پدیده بعثت چراغی پرفروغ برای آینده دشوار خودمان است
ما مسلمانها باید در پدیدهى بعثت بیندیشیم؛ باید از آن درس بگیریم؛ باید این گذشتهى پرفروغ را چراغى كنیم براى راه آیندهى دشوار خودمان.
به گزارش خبرگزاری برنا، در آستانه سالروز بعثت پیامبر عظیمالشأن اسلام، حضرت محمدمصطفی صلواتالله علیه و آله، پایگاه اطلاعرسانی رهبر انقلاب، گلچینی از بیانات حضرت آیتالله خامنهای را در اینباره، منتشر کرده است که آن را در ادامه میخوانید.
یك درس فراموشنشدنی
یادآورى بعثت به معناى یادآورى یك حادثهى تاریخى نیست -این آن نكتهاى است كه ما باید در مواجههى با این حادثهى بزرگ و این خاطرهى ارجمند بشرى و انسانى همیشه به یاد داشته باشیم- بلكه تكیهى بر این خاطرهى پرشكوه در حقیقت تكرار و مرور یك درس فراموش نشدنى است در درجهى اول براى خود امت اسلامى؛ چه آحاد امت، چه برجستگان و نخبگان امت -سیاستمداران، دانشمندان، روشنفكران- و در درجهى بعد براى همهى آحاد بشریت. این، تكرار یك درس است، تكرار یك سرمشق است، یادآورى یك حادثهى درس آموز است(1).
مبعث و راه دشوار آیندهی ما
ما مسلمانها البته باید قدر بدانیم؛ باید در پدیدهى بعثت بیندیشیم؛ باید از آن درس بگیریم؛ باید این گذشتهى پرفروغ را چراغى كنیم براى راه آیندهى دشوار خودمان كه در پیش داریم(2).
هدف بعثت دعوت به توحید بود
بعثت نبىاكرم در درجهى اول، دعوت به توحید بود. توحید صرفا یك نظریهى فلسفى و فكرى نیست؛ بلكه یك روش زندگى براى انسانهاست؛ خدا را در زندگى خود حاكم كردن و دست قدرتهاى گوناگون را از زندگى بشر كوتاه نمودن. «لاالهالاالله» كه پیام اصلى پیغمبر ما و همهى پیغمبران است، به معناى این است كه در زندگى و در مسیر انسان و در انتخاب روشهاى زندگى، قدرتهاى طاغوتى و شیطانها نباید دخالت كنند و زندگى انسانها را دستخوش هوسها و تمایلات خود قرار دهند.
اگر توحید با همان معناى واقعى كه اسلام آن را تفسیر كرد و همهى پیغمبران، حامل آن پیام بودند، در زندگى جامعهى مسلمان و بشرى تحقق پیدا كند، بشر به سعادت حقیقى و رستگارى دنیوى و اخروى خواهد رسید و دنیاى بشر هم آباد خواهد شد؛ دنیایى در خدمت تكامل و تعالى حقیقى انسان. دنیا در دید اسلام، مقدمه و گذرگاه آخرت است. اسلام دنیا را نفى نمىكند؛ تمتعات دنیوى را منفور نمىشمارد؛ انسان را با همهى استعدادها و غرایز در صحنهى زندگى، فعال مىطلبد؛ اما همهى اینها باید در خدمت تعالى و رفعت روح و بهجت معنوى انسانى قرار گیرد تا زندگى در همین دنیا هم شیرین شود. در چنین دنیایى، ظلم و جهل و درندهخویى نیست و این كار دشوارى است و به مجاهدت احتیاج دارد و پیغمبر این جهاد را از روز اول آغاز كرد(3).
عربستان، قبل از هجرت
بعثت نبى اكرم براى بشر آغاز راه نویی بود. دنیاى محیط بر آن پیام و محل پیدایش این پیام، دنیاى بسیار بد و غیر قابل تحملى بود؛ دنیاى گرایش و جذب مادیات شدن، دنیاى خوى حیوانى، دنیاى بىمهارى قدرتمندان و زورمندان و زورگویان، دنیاى تبعیض و فساد و ظلم و شهوترانى بىبندوبار. این وضعیت، مخصوص منطقهى حجاز نبود؛ آن دو دولت بزرگى هم كه منطقهى عربستان را احاطه كرده بودند - یعنى ایران ساسانى و امپراتورى روم - دچار همین مشكلات بودند(4).
