سلام بر شاهد کوچک حادثه کربلا
آسمان شب سوم صفر سال 57 هجری در شهر مدینه النبی، در انتظار طلوع ستاره درخشان دیگری است. ستارگان به دنیا آمدن گوهر تابناک و گرانبهایی را لحظه شماری میکنند. ستارهای از ستارگان ولایت، ستارهای پاک، که تاریکی ابرهای پلیدی را خواهد شکافت و زمین و زمینیان را از درخشش خود بهرهمند خواهد کرد. امام محمدباقر(ع) متولد شد.
زندگی امام محمد باقر(ع)
امام محمدباقر علیه السلام در دوران کودکی، هم زمان با حکومت یزیدبن معاویه، شاهد حادثههای خونین کربلا بود. در آن واقعه، ایشان سه یا چهار سال بیشتر نداشتند. تحمل چنان مصیبتی برای ایشان بسیار طاقت فرسا بود. به شهادت رسیدن نزدیکترین افراد خانوادهشان، به دست شقیترین افراد زمانه، مریضی سخت پدر در آن زمان و اسارت زنان و کودکان خانواده ایشان، برای هر کودکی دردناک و تحمل ناشدنی است، اما ایشان به عنایتالهی، همه اینها را با صبر جمیل پشت سر گذاشت. دوران جوانی و بزرگسالی ایشان، با اواخر حکومت اموی هم زمان شد، به طوری که دیگر حکومت، اقتدار پیشین را نداشت؛ هر چند آزار مؤمنان، بویژه امام محمدباقر(ع) در دستور کار حکومت بود، اما تزلزل حکومت فضا را برای گسترش فعالیتهای امام مناسب کرده بود. کم کم ایشان توانستند نشستهای پرباری را برای احیای اسلام ناب محمدی(ص) تشکیل دهند که از سراسر مملکتهای اسلامی شاگردان ممتازی تربیت کنند.
سیره عملی امام باقر(ع)
در شرح حال آن حضرت مىنویسند كه: روزى از روزهاى گرم تابستان آن حضرت با كمك كارگرانش از شهر خارج و بسوى مزرعه خود رفت. هوا فوقالعاده گرم بود. امام عرقریزان و با تنى خسته، همچنان ره مىپیمود، در این هنگام یكى از مسلمانان در خارج به آن حضرت برخورد كرد و سخت متعجب شد و با خود اندیشید كه چرا امام در این موقع روز و در این هواى سوزان براى رسیدگى به مزرعه خود از شهر خارج شده است؟ خواست تا در این باره از خود امام علیه السلام توضیحى بخواهد، جلو رفت، عرض ادب كرد و آنگاه گفت: شما از بزرگان قریش هستید. چرا در این هواى گرم براى رسیدگى به امور دنیوى از شهر خارج شدهاید، راستى كه اگر مرگ شما را در این حال دریابد، جواب خدا را چه خواهید گفت؟ این شخص مىگوید: همین كه این جمله را به امام علیه السلام عرضه داشتم خود را از كارگزارانش جدا كرد و بسوى من متوجه شد و فرمود: اگر مرگ مرا در این حال دریابد، در بهترین حالتى است كه با آن روبرو مىشوم، حال اطاعت و بندگى خدا، من استراحت را در این هواى گرم از خود گرفته و به دنبال كار و فعالیت مىروم، مىروم تا با زحمت و عرق جبین، چرخ اقتصاد زندگى را بگردانم و این بهترین حالتى است كه یك انسان مىتواند در آن قرار گیرد، جاى ترس و هراس آنجا است كه مرگ بر آدمى وارد شود در حالى كه در معصیت خدا باشد و با تن آسایى و تنبلى از دسترنج دیگران استفاده كند. آن مرد گمان مى كرد كه دیندارى و فضیلت به آن معنا است كه انسان قدرت تولید خود را از دست بدهد و به دنبال كار و فعالیت نرود و همینكه امام علیه السلام این انحراف فكرى خطرناك را در او دید، به نصیحتش پرداخت و واقعیت اسلام را در این مساله در برابر او قرار داد.
شهادت امام محمد باقر(ع)
حضرت امام محمد باقر (ع) 19 سال و ده ماه پس از شهادت پدر بزرگوارش حضرت امام زین العابدین(ع) زندگى كرد و در تمام این مدت به انجام دادن وظایف خطیر امامت ، نشر و تبلیغ فرهنگ اسلامى، تعلیم شاگردان، رهبرى اصحاب و مردم ، اجرا كردن سنتهاى جد بزرگوارش در میان خلق، متوجه كردن دستگاه غاصب حكومت به خط صحیح رهبرى و راه نمودن به مردم در جهت شناخت رهبر واقعى و امام معصوم، كه تنها خلیفه راستین خدا و رسول (ص) در زمین است، پرداخت و لحظهاى از این وظیفه غفلت نفرمود .سرانجام در هفتم ذیحجه سال 114 هجرى در سن 57 سالگى در مدینه به وسیله هشام مسموم شد و چشم از جهان فروبست. پیكر مقدسش را در قبرستان بقیع - كنارپدر بزرگوارش - به خاك سپردند.
