رهبران خودشیفته، رهبران بهتری نیستند

به گزارش خبرگزاری برنا، افراد خودشیفته اغلب داوطلب رهبری می شوند. طبق یافته محققان، افراد با نمره بالا در صفت خودشیفتگی به رهبری نیز تمایل بیشتری نشان می دهند. خودشیفتگی با خود محوری، اغراق در توانایی ها و استعدادها و فقدان همدلی با دیگران مشخص می شود. طبق گفته امی برونل ، نه تنها افراد خودشیفته گرایش به رهبری دارند، بلکه سایر افراد نیز قابلیت اداره گروه را در آنها تایید می کنند. محققان در دو مطالعه مجزا به نتایج مشابهی دست یافتند: علیرغم تمایل زیاد افراد خودشیفته به رهبری، آنها نسبت به دیگران رهبران بهتری نیستند. دور از انتظار نیست که افراد خود شیفته در نقش رهبر ظاهر شوند چراکه قدرت دوست، خود محور، برون گرا و فریبنده هستند. اما مسئله این است که آنها لزوماً رهبران بهتری نیستند.

در مطالعه ای 408 دانشجو در گروههای 4 تایی قرار داده شدند و از آنان خواسته شد تصور کنند به علت غرق شدن کشتی، به یک جزیره خالی از سکنه پناه آورده اند و اکنون باید تصمیم بگیرند 15 عاملی که می تواند بقای آنها را تضمین کند کدامند؟ افراد با امتیاز بالا در بعد قدرت طلبی بیشتر تمایل داشتند که هدایت مسیر گفتگو را بر عهده بگیرند و نقش رهبر را ایفا کنند. همچنین از سوی سایر اعضای گروه نیز بیشتر به عنوان رهبر تلقی شدند.
 
این مطالعه همچنین میزان کارایی خودشیفتگان در نقش رهبر را نیز مورد بررسی قرار داده است. محققان فهرست عوامل 15 گانه مورد نیاز برای بقا را ارزیابی و با فهرست تهیه شده از سوی یک کارشناس مهارتهای حیاتی در ارتش آمریکا مقایسه کردند. نتایج نشان داد که افراد خود شیفته نسبت به سایر اعضا در انتخاب عوامل حیاتی برای بقا بهتر عمل نکردند به علاوه گروه هایی که روی هم رفته در صفت خود شیفتگی نسبت به سایر گروه ها امتیاز های بالاتری به دست آوردند در این آزمون بهتر عمل نکردند.

طبق گفته برونل مطالعاتی که سایر عوامل احتمالی – جنسیت، صفات شخصیت از قبیل عزت نفس بالا و برون گرایی – دخیل در رهبری را مورد بررسی قرار داده است، همچنان خود شیفتگی را به عنوان عامل کلیدی معرفی می کند. خود شیفتگی با عزت نفس بالا تفاوت دارد. فرد با عزت نفس بالا مطمئن و جذاب است اما به سایرین توجه و صمیمیت نشان می دهد. افراد خودشیفته نسبت به توانایی ها و استعدادهایشان دیدی اغراق آمیز دارند و همه چیز را برای خود می طلبند. و نسبت به سایرین توجهی مبذول نمی کنند.
 
طبق بیانات بورنل این یافته ها در بسیاری از جنبه های زندگی کاربرد پیدا می کند: از نژاد ریاست جمهوری گرفته تا مرکز بانکها و سرمایه داران. طبق مطالعات متعدد رهبران خود شیفته به اتخاذ تصمیم های مخاطره آمیز و ناگهانی تمایل دارند و ممکن است در عمل رهبران مخرب و ناکارآمدی باشند