دعایی برای رهایی از وسواس /وسواسی یعنی من بهتر از مراجع تقلید احکام میدانم!
ای مسلمان، دیگر کاسه داغتر از آش نشو. در اعمالت ببین خدا و پیامبر(ص) چه گفتهاند. وسواسی یعنی من بهتر از مراجع تقلید، احکام فقهی را میشناسم.
به گزارش خبرنگار سرویس قاب نقره برنا، همواره در جوامع بشری انسانهایی زندگی میکردهاند که گرچه دارای ظاهری سالم بودهاند، ولی نوعی تفاوت آشکار در اعمال و رفتار آنان نسبت به کردار رایج و متعارف افراد عادی جامعه وجود داشته است. اینگونه افراد که در همه جوامع بشری و در میان پیروان همه ادیان و مذاهب، حضور داشته و دارند، بیش از حد متعارف در امور معمولی ـ اعم از مادی و معنوی ـ سختگیری میکنند، به همه چیز شک دارند، به کسی اطمینان نمیکنند و در بسیاری از امور زندگی کارهای خود را با تردید انجام میدهند. به این افراد که متاسفانه در جامعه اسلامی نیز یافت میشوند، افراد «وسواسی» گفته میشود.
آنچه در ادامه میخوانید نظر آیت الله مظاهری درباره "وسواس؛ نوعی سفاهت" است که به آن اشاره شده است: در روایتی از عبدالله بن سنان آمده است که میگوید: نزد امام صادق(ع) در مورد مردی که در وضو و نمازش دچار وسواس بود، صحبت کردم و گفتم: با این حال، مرد عاقلی است.
امام(ع) فرمودند: این چه عقلی است که با وجود آن، از شیطان پیروی میکند؟
پرسیدم: چگونه فرمان شیطان میبرد؟
امام(ع) فرمودند: از او بپرس وسوسهاى كه به او دست میدهد، از چیست؟ قطعاً به تو خواهد گفت: از عمل شیطان است.
اصلاً نزد خدا و پیامبر(ع) وسواسی عاقل نیست، بلکه سفیه است و حقیقتاً هم چنین است. به راستی، شیطان روی عقل او اثر میگذارد. اگر خودش از اعمال خودش فیلمبرداری کند، میفهمد چه کرده است. میفهمد که این عمل او، آن چیزی نیست که اسلام از او خواسته است. قرآن کریم میفرماید:
«یا أَیهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تُقَدِّمُوا بَینَ یدَی اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمیعٌ عَلیم»(1).
اى كسانى كه ایمان آوردهاید، در برابر خدا و پیامبرش در هیچ كارى پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید كه خدا شنواى داناست.
ای مسلمان، دیگر کاسه داغتر از آش نشو. در اعمالت ببین خدا و پیامبر(ص) چه گفتهاند. در عزاداری ببین مرجع تقلید چه میگوید، طبق آن عمل کن. در طهارت و نجاست ببین رساله چه میگوید، همان طور عمل کن. در نماز، در روزه، در خمس و در زکات ببین مرجع تقلید چه میگوید، بر اساس آن عمل کن. وسواسیگری یعنی ـ نعوذ بالله ـ من بهتر از پیامبر(ص) میدانم. وسواسی یعنی من بهتر از مراجع تقلید، احکام فقهی را میشناسم. معلوم است که غلط است. همین امر باعث شده است که امروزه در برخی از مراسم های مربوط به ایام ولادت یا شهادت حضرات معصومین(ع) - با آن همه ارزش و معنویتی که دارد- اعمال خلاف شأن و غیر متعارفی انجام شود که مورد تائید نبوده و مرضی آن ذوات مقدس نیز نمیباشد.
قرآن میفرماید: همه اینها غلط است. به وسواسی میگوید: ببین خدا و پیامبر(ص) چه میفرمایند و راه فهمیدن حکم اسلام نیز مراجعه به مراجع تقلید است. مراجع تقلید هم در رسالهها نوشتهاند: اگر کسی سه مرتبه شک کرد، در مرتبه چهارم دیگر به آن اعتنا نکند؛ بنا را بر همان قرار دهد که به نفع اوست. همچنین آنان فتوا دادهاند که شکّ و ظنّ و قطع و یقین وسواسی اعتبار ندارد و باید به طور متعارف عمل کند، یعنی مانند بقیه مردم باشد. غیر از این دیگر سفاهت است. قرآن میفرماید: مقام حضرت ابراهیم(ع) خیلی بالاست؛ چون صد در صد در مقابل خداوند تسلیم بود: «وَ مَنْ یرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهیمَ إِلاَّ مَنْ سَفِهَ نَفْسَه وَ لَقَدِ اصْطَفَیناهُ فِی الدُّنْیا وَ إِنَّهُ فِی الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحین إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمین »(2).
