ضعف سینمای ایران ریشه در دهه ۶۰ دارد

حبیب کاوش کارگردان سینما درباره نقش سرمایه گذار در سینمای ایران به خبرنگار سینمایی برنا گفت: رویای هر سینمایی این است که سرمایه گذار خصوصی داشته باشد و هر کشوری که به این مساله نزدیک شود قطعاً سینمای موفقی دارد.

وی ادامه داد: متاسفانه وجود سرمایه گذار خصوصی در سینمای ایران نزدیک به صفر است و ریشه آن نیز به دولتی بودن این سینما باز می گردد.

کارگردان فیلم سینمایی «دادشاه» با اشاره به اینکه ضعف سینمای ایران ریشه در دهه 60 دارد، اظهار کرد: در دهه 60 مدیرانی وارد سینما شدند و برای آنکه سینما را به سمتی که مورد علاقه شان بود سوق دهند بدون اینکه متوجه باشند سینما را از بخش خصوصی خارج و تبدیل به سینمای صد در صد دولتی کردند.

وی تصریح کرد: به همین دلیل سینما از مردم جدا شد و به سمت جشنواره حرکت کرد در حالی که سینمای جشنواره ای ارتباطی به مردم ندارد.

کاوش با بیان اینکه روند دولتی شدن در دهه 70 و بخشی از دهه 80 نیز ادامه یافت، عنوان کرد: سینمای ایران به جای توجه به توده مردم به سمت سینمای جشنواره ای حرکت کرد به همین دلیل از سرمایه گذاری خصوصی دور شد.

کارگردان فیلم سینمایی «امید» با تاکید بر اینکه دولت باید از رقابت با سرمایه گذار خصوصی کنار بکشد، خاطر نشان کرد: وقتی با سرمایه دولتی یک فیلم را می سازیم مرتکب چند اشتباه بزرگ می شویم. در وهله اول هر دستمزدی که بازیگران طلب کند به وی پرداخت می کنیم، این اتفاق باعث افزایش بی حساب قیمت بازیگران می شود. بلایی که بر سر سینمای امروز ایران آمده است.

وی ادامه داد: از طرفی سرمایه گذار دولتی به دلیل وجود ارتباطات خوبی که دارد مراحل نمایش و دریافتی پروانه آن به سرعت پیش می رود به همین دلیل بحث رقابت در سینمای ایران از بین می رود.

کاوش وظیفه دولت را صرفا نظارت دانست و عنوان کرد: دولت نباید سفارش دهنده کالا باشد فیلم های دولتی با هزینه بالا تولید می شود و انگیزه ای نیز برای بازگشت سرمایه آن نیز وجود ندارد به اقتصاد سینما آسیب می رساند.

کارگردان فیلم سینمایی «محفل ایکس» در پایان گفت: وقتی یک فیلم می تواند حداکثر با 500 میلیون تومان ساخته شود با حضور سرمایه گذار دولتی رقم آن به یک میلیارد و چهار صد میلیون تومان افزایش می یابد و به نوعی تهیه کننده در تولید سود خودش را برده است و دیگر اکران فیلم برایش از اهمیت برخوردار نیست.