار میرفت و نه از نظر كردار به علویان نزدیك بود. عموم نسبشناسان بر این باورند كه او از تیره عبدالقیص است و از نظر عقاید به خوارج نزدیك است امام حسن عسكری (ع) درباره او نظر خویش را اعلام كرد و فرمود: "صاحب زنج از ما اهلبیت نیست".
شهادت امام حسن عسکری(ع)
در روز جمعه ۸ ربیع الاول سال ۲۶۰ هجری در سن ۲۹ سالگی با زهر معتمد عباسی کشته شد. در سامرا کنار پدرش هادی به خاک سپردهشد. از آنجا که پس از مرگ عسکری جانشین او به درستی آشکار نبود، پیروانش بر سر جانشینی او به چند گروه تقسیم شدند؛ برخی میگفتند که او به نزد خدا عروج کرده و منتظر بازگشتش بودند. اما در میان فرقههای مختلفی که پس از مرگش ایجاد شد، تنها تشیع دوازدهامامی (که معتقد به وجود پسری از حسن عسکری، همنام پیامبر اسلام، بودند) دوام یافت.
شیعیان دوازدهامامی، جعفر (برادر حسن عسکری(ع) و از مدعیان اصلی جانشینی او) را "جعفر کذّاب" مینامند. به عقیدهٔ آنان جعفر کذاب ویژگیهای امامت را نداشت. به عقیدهٔ آنان، هنگام نماز گزاردن بر بدن حسن عسکری، فرزندش حجت بن الحسن بر او نماز گزارد و شک را از شیعیان برداشت.
انتظار فرج پسر بزرگوارش
آسمان دیده بر زمین گشوده بود و مدینه، شب انتظارش را به دست صبح امید میسپرد که ناگاه در صبح دمی حیات بخش آفرینش، تولدی دوباره کرد و یازدهمین روشنگرش را به هستی بخشید. عرش به برکت میلاد جهان افروز امام عسکری(ع) بزم شادی گستراند. تولد او موعودی را بشارت دهنده است که ظهورش، سپیده دمی است به سوی روشنایی و مرهمی برتمامی رنجها و مقصد تمام رفتن ها و رسیدنها.به امید ظهورش
زندگی امام حسن عسکری(ع)
زندگی ایشان در عصر حکومت و خلافت متوکل سفاکترین خلفای بنی العباس، ابومحمد حسن بن علی، امام یازدهم از ائمه عشر(ع) و سیزدهمین معصوم از چهارده معصوم(ع)، در شهر تاریخی و پایگاه نشر اسلام مدینه در خانه امام هادی دهمین پیشوای جهان اسلام و از یک مادر دانشمند و پرفضیلت دیده به جهان گشود مادرش بانویی صالحه و عارفه به نام سوسن یا حدیثه یا سلیل بود که بانوان مدینه از محضر پر فیض او بهرههای علمی میبردند.
نامی که برای این مولود انتخاب شد، همتای نام جد بزرگوارش امام حسن مجتبی بود که تجدید کننده خاطرات نخستین ثمره باغ پر بار رسالت است. روز میلاد مبارک او به اتفاق اغلب سیره نویسان اسلامی در روز هشتم ربیع الثانی به سال 232 هجری بود.
مدت كوتاه حیات امام به سه دوره تقسیم میشود: تا چهار سال و چند ماهگی امام (و به قولی تا 13 سالگی) از عمر شریفش در مدینه سر برده، تا 23 سالگی به اتفاق پدر بزرگوارش در سامرا میزیسته (او پدر بزرگوارش امام هادی(ع) در محله عسگر قرارگاه سپاه در شهر سامرا زندگی میكردند و به عسگری لقب یافتند) و تا 29 سالگی یعنی شش سال و اندی پس از رحلت امام دهم(ع) در سامرا ولایت بر امور و پیشوایی بر ستون را بر عهده داشته است.
قیامها و شورشهای زمان امام حسن عسکری(ع)
در زمان امام حسن عسكری(ع) حركتهای اعتراضآمیزی صورت میگرفت كه برخی از آنها از سوی شیعیان بود از جمله این قیامها قیام علیبن زیدبن حسین، احمدبن محمدبن عبدالله، علیبن زید و عیسیبن جعفر و شورش صاحب زنج است كه شورش صاحب زنج یكی از شورشهای مهمی است كه در زمان امام حسن عسكری(ع) و در پایان خلافت معتز در سال 255 قمری آغاز شد و تا دوران معتمد ادامه داشت.
وی كه قصد داشت كه خود را به علویان منصوب كند نه از نظر نسب خانوادگی از علویان به شمار میرفت و نه از نظر كردار به علویان نزدیك بود. عموم نسبشناسان بر این باورند كه او از تیره عبدالقیص است و از نظر عقاید به خوارج نزدیك است امام حسن عسكری (ع) درباره او نظر خویش را اعلام كرد و فرمود: "صاحب زنج از ما اهلبیت نیست".
شهادت امام حسن عسکری(ع)
در روز جمعه ۸ ربیع الاول سال ۲۶۰ هجری در سن ۲۹ سالگی با زهر معتمد عباسی کشته شد. در سامرا کنار پدرش هادی به خاک سپردهشد. از آنجا که پس از مرگ عسکری جانشین او به درستی آشکار نبود، پیروانش بر سر جانشینی او به چند گروه تقسیم شدند؛ برخی میگفتند که او به نزد خدا عروج کرده و منتظر بازگشتش بودند. اما در میان فرقههای مختلفی که پس از مرگش ایجاد شد، تنها تشیع دوازدهامامی (که معتقد به وجود پسری از حسن عسکری، همنام پیامبر اسلام، بودند) دوام یافت.
شیعیان دوازدهامامی، جعفر (برادر حسن عسکری(ع) و از مدعیان اصلی جانشینی او) را "جعفر کذّاب" مینامند. به عقیدهٔ آنان جعفر کذاب ویژگیهای امامت را نداشت. به عقیدهٔ آنان، هنگام نماز گزاردن بر بدن حسن عسکری، فرزندش حجت بن الحسن بر او نماز گزارد و شک را از شیعیان برداشت.
انتظار فرج پسر بزرگوارش
آسمان دیده بر زمین گشوده بود و مدینه، شب انتظارش را به دست صبح امید میسپرد که ناگاه در صبح دمی حیات بخش آفرینش، تولدی دوباره کرد و یازدهمین روشنگرش را به هستی بخشید. عرش به برکت میلاد جهان افروز امام عسکری(ع) بزم شادی گستراند. تولد او موعودی را بشارت دهنده است که ظهورش، سپیده دمی است به سوی روشنایی و مرهمی برتمامی رنجها و مقصد تمام رفتن ها و رسیدنها.به امید ظهورش
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
