گفت‌وگو با رتبه سوم ابتکار جشنواره خوارزمی در گروه تخصصی مکانیک

آرزوی نخبه، وام مسکن و سهمیه دانشگاه نیست

|
۱۳۸۹/۱۰/۰۸
|
۱۶:۴۷:۰۰
| کد خبر: ۶۰۳
آرزوی نخبه، وام مسکن و سهمیه دانشگاه نیست
بزرگ‌ترین آرزوی نخبه، این نیست که وام مسکن بگیرد یا سهمیه دانشگاه و سربازی بگیرد، بزرگ ترین آرزویش انجام کاری برای طرحش است. دوست دارد روی اختراع او کاری انجام شود.
باشگاه جوانی برنا/اسماعیل شیاسی متولد سال 62 است و دیپلمه ریاضی و فیزیک. طرحی که او به جشنواره خوارزمی ارائه داده و به خاطر همین طرح، رتبه سوم ابتکار در گروه تخصصی مکانیک را کسب کرده،"وینچ پیشرفته سنگبری با قابلیت چرخش سنگ حول هر 3 محور مختصات" است. گفت و گوی برنا با او به بهانه طراحی و ساخت همین دستگاه است که اسماعیل می گوید نمونه آن در هیچ گوشه ای از دنیا ساخته نشده است. 

کار در حوزه مکانیک را به شکل تجربی یاد گرفتی یا دوره ای گذرانده ای؟
مقداری از کار را تجربی آموختم و بخشی از آن را با مطالعه تخصصی یاد گرفتم.

کاربرد دستگاهی که ساختی چیست؟
کلیه جرثقیل ها، بالا کشنده و "وینچ"دارند، که روی دکل جرثقیل نصب می شود. البته خود دکل (اسکلت) توانایی بالا بردن چیزی را ندارد، وینچی روی آن نصب می شود که بالا کشنده آن است و توسط سیم بکسل یا هر چیز دیگری اجسام را بلند می کند. 

در کارخانجات سنگ بری هم جرثقیل برای سنگ خاصی که از معدن می آید استفاده دارد. زمانی که سنگ از روی تریلر تخلیه و بارگیری می شود، نیاز به این دستگاه وجود دارد.
 
سنگ خامی که از معدن می آید، از آنجایی که ابعاد و حجم مشخصی ندارد و ممکن است شکستگی داشته باشد، نیاز است محاسبه شود و بهترین سطح آن سنگ انتخاب شود تا روی واگن قرار بگیرد. 

برای این کار خیلی وقت ها نیاز است آن سنگ بچرخد و روی سطح مناسب قرار بگیرد، در حال حاضر این عمل چرخش را به هیچ عنوان نمی توانند انجام بدهند و اگر هم انجام شود سخت انجام می شود. 

با این دستگاه می توان در حین اینکه سنگ از روی زمین یا تریلی بلند می شود، آن را در 35 الی 40 ثانیه-به تعداد محور مختصات- گرداند و روی هر سطحی قرار داد.

چقدر هزینه صرف ساخت آن کردی؟
هر اختراعی در ابتدا مراحل آزمایش و خطا دارد، چندین بار آزمایش و عیب های آن برطرف می شود. در طی این مراحل حدود 30 میلیون تومان هزینه اختصاص پیدا کرد. برای ساخت مجدد آن حدود 25 میلیون تومان هزینه نیاز است. 

خودت هزینه را تأمین کردی یا حمایت شدی؟
کسی حمایت نکرد و هزینه شخصی خودم بود، پدرم کارخانه سنگ بری دارد و آنجا مشغول به کار بودم. 

دلیل ابتکارت در این حوزه هم همین بود؟ کار در سنگبری پدرت ؟
بله، در زمان کار در سنگبری نیاز به وجود آن را احساس کردم. 

در حال حاضر هم مشغول به همان کار هستی؟
اگر کسی سفارش «وینچ» بدهد برایش می سازم، البته دیگر توانایی و بودجه ای برای ساخت مجدد و انبوه سازی آن ندارم. چون حمایتی از من نشد. 

کدام سازمان ها مستقیم یا غیر مستقیم می توانند از این طرح حمایت کنند؟
وزارت صنایع و معادن، چون مربوط به صنایع است و کاربرد آن فقط در کارخانجات سنگ بری نیست، اما متوجه شدم که در صنایع دیگر مثل کشتیرانی و پالایشگاه ها وجودش نیاز است. در هر صنعتی که نیاز باشد اجسام سنگین را از روی زمین بلند کنند، یا برای تعمیرات آن نیاز به چرخش داشته باشند. بسته به ظرفیت شان، ممکن است جایی "وینچ" 20 تن، جایی" وینچ" 100 تن یا 200 تن نیاز داشته باشند. 

حرفی با مسوولان داری؟
زمانی که برگزیده جشنواره شدم، گفتند تسهیلاتی به برگزیده های جشنواره می دهند. از جمله اینکه می توانید بدون کنکور دانشگاه بروید، در دوره سربازی پروژه تحقیقاتی بگذرانید. وام، حج مفرده و این چیزها به شما تعلق می گیرد. 

تسهیلاتی به من تعلق نگرفت. برای وام مسکن رفتم گفتند به دانشجوها تعلق می گیرد. برای حج مفرده اقدام کردم گفتند برای دانشجوها است. در دوره سربازی برای گذراندن طرح تحقیقاتی اقدام کردم، قبول نکردند.

