رابطه بین کروات و لوله بخاری/ نوستالژیهای دودکشی نمایشگاهی شدند
به گزارش خبرنگار برنا،"کارن خراسانی" نقاش ایران که سالها در آلمان مقیم بوده برای اولین بار اقدام به برگزاری یک نمایشگاه در ایران کرده است. اولین تجربه خراسانی در ایران نمایشگاهی کاملا متفاوت است با عنوان "کرواتهای پدرم" که به قول خودش هر کسی برای بازدید می آید ابتدا از اسم نمایشگاه میپرسد.
در حاشیه بازدید از نمایشگاه با کارن خراسانی گفت وگویی کردیم او صحبت هایش را با چگونگی انتخاب نام نمایشگاه شروع کرد:
"ابتدا ایده کارم را مشخص کردم در سالهایی که در شمال زندگی میکردم مغازه ای بود که لوله بخاری میفروخت و لوله های بخاری برای من خیلی خاطره انگیز هستند. من آن روزها در این فکر بودم که باید با لولههای بخاری کاری انجام بدهم.

چند روز بعد از آن مادرم دو کیسه بزرگ به من داد و گفت: اینها کرواتهای پدرت است. اگر لازم داری از آنها استفاده کن. من در همان موقع احساس کردم باید مثل لولههای بخاری با کرواتهاهم کاری انجام دهم و آن موقع بود که فکر کردم من یک نمایشگاه خواهم گذاشت با عنوان کرواتهای پدرم و میدانستم لولههای بخاری هم در آن نقشی خواهند داشت."
خراسانی در کنار نقاشیهایش چیدمانی با لوله های بخاری و کرواتها ایجاد کرده بود که از نکات جالب است که البته کروات به کار رفته در این چیدمان همان کرواتهای پدرش بود که در دوران نوجوانی مادرش به او داده بود .لوله های بخاری نیمی از فضای نمایشگاه را گرفته بودند و از دودکش آن کرواتهای رنگارنگ بیرون آمده بودند.

اما بخش بعدی نمایشگاه خراسانی به نقاشیهای او اختصاص پیدا کرده بود. نقاشی هایی در سه مجموعه متفاوت.
خراسانی در رابطه این نقش این طور می گوید: "این سه مجموعه شامل یک سری 12 تایی کلاژ، یک سری 14 تایی کار بر روی کاغذ برنج و یکسری 11 تایی بوم های قاب شده است.
با توجه به اینکه در ایران کارهای من دیده نشده کارها را بین زمانهای مختلف انتخاب کردم. هر کدام از مجموعهها با یکدیگر 6 سال فاصله دارند اما در کنار این موضوع مجموعهها با یکدیگر دارای رابطه هستند. به عنوان مثال دایرههای موجود در کار کلاژ برای من تداعی لوله بخاریها هستند. همچنین من ترجیح دادم به جای استفاده از بوم های بزرگ از بومهای کوچک استفاده کنم که هم متفاوت باشد و هم اینکه راحت تر در چمدان جای بگیرد."

مجموعه اول کارن خراسانی با نام تلویزیون رنگی، تئوری رنگ ها شامل دایره های سیاه رنگ به همراه اسلایت هایی به همراه رنگ ها است. خراسانی عادت ندارد کارهایی که دوست ندارد بیرون بریزد؛ آنها را به مربع های کوچک تبدیل میکند و در کنار هم قرار میدهد تا قطعات مثل پازل در کنار هر کدام که دوست دارند قرار بگیرند. او از این تکنیک در این نمایشگاه استفاده کرده است و در آخر مربع های کوچک را با ماشین دوخت به هم متصل کرده است. گاهی ممکن است اجزای تابلوی جدید از چند تابلوی دیگر گرفته شده باشد گاهی هم خلاف این موضوع.
مجموعه "تلویزیون رنگی"، "تئوری رنگها" و "جایت خالی است" با این تکنیک به نمایشگاه آورده شده است. اما مجموعه بعدی با نام "دفتر خاطرات" کمی متفاوت تر است این مجموعه 14 تایی شامل 4 نقطه قرمز بزرگ و 7 نقطه قرمز کوچک بر روی کاغذ برنج است.

خراسانی در این مجموعه با حداقل امکانات کار کرده است . یعنی تنها اجازه کشیدن 11 نقطه در هر تابلو را به خود داده اما با همین محدودیت ثابت کرده است که می توان تعداد زیادی تابلو را خلق کرد و به گفته خودش زمانیکه می خواهی آخرین نقطه را بر روی بوم بکشی باید زمان زیادی طی کنی تا ببینی جایش را کجا قرار دهی.
خراسانی از استقبال خوب برای اولین نمایشگاهش در ایران خوشحال بود و از دیدگاه بازدید کننده نمایشگاه را متفاوت توصیف کرد. نمایشگاه وی تا پایان شهریور در گالری "آن" برپاست.