مجاهدی: شعر عاشورا از شعر عاشورایی جداست

به گزارش خبرنگار ادبیات برنا، محمد علی مجاهدی در نخستین همایش سوگواره شعر عاشورایی با اشاره به حدیثی از امام صادق(ع) گفت: امام ششم شیعیان می‌فرمایند هیچ گوینده‌ای شعری برای ما نمی‌گوید مگر اینکه خداوند برای او خانه‌ای در بهشت بنا کند.

وی افزود: در اسلام نقد شعر وجود داشته و رسول خدا(ص) وقتی یک شعر در خور تاملی را می‌شنید آنرا نقد می کرد چرا که در روایات هم آمده است کعب بن مالک از رسول خدا اجازه خواست تا شعری بخواند که همهمه مردم نمی‌گذاشت و پیامبر(ص) به دلیل حرمت بالای شعر، خود با اشاره دست مردم را آرام کرد.

این شاعر اهل بیت ادامه داد: هنر از نظر اسلام یک ابزار رسانه‌ای قوی و بسیار تاثیرگذار است و رسوال خدا بارها به اصحاب خود می‌فرمود با ابزار جان و زبان باید اسلام را زنده نگاه داشت.

وی در ادامه درباره اهمیت شعر برای اهل بیت تصریح کرد: در روایات آمده که حضرت محمد(ص) تاکید می‌کردند هیچ شاعری شعری نمی‌سراید وتوفیق شاعری پیدا نمی‌کند مگر اینکه به روح بلندی از معنویت رسیده باشد چرا که ابزار شعر کوبنده‌تر از شمشیر برهنه است.

مجاهدی با تفکیک شعر عاشورا از شعر عاشورایی تاکید کرد: شعر عاشورا به نحوی با قیام کربلا از زمان حضرت آدم که برای امام حسین(ع) گریسته تا امام عصر(عج) که چشمانشان در عزای حسین(ع) خیس است ارتباط دارد.

وی در تعریف شعر عاشورایی افزود: شعر عاشورایی شعری در مقام تبیین مفاهیم ارزشی، عرفانی، حماسی و مکتبی فرهنگ ماندگار عاشورا است.

این شاعر اهل بیت ادامه داد: اگر شعری در جمال و صفات عاشوراییان مثل گذشت، فداکاری، مروت، جوانمردی، شرافت و کرامت نوشته شد شعر عاشورایی است.

وی تاکید کرد: در شعر عاشورایی باید به این نکته توجه کرد که قاسم بن الحسین از چه زاویه‌ای به بلاهای روز عاشورا نگاه می‌کند که شهادت را از عسل شیرین‌تر می‌داند و یا نگاه حضرت زینب(س) چه بود که ‌فرمود هیچ چیز به جززیبایی در کربلا ندیدم.

به گزارش برنا، مجاهدی در پایان سخنان خود با قرائت اشعاری در سوگ اباعبدالله الحسین(ع) به سخنان خود پایان داد که در بخشی از این اشعار آمده بود:
تعداد داغ گرچه زهفتاد می‌گذشت/ اما شمار زخم زبان بی‌شمار بود/ وقتی رسید غافله کربلا به شام/ آغاز برگزاری یک جشنواره بود.