گفتگو با دارنده مدال نقره المپیاد جهانی فیزیک

خیلی هم بچه درس‌خوان نیستم/ انتظار داشتم مثل ورزشکاران تقدیر شوم

|
۱۳۹۰/۰۶/۰۷
|
۱۰:۵۹:۴۸
| کد خبر: ۷۳۴۰۵
خیلی هم بچه درس‌خوان نیستم/ انتظار داشتم مثل ورزشکاران تقدیر شوم
کسب مدال برایم دور از ذهن نبود،اما به آن مطمئن هم نبودم.

به گزارش خبرنگار باشگاه جوانی برنا مهرداد خانی شیرکوهی، برگزیده المپیاد فیزیک، دارنده مدال طلای المپیاد کشوری و مدال نقره المپیاد جهانی فیزیک،18 سال دارد، تنها پسرخانواده است و خواهری هم دارد. پدر مهرداد فرهنگی و مادر او خانه دار است. او در مدرسه سمپاد، استعداد‌های درخشان در کرج تحصیل کرده و می گوید دوره‌هایی برای شرکت در المپیاد در مدرسه گذرانده است. در ادامه گفت گوی برنا با این نخبه جوان ایرانی را می خوانید.
انتظار کسب مدال طلا را داشتید؟
برایم دور از ذهن نبود و از ابتدا برای کسب مدال تلاش می کردم. مطمئن نبودم که می‌توانم مدال آور باشم اما برایم دور از ذهن نبود. چون در مراحل آخر ریسک داشت و باعث می شد نتوانی خیلی به آن دل ببندی. از همان ابتدا برای کسب مدال تلاش می کردم.

چه ریسکی داشت؟
از بین 20 هزار نفری که شرکت کرده بودند، در مرحله آخر 10 نفر قبول می شوند و از این 10نفر تنها 5 نفر به عنوان تیم انتخاب می شوند و به مسابقات اعزام می شوند. دراین مسیر کمی بی دقتی وجود دارد و امکان دارد انتخاب نشوی.

قصد دارید در چه رشته ای در کدام دانشگاه ادامه تحصیل بدهید؟
در رشته برق دانشگاه شریف.

چرا برق؟
به این رشته علاقه داشتم و متوجه شدم بازار کار و آینده شغلی خوبی هم دارد.

دوست داشتید بهترین هدیه‌تان بعد از کسب مدال طلا چه باشد؟

در مورد خانواده که حمایت‌شان کفایت می کرد. در مورد مدرسه هم فکر می‌کنم کار زیادی از دست‎شان ساخته نیست. چون مدرسه نهاد کوچکی است و نه بودجه آنچنانی دارد.انتظار داشتم هر کسی در حد وسعش تشویقم کند. دوست داشتم در حد واندازه‌ای که از ورزشکاران تقدیرمی شود از من هم تقدیر شود.

بهترین هدیه‌ای که گرفتید چه بود؟

خوشحالی خانواده ام.

اولین جمله‌ای که بعد از کسب مدال طلا شنیدید از چه کسی بود و چه بود؟
با پدرم حرف زدم. البته جمله تاریخی نگفت، آفرین گفت و گفت به تو افتخار می کنیم، خوشحال بود.

چند ساعت در روز درس می خواندید؟

از آن سوال‌های سخت می پرسید!

به طور میانگین چند ساعت درس می خواندید؟

4 ساعت درروز درس می خواندم.

چرا سراغ فیزیک رفتید ؟علاقه داشتید؟
شناختی نسبت به رشته دیگری نداشتم.در دوره‌های مدرسه در درس‌های فیزیک و ریاضی شرکت کردم. از سبک ریاضی که در المپیاد ارایه می شد خوشم نیامد. بنابراین سراغ فیزیک رفتم.در دوره راهنمایی مسابقات المپیاد در سطح پایین‌تری برگزار می شود، در این مسابقات شرکت کرده و به المپیاد علاقه‌مند شدم. بنابراین انتخابم در ابتدا شانسی بود اما بعدها هر چه که گذشت علاقه‌ام بیشتر شد.

جز درس چه علایقی دارید؟
به زندگی کردن علاقه دارم. اینکه با دوستانم باشم،ورزش کنم و شاد باشم. قبلا هم رزمی کار می کردم اما چون در مرحله‌ای درسم زیاد بود چند وقتی از ورزش دور شدم اما حالا قصد دارم دوباره شروع کنم.

برای موفقیت در المپیاد‌های علمی رعایت چه مواردی ضروری است؟
باید پشتکار داشت، راه را درست انتخاب کرد. مسیر درست این است که کتاب‌هایی که باید را مطالعه کنید و مواردی را که باید رعایت کنید و این اطلاعات را از کسانی که سال‌های گذشته در المپیاد شرکت کرده اند می توان به دست آورد.اما توصیه‌ای هم برای بچه‌هایی که برای شرکت و مدال آوری در المپیاد شرکت می کنند دارم، اینکه تنها به قله فکر نکنند و از مسیر هم لذت ببرند.از ثانیه‌های زندگی‌شان لذت ببرند.

دوستانت هم درسخوان هستند؟
من خودم هم خیلی بچه درسخوان نیستم.(می خندد)دوستانی که به تازگی با آنها آشنا می شوم به دلیل اینکه در فضاهای علمی با یکدیگر آشنا می شویم اهل درس هستند. اما همه دوستانم اینطور نیستند.

عکس العمل بچه‌هایی که می گویید خیلی اهل درس نبودند چه بود؟

خوشحال شده بودند و رسیدن به این موفقیت را غیرقابل دسترس می دانستند، چون در این راستا تلاشی نکرده بودند، این هدف برایشان خیلی بزرگ و دور از دسترس به نظر می رسیدند.

خودتات هم معتقدید کار بزرگی کردید؟
هر هدفی در ابتدا بزرگ است،هر چه بیشتر برای رسیدن به آن تلاش کنی آن هدف کوچک‌تر می شود تا اینکه اندازه‌ات می شود و به آن می رسید. اما برای کسانی که بیرون از گود هستند و هنوز برای رسیدن به آن تلاش نکرده‌اند، هدف هنوز بزرگ است.

حرف آخر؟
از خانواده،استادانم و باشگاه دانش پژوهان جوان که من را در مسیر موفقیت در المپیاد حمایت کرد تشکر می کنم.


نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه