راهی برای برقراری ارتباط های بیواسطه/ باارزشترین ذخایر گنجها کجاست؟
شیطان چهار بار فریاد کشید و ناله سر داد، نخستین بار روزى بود که از درگاه خدا رانده شد، سپس هنگامى بود که از بهشت به زمین تنزل یافت.
به گزاش خبرگزاری برنا، این سوره اساساً با سوره هاى دیگر قرآن از نظر لحن و آهنگ تفاوت روشنى دارد، زیرا سوره هاى دیگر همه سخن خداست، اما این سوره از زبان بندگان است. به تعبیرى دیگر، در این سوره خداوند طرز مناجات و سخن گفتن با او را به بندگانش آموخته است.
این سوره با حمد و ستایش پروردگار آغاز مىشود و با ابراز ایمان به مبدأ و معاد (خداشناسى و ایمان به رستاخیز) ادامه مىیابد و با تقاضاها و نیازهاى بندگان انجام مىگیرد.
انسان آگاه و بیداردل هنگامى که این سوره را مىخواند احساس مىکند بر بال و پر فرشتگان قرار گرفته، به آسمان صعود مىکند و در عالم روحانیت و معنویت، لحظه به لحظه به خدا نزدیک تر مىشود.
حضرت آیت الله مکارم شیرازی در کتابی با عنوان "فضیلت سوره هاى قرآن" درباره فضیلت سوره حمد میفرمایند: این نکته بسیار جالب است که اسلام برخلاف بسیارى از مذاهب ساختگى یا تحریف شده که میان «خدا» و «خلق» واسطهها قائل مىشوند به مردم دستور مىدهد بدون هیچ واسطه با خدایشان ارتباط برقرار کنند.
این سوره تبلورى است از همین ارتباط نزدیک و بىواسطه خدا با انسان و مخلوق با خالق؛ در اینجا تنها او را مى بیند، با او سخن مى گوید، پیام او را با گوش جان مىشنود، حتى هیچ پیامبر مرسل و فرشته مقربى در این میان واسطه نیست و عجب اینکه این پیوند و ارتباط مستقیم خلق با خالق، آغازگر قرآن مجید است.
فضیلت این سوره
از پیامبر(صلى الله علیه وآله)نقل روایت شده است که فرمود: "هر مسلمانى سوره حمد را بخواند، پاداش او به اندازه کسى است که دو سوم قرآن را خوانده باشد".
طبق نقل دیگر: "هر مسلمانى سوره حمد را بخواند، پاداش او پاداش کسى است که همه قرآن را خوانده باشد و گویى براى هر یک از مردان و زنان مؤمن هدیهاى فرستاده است".
تعبیر به دو سوم قرآن شاید براى آن است که بخشى از قرآن توجّه به خدا، بخشى توجه به رستاخیز و بخش دیگر احکام و دستورهاست که بخش اوّل و دوم در سوره «حمد» آمده.
و تعبیر به همه قرآن براى آن است که تمام قرآن را از یک نظر در ایمان و عمل مىتوان خلاصه کرد که این هر دو در سوره «حمد» جمع است.
در حدیثى از امیرمؤمنان على(ع) از پیامبر(صلى الله علیه وآله) نقل شده است که فرمود: خداوند بزرگ با دادن سوره حمد بر من منت نهاد و آن را در برابر قرآن عظیم قرار داد و سوره حمد باارزشترین ذخایر گنج هاى عرش خداست.
فریادهایی از جنس شیطان
با توجه به بحث هاى بالا که تنها بیان گوشه اى از فضیلت سوره حمد بود، روشن مىشود که چرا در احادیث در منابع شیعه و سنى این همه تاکید بر تلاوت آن شده است. تلاوت آن به انسان روح و ایمان مىبخشد، او را به خدا نزدیک مىکند، صفاى دل و روحانیّت مىآفریند، اراده انسان را قوى و تلاش او را در راه خدا و خلق افزون مىسازد و میان او و گناه و انحراف فاصله مىافکند.