حرف اولم این است که وقتی می خواهند تسهیلاتی به نخبه ای بدهند، همه موانع از جلوی رویش برداشته شود؛ حرف دیگرم این است که خود طرح مهم تر از همه تسهیلاتی است که به نخبه می دهند. باید به فکر طرح باشیم، باید کاری برای آن کرد. 

جزو 90 نخبه برتر کشور انتخاب شدم و طرحم از طرح های کاربردی است که می شود آن را به تولید انبوه رساند. از من دعوت کردند که در نمایشگاه نهاد ریاست جمهوری شرکت کنم. آنجا با شخص رییس جمهور که برای هر نخبه 5 - 6 دقیقه وقت می گذاشت؛ جداگانه  صحبت کردم و از رییس جمهور درخواست وام کردم.
 
نامه ام به وزارت صنایع و معادن رفت و از این اتاق به آن اتاق و از این اداره به آن اداره، وقتی کارم را پیگیری کردم گفتند شماره نامه عوض شده. خودتان می دانید وقتی نامه ای در این کاغذ بازی ها و بروکراسی اداری می افتد، دیگر عملا ارزش خودش را ندارد. 

وقتی دستگاهی توسط جوانی ایرانی اختراع می شود، آنقدر به آن بی اهمیت می شویم که کم کم فراموش می کنیم چنین دستگاهی اختراع شده  و جز اینکه در یکی از برگه های بایگانی در اداره ثبت شرکت ها فقط بایگانی شده، چیزی از آن باقی نمی ماند.
 
آن وقت بعد از مثلا 10 سال ، آن دستگاه در یکی از کشورهای خارجی اختراع می شود، به تولید انبوه می رسد و به بازار جهانی عرضه می شود.
 
حرف من این است که نخبه ها را دریابید. می گویم بزرگ ترین آرزوی نخبه، این نیست که وام مسکن بگیرد یا سهمیه دانشگاه و سربازی بگیرد، بزرگ ترین آرزویش انجام کاری برای طرحش است. دوست دارد روی اختراع او کاری انجام شود، به نظرم باید گروه تحقیق و پژوهشی باشد که روی کارها تحقیق و بررسی کنند، درصد بازدهی اش را بالاتر ببرند و حمایت شود. 

دستگاه را به عنوان اختراع ثبت کرده ای؟
سال 87 گواهینامه ثبت اختراع گرفت. تاییدیه علمی از سازمان ها پژوهش دارد. سال 88 برگزیده جشنواره خوارزمی شد. 
 
نمی توانی شخصا بحث انبوه سازی اش را پیگیری کنی؟
برای ساخت در داخل که هیچ کاری نمی توانم بکنم. چون بودجه شخصی ندارم و نمی توانم برای تولید انبوه آن هزینه کنم. برای انبوه سازی در خارج از ایران هم دست نگه داشتم تا ببینم وضعیت آن در ایران چطور می شود. ترجیح می دهم در داخل کشور انبوه سازی شود، این اتفاق باعث افتخار من است. 

اغلب ماشین هایی که برای صنعت سنگ است را وارد می کنیم. نمی دانم در چه حد از من حمایت می شود، اما شاید مجبور شوم آن را در خارج از ایران به انبوه سازی برسانم.

پیشنهادی ازخارج از کشور داشتی؟
نه،کسی از این طرح خبر ندارد. فکر می کنم روی طرح های برگزیده  خوارزمی سرمایه گذاری می کنند. 

عده ای معتقدند برای کار در حوزه ای، تحصیلات آکادمیک مهم تر است، بعضی ها تجربه و مهارت را مهم تر می دانند، نظرات در این رابطه چیست؟ فکر می کنی کدام مهم تر هستند؟
تجربه ارزش بیشتری دارد. در حین کار تجربی می توانی از تحصیلاتت هم کمک بگیری. اما تحصیلاتت هر چقدر هم کامل باشد، در نهایت نیاز به تجربه داری. هر دو در کنار هم مهم و مورد نیاز هستند. وقتی شخصی با تحصیلات کامل دانشگاهی دستگاهی می سازد، کارش راحت تر از کسی بوده که تنها با استفاده از تجربه توانسته این کار را بکند. به نظرم ارزش کار این شخص بیشتر است.
 
اما در حال حاضر این شرایط برعکس است. مهم طرح و ایده است و اینکه فرد توانسته آن را به سرانجام برساند. این دستگاه جای رشد زیادی دارد.

برنامه ات برای آینده چیست؟ 
برنامه ام این است که آرام آرام دستگاهم را با بودجه ای که کم کم به دست می آورم به تولید انبوه برسانم. از این راه که مثلا در حال حاضر کسی پیشنهاد داده نمونه ای از دستگاه برایش بسازم. این خودش می تواند تبلیغ باشد و افراد دیگری هم برای سفارش اقدام کنند و گرنه راه دیگری ندارم. 

چقدر هزینه برای تولید انبوه آن نیاز است؟
حدود 20 میلیون تومان برای هر دستگاه؛ برای رسیدن به تولید انبوه، حداقل باید 10 نمونه از آن ساخته شود.


***
نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر