نگاه نفت محور را به نگاه فرهنگ محور تبدیل کنیم
به گزارش سرویس فرهنگ و هنر برنا، علی معلم منتقد و تهیهکننده سینما درباره جشنواره فیلم کیش گفت: تاکید بر مشترکات و جلوگیری از بروز مسایلی که منجر به تفاوتهای نگرشی ما در منطقه می شود مهمترین نقش راهبردی جشنواره کیش است و طبیعتا باید مسایلی را نشان داد که موجب وحدت شود و نه تفرقه که نمایش صحیح اینها می تواند ایران را از انزوای هنری در منطقه بیرون بیاورد.
وی ادامه داد: ما در حال حاضر در منطقه دچار انزوای هنری هستیم و دلیل آن این است که متاسفانه در ایران سازوکارهایی که موجب مشارکت فعال در منطقه می شود بسیار ضعیف است و چون نهایتا تنها به چهارچوب تولید داخلی فکر شده به همین دلیل هم نتیجه ای نمی شود گرفت.
این منتقد و نویسنده با اشاره به هدف جشنواره فیلم کیش و مشترکاتی فرهنگی و آئینی کشورهای منطقه خاطرنشان کرد: به هر حال زمینه های بروز میراث فرهنگی متفاوت است مثلا ما با کشورهای فارسی زبان منطقه میراث مشترک فراوانی داریم و یا در آسیای میانه و قفقاز افسانه های مشترک داریم و تمامی آن کشورها افسانه های ایرانی را می شناسند. به هر حال مجموعه بازتاب های فرهنگ در زمینه های مختلف هست مانند قصه های مشترک و تاریخ مشترک که با این مجموعه کشورهای همسایه داریم به ویژه در آسیای میانه و مسایل دینی که البته نه به عنوان شیعه یا سنی بلکه اساسا به عنوان مسلمان با این کشورها اشتراک داریم.
وی تصریح کرد: البته یکسری ظرافت هایی هم وجود دارد در مورد فیلم هایی که بتواند در بین اقوام مختلف ارتباط برقرار کند و باید از مسایل تفرقه برانگیز، و نکاتی که صرفا مربوط به سرزمین و ملی گرایی می شود پرهیز شود.
تهیهکننده فیلم سینمایی "آل" با اشاره به توجه به نقاط مشترک اقوام، اظهار کرد: مثلا ما با کشورهایی نظیر آذربایجان، ارمنستان، قرقیزستان، ترکمنستان و گرجستان تاریخ مشترک داریم که بخشی از آنها جزو ایران بوده اند و کشورهایی نظیر پاکستان، تاجیکستان و افغانستان با ما زبان مشترک دارند و از سوی دیگر با کشورهای حوزه خلیج فارس نیز دین مشترک داریم. در حال حاضر معتبرترین تجار امارات ایرانی ها هستند و بحرین نیز که اساسا یکی از استانهای ایران بوده است و عملا می شود گفت که بخش گسترده ای از قابلیت گفت وگو را با کشورهای منطقه دارا هستیم مهمترین مسئله در طبل تفرقه نکوبیدن است.
معلم یادآور شد: برای تشخیص این مسایل احتیاج به یک اتاق فکر است مثلا ما قهرمانانی داریم که در منطقه مشترک هستند، کوروش را در تمامی کشورهای منطقه و جهان می شناسند. زمینه بروز عادت ها و سنت های زندگی که وجه مشترک دارند یا افسانه های ما تماما قابلیت کار را دارند که می توانند در این مرز مشترک مطرح شود و گسترش پیدا کند. اما مشکلی که ما داریم این است که وقتی داریم روی چنین موضوعاتی کار می کنیم به دلیل اینکه دسترسی به بازار آنها را نداریم و آنرا شناسایی نکرده ایم اساسا موقعیت فرهنگی آنها را نمی شناسیم و فیلم ها ابتر می مانند.
وی اضافه کرد: اساسا من این اراده را در بین مسولانمان نمی بینم که و این نگاه باید در بخش مدیریتی اصلاح شود و از یک نگاه نفت محور باید به یک نگاه فرهنگ محور برسیم. متاسفانه ما هنوز نگاهمان همان نفت محور و متکی به فرش و پسته و در این میان به هیچ عنوان نقش پررنگ فرهنگ را درک نکرده ایم.
معلم با اشاره به مناطق آزاد و نقش جشنواره و سینما در این راستا افزود: به اعتقاد من ما درباره مناطق آزاد بیشتر از جنبه تجاری فکر کرده ایم و زیاد به فکر جنبه های فرهنگی اش نبوده ایم. در حالیکه اگر می خواهید این دیدگاه مسایل فرهنگی را نیز شامل شود طبیعتا باید مدل این قضیه اول نوشته شود و برایش بودجه در نظر گرفت و برای اینکه مناطق آزاد ما بتوانند به درستی از طریق مدیوم سینما به دنیا معرفی شوند باید یک باز تعریف اساسی به لحاظ مسایل فرهنگی داشته باشیم.
