دفاع تمام قامت مرد اول بوش از حمله به عراق

به گزارش سرویس بین الملل برنا به نقل از پایگاه خبری گوئری، دیک چنی معاون جرج بوش رییس جمهور سابق آمریکا در کتاب زندگینامه خود که به تازگی چاپ شده است، با تمام وجود از فشارها و تلاش های خود برای حمله آمریکا به عراق حمایت کرده است.

این در حالی است که در این حمله دو مسئله بسیار مهم (شامل از بین بردن سلاح های حکومت وقت عراق و همچنین انحلال حزب بعث و تبعید تمامی اعضای آن)که هدف اصلی حمله آمریکا به عراق محسوب می شد، به طور کامل و موشکافانه مورد بررسی قرار نگرفته بود و نتیجه آن نیز این است که امروز هر دو هدف آمریکا در این زمینه تا حد زیادی با شکست مواجه شده است.

چنی در زندگینامه خود در این باره آورده است: کتاب من با عنوان در زمان من می تواند باعث عصبانیت افرادی در واشنگتن شود، در عین حال خواندن مطالب این کتاب در مورد انتقادهای شدید و تند و تیز من از کالین پاول و کاندولیزا رایس دو وزیر امور خارجه و همچنین رابرت گیتس وزیر دفاع سابق بسیار شیرین و شادی آور خواهد بود.

چاپلوسی و ستایشگری بیش از حد چنی از دونالد رامسفلد وزیر دفاع پیشین آمریکا در این کتاب چندان تعجب آور نیست، زیرا وی مرشد و راهنمای چنی در عرصه سیاسی محسوب می شد.

این کتاب بار دیگر بحث در مورد منطقی بودن حمله به عراق و هزینه مالی و جانی که آمریکا برای آن متحمل شده است را مطرح کرده است. همچنین این بحث مطرح شده است که آیا حمله آمریکا به عراق باعث انحراف توجه جهانیان از مسئله گرفتن بن لادن رهبر سابق القاعده و نابود کردن این گروه شده است یا خیر.

چنی و بوش همواره مدعی شده اند که حمله به عراق و سقوط صدام پس از حملات 11 سپتامبر یک مسئله ضروری و الزام آور بود، زیرا آنان بر این موضوع اصرار داشتند که صدام با بن لادن همکاری می کرد و قصد داشت سلاح های کشتار جمعی خود را در اختیار وی قرار دهد. با وجود این در بررسی های کنگره مشخص شد که صدام هیچ گونه همکاری با بن لادن و القاعده در حمله به آمریکا نداشته است.

اکنون و با وجود گذشت هشت سال از اشغال آمریکا توسط عراق و با وجود این که مدارک مهمی در مورد نادرست بودن ادعای بوش و چنی به دست آمده است، معاون رییس جمهور سابق همچنان بر این نکته اصرار دارد که صدام با بن لادن همکاری می کرد.

چنی در عین حال این نکته را می پذیرد که مسئله داشتن سلاح های کشتار جمعی از سوی صدام دروغ بود، اگرچه وی نهادهای اطلاعاتی آمریکا را در این زمینه مقصر می داند.

از سوی دیگر چنی هیچ اشاره ای به این موضوع نمی کند که حتی شخص بوش نیز این موضوع را در سال 2006 و سه سال پس از حمله به عراق درک کرده بود که در آستانه شکست خوردن در این جنگ است. زیرا در این زمان ناامنی و درگیری های قومی مذهبی در عراق به اوج خود رسیده بود.