و چه كسى جز سفیه، از آیین ابراهیم روى بر مىتابد؟ و ما او را در این دنیا برگزیدیم؛ و البته در آخرت نیز از شایستگان خواهد بود. هنگامى كه پروردگارش به او فرمود: «تسلیم شو»، گفت: «به پروردگار جهانیان تسلیم شدم.»
این دو آیه شریفه به ما میفرماید: باید در مقابل خداوند متعال تسلیم باشیم وگرنه سفیه هستیم. با اعمال من درآوری که نمیتوان راه پیش برد.
عبداللَّه بن سنان از امام صادق(ع) روایت میكند كه فرمودند: به زودى شبههایى به شما مىرسد و در آن بدون نشانهای آشکار و امام هدایت میمانید و كسى از آن شبهه نجات نمىیابد مگر آن كه دعاى غریق را بخواند.
گفتم: دعاى غریق چگونه است؟
فرمودند: مىگویى: «یا اللَّه یا رحمان یا رحیم یا مقلّب القلوب ثبّت قلبی علی دینك».
من هم گفتم: «یا اللَّه یا رحمان یا رحیم یا مقلّب القلوب و الأبصار ثبّت قلبی على دینك»
امام(ع) فرمودند: خداى تعالى مقلّب القلوب و الأبصار است و لیكن همچنان كه من گفتم بگو: «یا مقلّب القلوب ثبّت قلبی علی دینك(3)».
امام(ع) حتی اجازه ندادهاند یک کلمه از خودمان به فرمایش آنان اضافه کنیم، هر چند آن کلمه معنای جمله را هم خراب نمیکند. در اعمال هم باید این گونه از آن بزرگواران تبعیت کنیم. مراجع تقلید با استناد به روایات حضرات معصومین(ع) میگویند: اگر چیزی نجس شد، پس از رفع عین نجاست، اگر یک مرتبه آن را زیر آب بگیرید، پاک میشود. حال، اگر کسی چندین مرتبه این کار را تکرار کند و باز هم بگوید: نشد، این انحراف از مسیری است که معصومین(ع) به ما آموختهاند و حیف است کسی به خاطر عبادت به جهنم برود.
حداقل کسی که به دلیل عیش و نوش و کارهای زشت و اختلاط زن و مرد و امثال اینها به جهنم میرود، لذّتی در این دنیا برده است، اما وسواسی نه از دنیایش لذتی میبیند و نه از آخرتش. در دنیا هم خود و هم دیگران را به زحمت میاندازد، در آخرت هم که مستحق عذاب الهی است. بنابراین وسواسیها باید همیشه این آیهی شریفه مد نظرشان باشد که میفرماید: اى كسانى كه ایمان آوردهاید، در برابر خدا و پیامبرش در هیچ كارى پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید كه خدا شنواى داناست. (4)
پی نوشت ها:
1- سوره حجرات، آیه 1
2- سوره بقره، آیات 130-131
3-كمال الدین و تمام النعمة، ج 2، ص 351
4- سوره حجرات، آیه 1
آنچه در ادامه میخوانید نظر آیت الله مظاهری درباره "وسواس؛ نوعی سفاهت" است که به آن اشاره شده است: در روایتی از عبدالله بن سنان آمده است که میگوید: نزد امام صادق(ع) در مورد مردی که در وضو و نمازش دچار وسواس بود، صحبت کردم و گفتم: با این حال، مرد عاقلی است.
امام(ع) فرمودند: این چه عقلی است که با وجود آن، از شیطان پیروی میکند؟
پرسیدم: چگونه فرمان شیطان میبرد؟
امام(ع) فرمودند: از او بپرس وسوسهاى كه به او دست میدهد، از چیست؟ قطعاً به تو خواهد گفت: از عمل شیطان است.
اصلاً نزد خدا و پیامبر(ع) وسواسی عاقل نیست، بلکه سفیه است و حقیقتاً هم چنین است. به راستی، شیطان روی عقل او اثر میگذارد. اگر خودش از اعمال خودش فیلمبرداری کند، میفهمد چه کرده است. میفهمد که این عمل او، آن چیزی نیست که اسلام از او خواسته است. قرآن کریم میفرماید:
«یا أَیهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تُقَدِّمُوا بَینَ یدَی اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمیعٌ عَلیم»(1).
اى كسانى كه ایمان آوردهاید، در برابر خدا و پیامبرش در هیچ كارى پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید كه خدا شنواى داناست.
