گزارش برنا از نمایشگاه نقاشی «این خانه روشن است»/
نقشهای خلاقانهای که با وجود درماندگی ذهن تصویر شدند+ عکس
نقشهایی که از دل برآمده، بدون هیچگونه آموزش طراحی و رنگشناسی، در نمایشگاهی با نام «این خانه روشن است» جمعآوری شده که در نگارخانه برگ برپاست.
به گزارش خبرنگار تجسمی برنا، نمایشگاهی متشکل از حدود 50 اثر نقاشی مددجویان مرکز توانبخشی عاطفه، با عنوان «این خانه روشن است»، از 12 الی 16 شهریورماه در نگارخانه برگ برپاست. گروه آموزشی این مددجویان متشکل از مینا هنردوست و زهرا حیدری است که مجموعهای از نقاشیهای بچههای این مرکز را جمعآوری کرده و برای فروش به نمایش گذاشتهاند.
به گفته مربیها، این بچهها، با وجود اینکه شناختی از رنگ و نقاشی ندارند و حتی زمانی که نمیتوانند نقش مکعب را بزنند، اما چنان طراحیهایی را تصویر میکنند که شگفتآور است.

«زهرا حیدری» سرپرست آموزش به مددجویان و دانشآموخته نقاشی، درباره چگونگی شکلگیری این نمایشگاه به خبرنگار برنا میگوید: مدت دو سال است که با خانم هنردوست در مرکز توانبخشی عاطفه بر روی آموزش نقاشی مددجویان فعالیت میکنم. با مددجویان این مرکز در این دو سال، تکنیکهای نقاشی از جمله مداد رنگی و رنگ پلاستیک کار کردیم که این نمایشگاه حاصل دو سال کار با آنها است.

وی با اشاره به نقاشیهای در خور توجه مددجویان کم توان ذهنی و سندروم دانی این مرکز، بیان کرد: کار بچهها در این دو سال خیلی خوب نتیجه داد؛ وقتی کارهای این بچهها را به اساتید نقاشی نشان دادیم و از آنها مشورت گرفتیم نمایشگاهی برای نقاشیهای بچهها ترتیب دهیم تا هم تشویقی برای آنها باشد و هم کارهای خوبشان دیده شود و مورد حمایت واقع شوند..
حیدری خاطرنشان کرد: آثار نقاشی مددجویان از لحاظ بصری ارزش بالایی دارد و همان مبانی نقاشی که اساتید در دانشگاهها انتقال میدهد، اینها به صورت ناخودآگاه اجرا میکنند. در مرکز، بیشتر بر روی خلاقیت بچهها کار میکنیم تا آموزش؛ بچهها هیچگونه آموزشی از لحاظ رنگشناسی و شناخت نقاشی ندیدهاند، اما خودشان ترکیببندی میکنند و نقاشی میکشند، چراکه ذهن این بچهها ناب و دست نخورده است.

حقیقت ناب وجود آدمی در نقاشیها
«مینا هنردوست» دیگر سرپرست آموزش به مددجویان، به خبرنگار برنا درباره این نمایشگاه میگوید: به کار با بچهها علاقهمند بودم و به صورت ناگهانی این مرکز را پیدا کردم و مشغول شدم. از همان ابتدای کارمان، دوست داشتم فعالیتمان به جایی برسد که کمکی به این قشر خاص جامعه کرده باشم. بعدها متوجه شدیم که مدل کار کردن بچهها به گونهای کاملا حرفهای و هنرمندانه است، یعنی بدون اینکه ما از آنها بخواهیم چطور نقاشی بکشند، خودشان قبلا آن کار را انجام داده بودند، در حالی که وقتی با بچههای معمولی کار میکنیم، این اتفاق نمیافتاد.

وی ادامه میدهد: به تدریج به این نتیجه رسیدیم که این کارهای بچهها را افراد حرفهای نقاشی، ببینند و تصمیم گرفتیم نمایشگاهی ترتیب دهیم و با وجود زمان خالی نگارخانهها، به سختی توانستیم این نمایشگاه را در نگارخانه برگ بگیریم.