مبعث، پرچم علم و معرفت را برافراشت
مبعث در حقیقت روز برافراشته شدن پرچم رسالتى است كه خصوصیات آن براى بشریت، ممتاز و بىنظیر است. مبعث در حقیقت پرچم علم و معرفت را برافراشت. بعثت با «إقرء» شروع شد: «إقرء باسم ربك الذى خلق» و با «ادع إلى سبیل ربك بالحكمة و الموعظة الحسنة» ادامه یافت؛ یعنى دعوت همراه با حكمت. دعوت اسلامى در حقیقت گسترش و پراكندن حكمت در سراسر عالم و در طول تاریخ است؛ همچنان كه بعثت، پرچمدارى و برافراشته شدن پرچم عدل است؛ یعنى در میان مؤمنین، بندگان خدا و آحاد بشر، عدالت استقرار پیدا كند؛ همچنان كه رسالت، برافراشتن پرچم اخلاق والاى انسانى است؛ «بعثت لأتمم مكارم الاخلاق». خداى متعال خطاب به پیغمبر مىفرماید: «و ما أرسلناك الا رحمة للعالمین»؛ یعنى همهى چیزهایى كه بشر - در همهى زمانها، در همهى شرایط و در هر نقطهى عالم - به آن نیاز دارد، در این بعثت گنجانده شده است؛ یعنى علم و معرفت، حكمت و رحمت، عدل و برادرى و برابرى؛ چیزهاى اساسىاى كه جریان زندگى سالم انسان به اینها وابسته است. حتى با اینكه در اسلام، جهاد مقرر شده است، و جهاد یعنى مبارزه با زورگویى و تجاوز -البته بعضى كسان به طور بدخواهانه، اسلام را به خاطر حكم جهاد، دین شمشیر معرفى كردند- اما همین اسلام مىفرماید: «و إن جنحوا للسلم فاجنح لها و توكل على الله»؛ یعنى باز آنجایى كه شرایط اقتضا مىكند، صلح را بر جنگ ترجیح مىدهد(5).
پی نوشت:
1- دیدار مسئولان نظام به مناسبت مبعث حضرت رسول اعظم (ص) 09/05/1387
2-بیانات در دیدار مسؤولان و كارگزاران نظام بهمناسبت مبعث پیامبر مكرم اسلام 11/06/1384
3- بیانات در دیدار مسؤولان و كارگزاران نظام در سالروز عید سعید مبعث 02/07/1382
4-بیانات در دیدار مسؤولان نظام به مناسبت مبعث حضرت رسول اكرم(ص)13/07/1381
5-بیانات در دیدار مسؤولان و كارگزاران نظام جمهورى اسلامى به مناسبت عید سعید مبعث 23/07/1380
یك درس فراموشنشدنی
یادآورى بعثت به معناى یادآورى یك حادثهى تاریخى نیست -این آن نكتهاى است كه ما باید در مواجههى با این حادثهى بزرگ و این خاطرهى ارجمند بشرى و انسانى همیشه به یاد داشته باشیم- بلكه تكیهى بر این خاطرهى پرشكوه در حقیقت تكرار و مرور یك درس فراموش نشدنى است در درجهى اول براى خود امت اسلامى؛ چه آحاد امت، چه برجستگان و نخبگان امت -سیاستمداران، دانشمندان، روشنفكران- و در درجهى بعد براى همهى آحاد بشریت. این، تكرار یك درس است، تكرار یك سرمشق است، یادآورى یك حادثهى درس آموز است(1).
مبعث و راه دشوار آیندهی ما
ما مسلمانها البته باید قدر بدانیم؛ باید در پدیدهى بعثت بیندیشیم؛ باید از آن درس بگیریم؛ باید این گذشتهى پرفروغ را چراغى كنیم براى راه آیندهى دشوار خودمان كه در پیش داریم(2).
هدف بعثت دعوت به توحید بود
بعثت نبىاكرم در درجهى اول، دعوت به توحید بود. توحید صرفا یك نظریهى فلسفى و فكرى نیست؛ بلكه یك روش زندگى براى انسانهاست؛ خدا را در زندگى خود حاكم كردن و دست قدرتهاى گوناگون را از زندگى بشر كوتاه نمودن. «لاالهالاالله» كه پیام اصلى پیغمبر ما و همهى پیغمبران است، به معناى این است كه در زندگى و در مسیر انسان و در انتخاب روشهاى زندگى، قدرتهاى طاغوتى و شیطانها نباید دخالت كنند و زندگى انسانها را دستخوش هوسها و تمایلات خود قرار دهند.
اگر توحید با همان معناى واقعى كه اسلام آن را تفسیر كرد و همهى پیغمبران، حامل آن پیام بودند، در زندگى جامعهى مسلمان و بشرى تحقق پیدا كند، بشر به سعادت حقیقى و رستگارى دنیوى و اخروى خواهد رسید و دنیاى بشر هم آباد خواهد شد؛ دنیایى در خدمت تكامل و تعالى حقیقى انسان. دنیا در دید اسلام، مقدمه و گذرگاه آخرت است. اسلام دنیا را نفى نمىكند؛ تمتعات دنیوى را منفور نمىشمارد؛ انسان را با همهى استعدادها و غرایز در صحنهى زندگى، فعال مىطلبد؛ اما همهى اینها باید در خدمت تعالى و رفعت روح و بهجت معنوى انسانى قرار گیرد تا زندگى در همین دنیا هم شیرین شود. در چنین دنیایى، ظلم و جهل و درندهخویى نیست و این كار دشوارى است و به مجاهدت احتیاج دارد و پیغمبر این جهاد را از روز اول آغاز كرد(3).
عربستان، قبل از هجرت
بعثت نبى اكرم براى بشر آغاز راه نویی بود. دنیاى محیط بر آن پیام و محل پیدایش این پیام، دنیاى بسیار بد و غیر قابل تحملى بود؛ دنیاى گرایش و جذب مادیات شدن، دنیاى خوى حیوانى، دنیاى بىمهارى قدرتمندان و زورمندان و زورگویان، دنیاى تبعیض و فساد و ظلم و شهوترانى بىبندوبار. این وضعیت، مخصوص منطقهى حجاز نبود؛ آن دو دولت بزرگى هم كه منطقهى عربستان را احاطه كرده بودند - یعنى ایران ساسانى و امپراتورى روم - دچار همین مشكلات بودند(4).
مبعث، پرچم علم و معرفت را برافراشت
مبعث در حقیقت روز برافراشته شدن پرچم رسالتى است كه خصوصیات آن براى بشریت، ممتاز و بىنظیر است. مبعث در حقیقت پرچم علم و معرفت را برافراشت. بعثت با «إقرء» شروع شد: «إقرء باسم ربك الذى خلق» و با «ادع إلى سبیل ربك بالحكمة و الموعظة الحسنة» ادامه یافت؛ یعنى دعوت همراه با حكمت. دعوت اسلامى در حقیقت گسترش و پراكندن حكمت در سراسر عالم و در طول تاریخ است؛ همچنان كه بعثت، پرچمدارى و برافراشته شدن پرچم عدل است؛ یعنى در میان مؤمنین، بندگان خدا و آحاد بشر، عدالت استقرار پیدا كند؛ همچنان كه رسالت، برافراشتن پرچم اخلاق والاى انسانى است؛ «بعثت لأتمم مكارم الاخلاق». خداى متعال خطاب به پیغمبر مىفرماید: «و ما أرسلناك الا رحمة للعالمین»؛ یعنى همهى چیزهایى كه بشر - در همهى زمانها، در همهى شرایط و در هر نقطهى عالم - به آن نیاز دارد، در این بعثت گنجانده شده است؛ یعنى علم و معرفت، حكمت و رحمت، عدل و برادرى و برابرى؛ چیزهاى اساسىاى كه جریان زندگى سالم انسان به اینها وابسته است. حتى با اینكه در اسلام، جهاد مقرر شده است، و جهاد یعنى مبارزه با زورگویى و تجاوز -البته بعضى كسان به طور بدخواهانه، اسلام را به خاطر حكم جهاد، دین شمشیر معرفى كردند- اما همین اسلام مىفرماید: «و إن جنحوا للسلم فاجنح لها و توكل على الله»؛ یعنى باز آنجایى كه شرایط اقتضا مىكند، صلح را بر جنگ ترجیح مىدهد(5).
پی نوشت:
1- دیدار مسئولان نظام به مناسبت مبعث حضرت رسول اعظم (ص) 09/05/1387
2-بیانات در دیدار مسؤولان و كارگزاران نظام بهمناسبت مبعث پیامبر مكرم اسلام 11/06/1384
3- بیانات در دیدار مسؤولان و كارگزاران نظام در سالروز عید سعید مبعث 02/07/1382
4-بیانات در دیدار مسؤولان نظام به مناسبت مبعث حضرت رسول اكرم(ص)13/07/1381
5-بیانات در دیدار مسؤولان و كارگزاران نظام جمهورى اسلامى به مناسبت عید سعید مبعث 23/07/1380
نظر شما