دانشمندی که آرزوی کیمیاگری داشت
به گزارش سرویس دانش و فناری برنا، پنجم شهریور به نشانه سپاسگذاری از خدمات فراوان پزشک، فیلسوف و شیمیدان ایرانی «محمد ابن زکریای رازی» کاشف الکل، روز داروسازی نامیده شده است.
وی در سال 251 هجری قمری در شهر ری متولد و در همان جا به تحصیل فلسفه، ریاضیات، نجوم و ادبیات پرداخت. در سن 30 سالگی عازم بغداد شد و در آنجا به علم پزشکی علاقه پیدا کرد و تصمیم گرفت به تحصیل این علم بپردازد. این دانشمند فقید بعد از تحصیل به زادگاه خود بازگشت و به عنوان سرپرست بیمارستان ری به همشهریهای خود خدمت کرد. بعد از آن دوباره به بغداد مراجعت کرد و در آنجا ریاست بیمارستان را به عهده گرفت.
رازی در طول حیات خود کتابهای متعددی نوشت که از مهمترین و با ارزشترین آنها میتوان به «الحاوی و طب المنصوری» اشاره کرد.
رازی مواد شیمیایی را طبقهبندی و موفق شد الكل و جوهر گوگرد (اسید سولفوریك) را برای اولین بار کشف کند. وی نخستین كسی است كه تمام اشیای عالم را به سه طبقه؛ حیوانات، نباتات و جامدات تقسیم كرد.
محل و تاریخ وفات «محمد ابن زکریای رازی» به درستی مشخص نیست. ابوریحان بیرونی، وفات وی را در ماه شعبان سال 313 هجری نوشته و تعداد تألیفهای وی را بیش از 56 كتاب و رساله دانسته است. زکریای رازی در پایان عمر به علت مطالعه و تحقیقات فراوان نابینا شد.
