تنبلی چشم، شایعترین علت کاهش بینایی در کودکان است
به گزارش سرویس اجتماعی برنا، بر اساس اعلام مرکز تحقیقات چشم دانشگاه علوم پزشکی مشهد، تکامل نیافتن طبیعی سلولهای بینایی قشر مغز موجب آمبلیوپی می شود و در حدود سه درصد کودکان مبتلا به اختلالات بینایی ناشی از این عارضه مبتلا هستند.
آمبلیوپی در هر شرایطی كه تكامل یا استفاده از بینائی طبیعی چشم را تحت تاثیر قرار دهد همچون استرابیسم (لوچی) كه یك عدم تعادل در قرارگیری دو چشم است، ایجاد می شود. لوچی می تواند باعث انحراف چشمها به داخل، خارج، بالا یا پایین شود. گاهی آمبلیوپی به علت شرایطی مثل آب مروارید در چشم ایجاد می شود.
اغلب والدین به اشتباه امیدوارند كه تنبلی چشم فرزندشان تنها با عینك بهبود یابد، اما عینك به تنهایی در درمان آمبلیوپی موثر نیست. چشمی كه به كار گرفته نشود، گیرنده های مغزی كمتری را فعال می كند و لازم است این گیرنده های مغزی دوباره به كار گرفته شوند. این امر از طریق بستن یك چشم و اصلاح عامل تنبلی چشم در سنین پایین انجام می شود.
اگر درمان آمبلیوپی در اوایل دوران كودكی یعنی قبل از 7 سالگی انجام شود، خیلی موثرتر خواهد بود. درمان آمبلیوپی، استفاده و كاركردن با چشمی است كه كاهش بینائی دارد.
ممكن است پوشاندن چشم جهت درمان تنبلی چشم مشكل باشد اما شانس اشتغال وكارایی كودك در آینده بیشتر می شود و خطر كوری نیز كمتر می شود.
بهتر است زمانی كه یكی از والدین فرصت دارد تا زمان كافی را باكودك بگذراند، پوشاندن چشم آغاز شود اغلب ساعات و روزهای اول پوشاندن چشم مشكلتر است و كودك مجبور است چشم ضعیف تر را به كار برد و با احساس عدم شناخت و آگاهی از این تجربه جدید مقابله كند. هرچند كه آگاهی معلم مدرسه از مشكل چشمی كودك شما لازم است اما شروع پوشاندن چشم در مدرسه كار مناسبی نیست. روزهای پایان هفته و تعطیلات معمولاً بهترین زمان شروع بستن چشم است.
بهترین فعالیت ها، اعمالی اند كه بینایی كودك را تحریك كرده و وی را وادار به دقت بیشتری در جزئیات كند. مثلاً بازی های ویدئویی از دور بیشترین بهبود بینایی را دركمترین مدت به دنبال دارد. اما هر فعالیت محرك بینایی كه مورد علاقه كودك باشد، می تواند مفید باشد.
