حاجیمشهدی در گفتوگو با برنا
تشکیل شورایعالی سینما ارمغان هنری دولت در سال ۸۹ بود
منتقد فیلم و مدرس سینما گفت: تشكیل ˝شورایعالی سینما ˝را میتوان رویداد مهمی برای سینمای ایران در سال 89 به حساب آورد.
عزیزالله حاجیمشهدی منتقد فیلم و مدرس سینما، در ارزیابی وضعیت سینما و تلویزیون ایران در سال 89 و پیشبینی سال 90 به خبرنگار برنا گفت: بررسی وضعیت نمایش فیلمهای سینمایی در سال 89، بدون تكیه بر آمار فروش فیلمها، میزان رضایت مخاطبان از آثار به نمایش در آمده و بررسی چگونگی رونق یا ركود اقتصادی فضای تولید فیلم با توجه به میزان هزینههای انجام شده و درآمدهای مستقیم ناشی از فروش فیلمها، چندان مقرون به واقعیت نخواهد بود.
وی افزود: با این همه، در یك نگاه كلی باید گفت كه حال و روز سینماها، به جز در چند مورد خاص، از جمله درخشش آثاری چون: "به رنگ ارغوان"( ابراهیم حاتمی كیا) ، " طلا و مس" (همایون اسعدیان)، "كیفر" (حسن فتحی) و "لطفا مزاحم نشوید!" (محسن عبدالوهاب) چندان پررونق و قابل اعتناء نبوده است. ضمن این كه درباره اقبال شایان توجه سینما دوستان به برخی از این نمونهها، برخی رویدادهای فرامتنی و حاشیهای _ از جمله نمایش یك فیلم پس از سه چهار سال انتظار- و تمام حاشیه سازیها و در محاق بلاتكلیفی بودن فیلم ! - را نیز نباید از نظر دور داشت.
سال 89 سینمای پررونقی نداشتیم
این منتقد تصریح کرد: در مجموع، سال 89، برای سینمای ما سال چندان پررونقی نبوده است! در موضوع "نظارت" مدیران دولتی و گاه حتی "مداخله" به انگیزه اشراف یافتن بر جریان تولید فیلم نیز به اعتقاد من باید از زیانهای گریزناپذیر دولتی شدن جریان تولید فیلم با توجه به تجربههای تلخ موجود در تاریخ فیلمسازی كشورهایی چون شوروی سابق، چین و برخی كشورهای بلوك شرق و آلمان شرقی، درس گرفت و نظارتهای دولتی را تنها در سایه "حمایت"های جدی و به دور از شعار، به سود "سینمای ملی"، پیش برد.
سردبیر سابق ماهنامه "نقد سینما" ادامه داد: تشكیل "شورایعالی سینما "را میتوان رویداد مهمی برای سینمای ایران در سال 89 به حساب آورد، با این حال، باید امیدوار بود كه این شورا، در سال 90، بتواند ضمن تداوم بخشیدن به فعالیتهای خود و تجدید نظر در تركیب اعضایش -با توجه به تنوع تخصصها در چرخه تولید فیلم و ضمانت اجرایی مصوبههای این شورا، مفید و مؤثر واقع شود.
نمایش آثار مناسب خارجی به سود جریان فیلم کشور است
این مدرس سینما در بحث نمایش همگانی فیلمهای موفق خارجی اظهار کرد: نمایش فیلمهای موفق و مناسب خارجی، به ویژه آثار مطرح در جشنوارههای معتبر بین المللی، حتی در نوبتهای نمایشی محدود یا سینماهای خاص و انگشت شمار نیز ، علاوه بر سودمندی آن برای بسیاری از دانشجویان رشتههای هنری، سینما وتئاتر و تمامی سینمادوستان- بیتردید میتواند به سود جریان تولید فیلم در كشور تمام شود. به ویژه كه میدانیم تماشای برخی از فیلمهای شاخص در قالب سی دی یا دی وی دی برای بسیاری از منتقدان و كارشناسان و دست اندركاران سینما، چندان مطلوب و دلچسب نیست!
