برای مولایی که مادرش ایرانی است
سجاد(ع)؛ وارث همه گلهاى سرخ دشت نینوا
امام سجّاد(ع) گرچه با اهل بیت وجه اشتراك دارند و هیچ فرقی میان آنان از نظر صفات و فضایل انسانی نیست، اما از نظر گفتار و كردار شباهت عجیبی به امیرالمؤمنین(ع) داشت.
باشگاه جوانی برنا/ در بحبوحة جنگ صفین بود که به دنیا آمد و در زمان معاویه و آن جنایاتش پرورش پیدا كرده. معاویه را با كشتارهای دسته جمعی شیعیان، با اشاعة سبّ امیرالمؤمنین در خطبه ها و بعد از نمازها دید. سجّاد (ع) پدری چون حسین دارد و مادرش دختر یزدگرد پادشاه ایران است كه دست عنایت حق بطور خارق العاده این دختر را به امام حسین می رساند. شرافت این زن آن است كه مادر نه نفر از ائمة طاهرین می شود و چنانچه حسین (ع) اب الائمه است. این زن نیز ام الائمه است.
روزهای بسیار سختی را گذاراند مجلس ابن زیاد و مجلس یزید و آنچه بر سر اهل بیت در آن مجلس آورند پشت سر گذاشت یزید سال دوم سلطنت، شخصی را با پنج هزار لشگر به مدینه فرستاد و دستور قتل عام داد و سه روز مدینه را برای لشگریان خود مباح اعلام نمود و او شاهد همه این قضایا بود.
او شاهد بود که عبدالله بن زبیر می خواست همة بنی هاشم و من جمله محمد بن حنفیه را در شعب ابی طالب بسوزاند و چون دشمن رسید موفق نشد. شاهد مروان بن حكم بود كه دشمن سرسخت اهل بیت بود. شاهد حكومت عبدالملك مروان با فرماندارش حجاج بن یوسف ثقفی است.
او شاهد آنچه بود که در کربلا رخ داد...
چقدر شباهت دارد زندگی زینت عابدان با جدش علی. میگویند امام سجّاد (ع) گرچه با اهل بیت علیهم السلام وجه اشتراك در همة فضایل دارند و هیچ فرقی میان آنان از نظر صفات و فضایل انسانی نیست، اما از نظر گفتار و كردار شباهت عجیبی به امیرالمؤمنین(ع) داشت.
نقل است که امیرالمؤمنین (ع) در دعای صباح می گوید:
یا من دل علی ذاته بذاته. «ای كسی كه برهان وجود خود هستی.»
حضرت سجّاد نیز در دعای ابوحمزة ثمالی میگوید:
بك عرفتك وانت دللتنی علیك وعوینی الیك ولولا انت لم أدرما انت. «تو را به خودت شناختم و تو دلالت نمودی مرا بر خودت و دعوت نمودی به خودت و اگر نبودی، ترا نمی شناختم.»
اگر امیرالمؤمنین علیه السلام میگوید: «از من بپرسید هرچه می خواهید كه به خدا قسم تمام وقایع را تا روز قیامت میدانم، حضرت سجاد نیز میگوید: «اگر نمیترسیدم كه مردم در حق ما غلوّ كنند، وقایع را تا روز قیامت میگفتم.»
درباره امیرالمؤمنین گفته شده است كه روزها به ایجاد باغ و قنات برای فقرا و محتاجین مشغول بود، و تا به صبح عبادت می كرد. حضرت سجّاد نیز چنین بود چه بسیار باغها و قنوات كه به دست ایشان برای دیگران آباد یا ایجاد شد. عبادت و سجدة او به حدی بود كه به زین العابدین و سجّاد ملقّب شد.
از رسول اكرم روایت شده كه روز قیامت خطاب میشود: «كجا است زین العابدین؟» و میبینم كه فرزندم علی بن الحسین جواب میدهد و میآید. از امام باقر روایت شده كه: «پدرم را می دیدم كه از كثرت عبادت پاهای او ورم كرده، و صورت او زرد، و گونههای او مجروح، و محل سجدة او پینه بسته بود.»
تحمل تمام سختی هایی که حضرت سجاد(ع) در روزهای عمرش دید عاملی بود تا همه حرف هایش در قالب نیایش با معبود بیاد و امروز زبور آل محمد( صحیفه سجادیه) سرچشمه ای است ارزشمند برای اهل یقین برای آنهایی که هنوز تشنه بندگی اند...
