محال بود یك قسمت جانی دالر گوش ندهم
به گزارش خبرنگار رادیوی برنا، عزتالله ضرغامی در مراسم افتتاح رادیو نمایش به ذكر خاطراتی از خود با رادیو پرداخت كه در ادامه میآید:
ما خانوادهای 11 نفره بودیم كه در 2 اتاق زندگی میكردیم و تا 19 سالگی من یعنی در سال 58 تلویزیون به خانه ما نیامده بود. در این مدت ما با رادیو و نمایش رادیویی زندگی میکردیم و برای رسیدن زمان پخش «قصه شب» ثانیهشماری میكردیم.
آن زمان همه زودتر از اكنون میخوابیدند. ساعت 10 زمان خواب ما بود و اگر شبی قصهای در ژانر دلهره و وحشت از رادیو پخش میشد، لذت مضاعفی نصیبمان میكرد. همگی زیر لحاف بزرگی میخوابیدیم و به رادیو گوش میدادیم.
امكان نداشت یك بار نمایش جانی دالر با صدای حیدر صارمی را گوش ندهیم. ما آن زمان با قصههای رادیویی زندگی میكردیم و پدر و مادرمان نیز در همان شرایط ما را اداره میكردند.
مادرم در سرمای سخت آن روزها هر صبح رخت 11 نفر را در تشت سنگینی كه بانوان امروزی با مشكلات و دردهای جسمی فراوان حتی قادر به جابجاییاش نیز نیستند با وسواس بسیار شستشو میداد. آن هم با وسایلی كه روزانه تهیه میشدند و آرزویم بود یك بار به فروشنده نگویم الان حساب نمیكنم آقا بنویس كه بعدا بپردازیم.
ما در زندگیهایمان كم خاطره و تجربه نداریم كه تمامی این ها میتواند دستمایه نمایشهای رادیویی قرار بگیرند. زمانی كه تمام بازی و تفریح در رایانه خلاصه نشده و با هفت سنگ و الك دولك بالاترین لذتها نصیبمان میشد.