نمایش درون بچهها در نقاشیها
هنردوست در پاسخ به این سوال که آیا پشت کار این بچهها ارادهای در کار هست یا خیر، میگوید: این آثار تا حدی نمایش درون بچهها است، چون اگر هر بار یک مدل خاصی را کار میکردند، میتوانستیم آن را نوعی بازی به حساب آوریم، اما وقتی در هر کار از رنگهای مختلف استفاده میکنند، نشان میدهد حرفی برای گفتن دارند.
گزارش: آزاده فضلی
به گفته مربیها، این بچهها، با وجود اینکه شناختی از رنگ و نقاشی ندارند و حتی زمانی که نمیتوانند نقش مکعب را بزنند، اما چنان طراحیهایی را تصویر میکنند که شگفتآور است.

«زهرا حیدری» سرپرست آموزش به مددجویان و دانشآموخته نقاشی، درباره چگونگی شکلگیری این نمایشگاه به خبرنگار برنا میگوید: مدت دو سال است که با خانم هنردوست در مرکز توانبخشی عاطفه بر روی آموزش نقاشی مددجویان فعالیت میکنم. با مددجویان این مرکز در این دو سال، تکنیکهای نقاشی از جمله مداد رنگی و رنگ پلاستیک کار کردیم که این نمایشگاه حاصل دو سال کار با آنها است.

وی با اشاره به نقاشیهای در خور توجه مددجویان کم توان ذهنی و سندروم دانی این مرکز، بیان کرد: کار بچهها در این دو سال خیلی خوب نتیجه داد؛ وقتی کارهای این بچهها را به اساتید نقاشی نشان دادیم و از آنها مشورت گرفتیم نمایشگاهی برای نقاشیهای بچهها ترتیب دهیم تا هم تشویقی برای آنها باشد و هم کارهای خوبشان دیده شود و مورد حمایت واقع شوند..
حیدری خاطرنشان کرد: آثار نقاشی مددجویان از لحاظ بصری ارزش بالایی دارد و همان مبانی نقاشی که اساتید در دانشگاهها انتقال میدهد، اینها به صورت ناخودآگاه اجرا میکنند. در مرکز، بیشتر بر روی خلاقیت بچهها کار میکنیم تا آموزش؛ بچهها هیچگونه آموزشی از لحاظ رنگشناسی و شناخت نقاشی ندیدهاند، اما خودشان ترکیببندی میکنند و نقاشی میکشند، چراکه ذهن این بچهها ناب و دست نخورده است.

حقیقت ناب وجود آدمی در نقاشیها
«مینا هنردوست» دیگر سرپرست آموزش به مددجویان، به خبرنگار برنا درباره این نمایشگاه میگوید: به کار با بچهها علاقهمند بودم و به صورت ناگهانی این مرکز را پیدا کردم و مشغول شدم. از همان ابتدای کارمان، دوست داشتم فعالیتمان به جایی برسد که کمکی به این قشر خاص جامعه کرده باشم. بعدها متوجه شدیم که مدل کار کردن بچهها به گونهای کاملا حرفهای و هنرمندانه است، یعنی بدون اینکه ما از آنها بخواهیم چطور نقاشی بکشند، خودشان قبلا آن کار را انجام داده بودند، در حالی که وقتی با بچههای معمولی کار میکنیم، این اتفاق نمیافتاد.

وی ادامه میدهد: به تدریج به این نتیجه رسیدیم که این کارهای بچهها را افراد حرفهای نقاشی، ببینند و تصمیم گرفتیم نمایشگاهی ترتیب دهیم و با وجود زمان خالی نگارخانهها، به سختی توانستیم این نمایشگاه را در نگارخانه برگ بگیریم.

نمایش درون بچهها در نقاشیها
هنردوست در پاسخ به این سوال که آیا پشت کار این بچهها ارادهای در کار هست یا خیر، میگوید: این آثار تا حدی نمایش درون بچهها است، چون اگر هر بار یک مدل خاصی را کار میکردند، میتوانستیم آن را نوعی بازی به حساب آوریم، اما وقتی در هر کار از رنگهای مختلف استفاده میکنند، نشان میدهد حرفی برای گفتن دارند.
گزارش: آزاده فضلی
نظر شما