ای مسلمان، دیگر کاسه داغتر از آش نشو. در اعمالت ببین خدا و پیامبر(ص) چه گفتهاند. در عزاداری ببین مرجع تقلید چه میگوید، طبق آن عمل کن. در طهارت و نجاست ببین رساله چه میگوید، همان طور عمل کن. در نماز، در روزه، در خمس و در زکات ببین مرجع تقلید چه میگوید، بر اساس آن عمل کن. وسواسیگری یعنی ـ نعوذ بالله ـ من بهتر از پیامبر(ص) میدانم. وسواسی یعنی من بهتر از مراجع تقلید، احکام فقهی را میشناسم. معلوم است که غلط است. همین امر باعث شده است که امروزه در برخی از مراسم های مربوط به ایام ولادت یا شهادت حضرات معصومین(ع) - با آن همه ارزش و معنویتی که دارد- اعمال خلاف شأن و غیر متعارفی انجام شود که مورد تائید نبوده و مرضی آن ذوات مقدس نیز نمیباشد.
قرآن میفرماید: همه اینها غلط است. به وسواسی میگوید: ببین خدا و پیامبر(ص) چه میفرمایند و راه فهمیدن حکم اسلام نیز مراجعه به مراجع تقلید است. مراجع تقلید هم در رسالهها نوشتهاند: اگر کسی سه مرتبه شک کرد، در مرتبه چهارم دیگر به آن اعتنا نکند؛ بنا را بر همان قرار دهد که به نفع اوست. همچنین آنان فتوا دادهاند که شکّ و ظنّ و قطع و یقین وسواسی اعتبار ندارد و باید به طور متعارف عمل کند، یعنی مانند بقیه مردم باشد. غیر از این دیگر سفاهت است. قرآن میفرماید: مقام حضرت ابراهیم(ع) خیلی بالاست؛ چون صد در صد در مقابل خداوند تسلیم بود: «وَ مَنْ یرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهیمَ إِلاَّ مَنْ سَفِهَ نَفْسَه وَ لَقَدِ اصْطَفَیناهُ فِی الدُّنْیا وَ إِنَّهُ فِی الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحین إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمین »(2).
و چه كسى جز سفیه، از آیین ابراهیم روى بر مىتابد؟ و ما او را در این دنیا برگزیدیم؛ و البته در آخرت نیز از شایستگان خواهد بود. هنگامى كه پروردگارش به او فرمود: «تسلیم شو»، گفت: «به پروردگار جهانیان تسلیم شدم.»
این دو آیه شریفه به ما میفرماید: باید در مقابل خداوند متعال تسلیم باشیم وگرنه سفیه هستیم. با اعمال من درآوری که نمیتوان راه پیش برد.
عبداللَّه بن سنان از امام صادق(ع) روایت میكند كه فرمودند: به زودى شبههایى به شما مىرسد و در آن بدون نشانهای آشکار و امام هدایت میمانید و كسى از آن شبهه نجات نمىیابد مگر آن كه دعاى غریق را بخواند.
گفتم: دعاى غریق چگونه است؟
فرمودند: مىگویى: «یا اللَّه یا رحمان یا رحیم یا مقلّب القلوب ثبّت قلبی علی دینك».
من هم گفتم: «یا اللَّه یا رحمان یا رحیم یا مقلّب القلوب و الأبصار ثبّت قلبی على دینك»
امام(ع) فرمودند: خداى تعالى مقلّب القلوب و الأبصار است و لیكن همچنان كه من گفتم بگو: «یا مقلّب القلوب ثبّت قلبی علی دینك(3)».
امام(ع) حتی اجازه ندادهاند یک کلمه از خودمان به فرمایش آنان اضافه کنیم، هر چند آن کلمه معنای جمله را هم خراب نمیکند. در اعمال هم باید این گونه از آن بزرگواران تبعیت کنیم. مراجع تقلید با استناد به روایات حضرات معصومین(ع) میگویند: اگر چیزی نجس شد، پس از رفع عین نجاست، اگر یک مرتبه آن را زیر آب بگیرید، پاک میشود. حال، اگر کسی چندین مرتبه این کار را تکرار کند و باز هم بگوید: نشد، این انحراف از مسیری است که معصومین(ع) به ما آموختهاند و حیف است کسی به خاطر عبادت به جهنم برود.
حداقل کسی که به دلیل عیش و نوش و کارهای زشت و اختلاط زن و مرد و امثال اینها به جهنم میرود، لذّتی در این دنیا برده است، اما وسواسی نه از دنیایش لذتی میبیند و نه از آخرتش. در دنیا هم خود و هم دیگران را به زحمت میاندازد، در آخرت هم که مستحق عذاب الهی است. بنابراین وسواسیها باید همیشه این آیهی شریفه مد نظرشان باشد که میفرماید: اى كسانى كه ایمان آوردهاید، در برابر خدا و پیامبرش در هیچ كارى پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید كه خدا شنواى داناست. (4)
پی نوشت ها:
1- سوره حجرات، آیه 1
2- سوره بقره، آیات 130-131
3-كمال الدین و تمام النعمة، ج 2، ص 351
4- سوره حجرات، آیه 1
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