اى زداینده اندوه و برطرف كننده غم، اى رحمن دنیا و آخرت و رحمت
آورنده در دو دنیا، بر محمد و آلش درود فرست، و اندوه مرا برطرف ساز،
و غم دلم را بزداى، اى یگانه، اى یكتا، اى بىنیاز، اى كسی كه نزاده و زائیده نشدهاى و كسى همتاى حضرت تو نیست، مرا حفظ كن و به پاكى آر، و گرفتاریم را برطرف كن. (دعای 54 صحیفه سجادیه)
روزهای بسیار سختی را گذاراند مجلس ابن زیاد و مجلس یزید و آنچه بر سر اهل بیت در آن مجلس آورند پشت سر گذاشت یزید سال دوم سلطنت، شخصی را با پنج هزار لشگر به مدینه فرستاد و دستور قتل عام داد و سه روز مدینه را برای لشگریان خود مباح اعلام نمود و او شاهد همه این قضایا بود.
او شاهد بود که عبدالله بن زبیر می خواست همة بنی هاشم و من جمله محمد بن حنفیه را در شعب ابی طالب بسوزاند و چون دشمن رسید موفق نشد. شاهد مروان بن حكم بود كه دشمن سرسخت اهل بیت بود. شاهد حكومت عبدالملك مروان با فرماندارش حجاج بن یوسف ثقفی است.
او شاهد آنچه بود که در کربلا رخ داد...
چقدر شباهت دارد زندگی زینت عابدان با جدش علی. میگویند امام سجّاد (ع) گرچه با اهل بیت علیهم السلام وجه اشتراك در همة فضایل دارند و هیچ فرقی میان آنان از نظر صفات و فضایل انسانی نیست، اما از نظر گفتار و كردار شباهت عجیبی به امیرالمؤمنین(ع) داشت.
نقل است که امیرالمؤمنین (ع) در دعای صباح می گوید:
یا من دل علی ذاته بذاته. «ای كسی كه برهان وجود خود هستی.»
حضرت سجّاد نیز در دعای ابوحمزة ثمالی میگوید:
بك عرفتك وانت دللتنی علیك وعوینی الیك ولولا انت لم أدرما انت. «تو را به خودت شناختم و تو دلالت نمودی مرا بر خودت و دعوت نمودی به خودت و اگر نبودی، ترا نمی شناختم.»
اگر امیرالمؤمنین علیه السلام میگوید: «از من بپرسید هرچه می خواهید كه به خدا قسم تمام وقایع را تا روز قیامت میدانم، حضرت سجاد نیز میگوید: «اگر نمیترسیدم كه مردم در حق ما غلوّ كنند، وقایع را تا روز قیامت میگفتم.»
درباره امیرالمؤمنین گفته شده است كه روزها به ایجاد باغ و قنات برای فقرا و محتاجین مشغول بود، و تا به صبح عبادت می كرد. حضرت سجّاد نیز چنین بود چه بسیار باغها و قنوات كه به دست ایشان برای دیگران آباد یا ایجاد شد. عبادت و سجدة او به حدی بود كه به زین العابدین و سجّاد ملقّب شد.
از رسول اكرم روایت شده كه روز قیامت خطاب میشود: «كجا است زین العابدین؟» و میبینم كه فرزندم علی بن الحسین جواب میدهد و میآید. از امام باقر روایت شده كه: «پدرم را می دیدم كه از كثرت عبادت پاهای او ورم كرده، و صورت او زرد، و گونههای او مجروح، و محل سجدة او پینه بسته بود.»
تحمل تمام سختی هایی که حضرت سجاد(ع) در روزهای عمرش دید عاملی بود تا همه حرف هایش در قالب نیایش با معبود بیاد و امروز زبور آل محمد( صحیفه سجادیه) سرچشمه ای است ارزشمند برای اهل یقین برای آنهایی که هنوز تشنه بندگی اند...
اى زداینده اندوه و برطرف كننده غم، اى رحمن دنیا و آخرت و رحمت
آورنده در دو دنیا، بر محمد و آلش درود فرست، و اندوه مرا برطرف ساز،
و غم دلم را بزداى، اى یگانه، اى یكتا، اى بىنیاز، اى كسی كه نزاده و زائیده نشدهاى و كسى همتاى حضرت تو نیست، مرا حفظ كن و به پاكى آر، و گرفتاریم را برطرف كن. (دعای 54 صحیفه سجادیه)
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