به اعتقاد حاجی مشهدی، عضو و سخنگوی كانون مدرسان سینما در سال 90 با توجه به وجود آثار متنوع، جذاب و پركشش، از جمله جدایی نادر از سیمین، جرم، آلزایمر، اینجا بدون من!، سعادت آباد و ...میتوان در مقایسه با سال 89، فصلهای پر رونقتری را برای نمایش فیلمها انتظار داشت. اگرچه بدون نهایی شدن تركیب دلخواه "شورای صنفی نمایش و اكران فیلم" و به ویژه رعایت دقیق آییننامههای مربوطه، جریان عادلانه نمایش فیلمها در سال 90، تحققپذیر نخواهد شد.
وی افزود: با این همه، در یك نگاه كلی باید گفت كه حال و روز سینماها، به جز در چند مورد خاص، از جمله درخشش آثاری چون: "به رنگ ارغوان"( ابراهیم حاتمی كیا) ، " طلا و مس" (همایون اسعدیان)، "كیفر" (حسن فتحی) و "لطفا مزاحم نشوید!" (محسن عبدالوهاب) چندان پررونق و قابل اعتناء نبوده است. ضمن این كه درباره اقبال شایان توجه سینما دوستان به برخی از این نمونهها، برخی رویدادهای فرامتنی و حاشیهای _ از جمله نمایش یك فیلم پس از سه چهار سال انتظار- و تمام حاشیه سازیها و در محاق بلاتكلیفی بودن فیلم ! - را نیز نباید از نظر دور داشت.
سال 89 سینمای پررونقی نداشتیم
این منتقد تصریح کرد: در مجموع، سال 89، برای سینمای ما سال چندان پررونقی نبوده است! در موضوع "نظارت" مدیران دولتی و گاه حتی "مداخله" به انگیزه اشراف یافتن بر جریان تولید فیلم نیز به اعتقاد من باید از زیانهای گریزناپذیر دولتی شدن جریان تولید فیلم با توجه به تجربههای تلخ موجود در تاریخ فیلمسازی كشورهایی چون شوروی سابق، چین و برخی كشورهای بلوك شرق و آلمان شرقی، درس گرفت و نظارتهای دولتی را تنها در سایه "حمایت"های جدی و به دور از شعار، به سود "سینمای ملی"، پیش برد.
سردبیر سابق ماهنامه "نقد سینما" ادامه داد: تشكیل "شورایعالی سینما "را میتوان رویداد مهمی برای سینمای ایران در سال 89 به حساب آورد، با این حال، باید امیدوار بود كه این شورا، در سال 90، بتواند ضمن تداوم بخشیدن به فعالیتهای خود و تجدید نظر در تركیب اعضایش -با توجه به تنوع تخصصها در چرخه تولید فیلم و ضمانت اجرایی مصوبههای این شورا، مفید و مؤثر واقع شود.
نمایش آثار مناسب خارجی به سود جریان فیلم کشور است
این مدرس سینما در بحث نمایش همگانی فیلمهای موفق خارجی اظهار کرد: نمایش فیلمهای موفق و مناسب خارجی، به ویژه آثار مطرح در جشنوارههای معتبر بین المللی، حتی در نوبتهای نمایشی محدود یا سینماهای خاص و انگشت شمار نیز ، علاوه بر سودمندی آن برای بسیاری از دانشجویان رشتههای هنری، سینما وتئاتر و تمامی سینمادوستان- بیتردید میتواند به سود جریان تولید فیلم در كشور تمام شود. به ویژه كه میدانیم تماشای برخی از فیلمهای شاخص در قالب سی دی یا دی وی دی برای بسیاری از منتقدان و كارشناسان و دست اندركاران سینما، چندان مطلوب و دلچسب نیست!
به اعتقاد حاجی مشهدی، عضو و سخنگوی كانون مدرسان سینما در سال 90 با توجه به وجود آثار متنوع، جذاب و پركشش، از جمله جدایی نادر از سیمین، جرم، آلزایمر، اینجا بدون من!، سعادت آباد و ...میتوان در مقایسه با سال 89، فصلهای پر رونقتری را برای نمایش فیلمها انتظار داشت. اگرچه بدون نهایی شدن تركیب دلخواه "شورای صنفی نمایش و اكران فیلم" و به ویژه رعایت دقیق آییننامههای مربوطه، جریان عادلانه نمایش فیلمها در سال 90، تحققپذیر نخواهد شد.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