ازاین رو در حدیثى از امام صادق(ع) مى خوانیم که فرمود: شیطان چهار بار فریاد کشید و ناله سر داد، نخستین بار روزى بود که از درگاه خدا رانده شد، سپس هنگامى بود که از بهشت به زمین تنزل یافت، سومین بار هنگام بعثت محمد(صلى الله علیه وآله) بعد از فترت پیامبران و آخرین بار زمانى که سوره حمد نازل شد.
این سوره با حمد و ستایش پروردگار آغاز مىشود و با ابراز ایمان به مبدأ و معاد (خداشناسى و ایمان به رستاخیز) ادامه مىیابد و با تقاضاها و نیازهاى بندگان انجام مىگیرد.
انسان آگاه و بیداردل هنگامى که این سوره را مىخواند احساس مىکند بر بال و پر فرشتگان قرار گرفته، به آسمان صعود مىکند و در عالم روحانیت و معنویت، لحظه به لحظه به خدا نزدیک تر مىشود.
حضرت آیت الله مکارم شیرازی در کتابی با عنوان "فضیلت سوره هاى قرآن" درباره فضیلت سوره حمد میفرمایند: این نکته بسیار جالب است که اسلام برخلاف بسیارى از مذاهب ساختگى یا تحریف شده که میان «خدا» و «خلق» واسطهها قائل مىشوند به مردم دستور مىدهد بدون هیچ واسطه با خدایشان ارتباط برقرار کنند.
این سوره تبلورى است از همین ارتباط نزدیک و بىواسطه خدا با انسان و مخلوق با خالق؛ در اینجا تنها او را مى بیند، با او سخن مى گوید، پیام او را با گوش جان مىشنود، حتى هیچ پیامبر مرسل و فرشته مقربى در این میان واسطه نیست و عجب اینکه این پیوند و ارتباط مستقیم خلق با خالق، آغازگر قرآن مجید است.
فضیلت این سوره
از پیامبر(صلى الله علیه وآله)نقل روایت شده است که فرمود: "هر مسلمانى سوره حمد را بخواند، پاداش او به اندازه کسى است که دو سوم قرآن را خوانده باشد".
طبق نقل دیگر: "هر مسلمانى سوره حمد را بخواند، پاداش او پاداش کسى است که همه قرآن را خوانده باشد و گویى براى هر یک از مردان و زنان مؤمن هدیهاى فرستاده است".
تعبیر به دو سوم قرآن شاید براى آن است که بخشى از قرآن توجّه به خدا، بخشى توجه به رستاخیز و بخش دیگر احکام و دستورهاست که بخش اوّل و دوم در سوره «حمد» آمده.
و تعبیر به همه قرآن براى آن است که تمام قرآن را از یک نظر در ایمان و عمل مىتوان خلاصه کرد که این هر دو در سوره «حمد» جمع است.
در حدیثى از امیرمؤمنان على(ع) از پیامبر(صلى الله علیه وآله) نقل شده است که فرمود: خداوند بزرگ با دادن سوره حمد بر من منت نهاد و آن را در برابر قرآن عظیم قرار داد و سوره حمد باارزشترین ذخایر گنج هاى عرش خداست.
فریادهایی از جنس شیطان
با توجه به بحث هاى بالا که تنها بیان گوشه اى از فضیلت سوره حمد بود، روشن مىشود که چرا در احادیث در منابع شیعه و سنى این همه تاکید بر تلاوت آن شده است. تلاوت آن به انسان روح و ایمان مىبخشد، او را به خدا نزدیک مىکند، صفاى دل و روحانیّت مىآفریند، اراده انسان را قوى و تلاش او را در راه خدا و خلق افزون مىسازد و میان او و گناه و انحراف فاصله مىافکند.
ازاین رو در حدیثى از امام صادق(ع) مى خوانیم که فرمود: شیطان چهار بار فریاد کشید و ناله سر داد، نخستین بار روزى بود که از درگاه خدا رانده شد، سپس هنگامى بود که از بهشت به زمین تنزل یافت، سومین بار هنگام بعثت محمد(صلى الله علیه وآله) بعد از فترت پیامبران و آخرین بار زمانى که سوره حمد نازل شد.
نظر شما