درمان تومور با نانو ذرات تجزیه شونده
به گزارش سرویس دانش و فناوری برنا، در حالی که تلاش فراوانی جهت ساخت نانوذراتی که کار دارورسانی در درمان سرطان را انجام دهند، صورت گرفته است؛ ولی در واقعیت این درمانها اغلب دارای فواید نسبتاً کمی هستند؛ زیرا اندازه آن ها خیلی بزرگ است و نمیتوانند از درون بافت محکم تومور عبور کنند. اکنون دانشمندانی از موسسه فناوری ماساچوست (MIT) و دانشکده پزشکی هارواد با استفاده از سیستمی که شباهت زیادی به متلاشی شدن ژلاتین میوهای دارد، توانستند راه حل بالقوهای پیدا کنند.
نانوذرات اندازه خود را در پاسخ به آنزیمهای تومور تغییر میدهند.
«دای فوکومورا» یکی از این پژوهشگران، توضیح میدهد: «رگهای خونی سلولهای توموری دارای رخنه هستند، به عبارت دیگر آن ها دارای سوراخهای بزرگی برای ورود ابرمولکولها (در مقایسه با سلولهای سالم) هستند. بنابراین اگر شما ذراتی با اندازه 100 نانومتر داشته باشید، آن ها سلولهای تومور را شناسایی خواهند کرد و دقیقاً به همین خاطر است که دانشمندان عقیده دارند که نانوذرات در درمان سرطانها خیلی خوب عمل خواهند کرد».
با این حال، با توجه به اظهارات فوکومورا، همین که نانوذرات 100 نانومتر به مقصد خود میرسند، در آن جا آن قدر بزرگ هستند که نمیتوانند از داخل ماتریس بافتی چگال مربوط به خود تومور عبور کنند. این گروه تحقیقاتی نانوذرات ژلهای ساخته است که بر این مشکل فائق میآید.
این نانوذرات جدید به شکل توپهای ژلاتینی 100 نانومتری هستند که شامل ذرات کوچکتری با اندازههای 10 نانومتر بوده و در کل شبیه به دسر ژلاتین میوهای هستند. این نانوذرات ژلاتینی وارد تومورها میشوند و سپس قسمت ژلاتینی آن ها توسط آنزیمهای توموری هضم میشود و اجزای کوچکتر آزاد میشوند و در طول تومور حرکت میکنند. مطالعات در محیطهای مصنوعی نشان داد که این نانوذرات در مقایسه با نانوذرات بزرگتر مرسوم که دارای اندازه ثابت هستند، نفوذ بهتری به بافت تومور دارند.
این گروه در حال حاضر مشغول بهینهسازی انتقال نانوذرات کوچک در داخل بافت تومور است تا بتواند اندازه، بار و شیمی سطحی که بیشترین تأثیر را دارند، پیدا کند.
این گروه تحققیاتی جزئیات نتایج کار تحقیقاتی خود را در مقالهای تحت عنوان «سیستم تحویل نانوذرهای چند مرحلهای برای نفوذ عمیق در بافت تومور» در مجله Proc. Natl. Acad. Sci منتشر کرده است.
