گفت‌وگو با دارنده طلای مسابقات آسیایی نجات غریق

ما را مسخره می کردند/ با قدرت مدال ها را کسب کردیم و همه چیز عوض شد

|
۱۳۹۰/۰۷/۰۷
|
۱۲:۱۱:۰۷
| کد خبر: ۷۹۱۷۶
ما را مسخره می کردند/ با قدرت مدال ها را کسب کردیم و همه چیز عوض شد
تیم‌های دیگر قبل از شروع مسابقه ما را مسخره می‌کردند و کاملا این مسخره کردن از رفتارشان مشخص بود؛ مثلا اصلا با ما حرف نمی‌زدند.

به گزارش خبرنگار برنا تیم ملی نجات غرق ایران با كسب 28 مدال ( 10 طلا ، 12 نقره و 6 برنز ) به مقام نخست مسابقات نجات غریق آسیایی دست یافت و به ایران بازگشت. 

تیم ملی بانوان ایران در  بخش ساحلی حضور قدرتمندانه‌ای از خود نشان دادند بطوری که در هر سه رشته ( رشته پرچم در ساحل، رشته 90*4 تیمی امدادی ساحل و رشته انفرادی ساحل) توانستند سکوهای اول تا سوم را در میان ورزشکاران سایر کشورها بدست بیاورند.

«مرضیه تندرو» ملی پوش تیم ملی نجات غریق بانوان ایران متولد ششم مهرماه 1363  بندر لنگه است که در بازی‌های آسیایی 2011 چین در بخش مسابقات ساحلی به مدال طلا دست یافته است. 

وی در گفت‌وگو با برنا می‌گوید: حدود 3 سال است که در رشته نجات غریق مشغول به فعالیتم؛ تا قبل از آن بسکتبال کار می‌کردم اما بعد از اینکه متوجه شدم م‌ توانم رکوردهای خوبی بزنم به این رشته رو آوررم. سال اول در مسابقات کشوری در ماده «پرچم در ساحل» مقام سوم را به دست آوردم و در سال‌های بعد مقام اولی را کسب کردم. در فراخوانی که فدراسیون نجات غریق برای برگزاری اردوی تیم ملی داده بود شرکت و توانستم به تیم ملی راه پیدا کنم. 

تندرو در خصوص سطح مسابقات آسیایی 2011 چین به برنا می‌گوید: با توجه به شرکت تیم‌هایی مثل چین و ژاپن سطح بازی‌ها بسیار بالا بود اما بچه‌های تیم ما هم تمرین زیادی را در دو ماه اخیر داشتند و با آمادگی بسیار بالایی که داشتیم توانستیم در سه «ماده پرچم در ساحل، 4 در 90 تیمی امدادی ساحل و 90 انفرادی ساحل» مقام‌های اول تا سوم را کسب کنیم. 

این ملی پوش نجات غریق در خصوص حجاب بازیکنان تیم ملی می‌گوید: این اولین دوره مسابقاتی بود که ما با حجاب می‌توانستیم در آن شرکت کنیم اما چون حجاب داشتیم تنها در ماده ساحل اجازه حضور داشتیم اما حضورمان در استخر و دریا ممنوع بود. متاسفانه تیم‌های دیگر قبل از شروع مسابقه ما را مسخره می‌کردند و کاملا این مسخره کردن از رفتارشان مشخص بود؛ مثلا اصلا با ما حرف نمی‌زدند، با تیم‌های دیگر عکس می‌گرفتند اما اصلا انگار ما را نمی‌دیدند.

وی افزود: وقتی ما در مسابقات با قدرت و اختلاف بسیار بالا تمام مدال‌های اول، دوم و سوم را کسب کردیم واقعا نوع نگاه و رفتار تیم‌ها و مسوولان عوض شد به طوری که احترام زیادی به ما می‌گذاشتند.

تندرو که ساکن بندر لنگه در استان هرمزگان است در خصوص امکانات ورزشی در شهرش می‌گوید: در بندر لنگه چیزی به عنوان نجات غریق نداریم بنابراین من برای تمرینات به استان می‌رفتم؛ سطح امکانات استان هم بد نبود اما آنطور که باید از ما حمایت می‌شد، نشد.

وی افزود: به تازگی قرار است یک استخر خصوصی در بندر لنگه ساخته شود تا بتوانیم در شهر خودمان فعالیت کنیم؛ ما برای تمرینات و شرکت در دوره مربیگری مجبوریم سه ساعت و نیم مسیر را تا هرمزگان برویم و دوباره برگردیم که امیدوارم این مشکل خیلی زود حل شود.

تندرو در خصوص تشکر مسوولان فدراسیون از مدال آوران تیم ملی نجات غریق می‌گوید: یک قول‌هایی داده‌اند که زمانی تعیین شود تا بتوانیم مسوولان فدراسیون را ببینیم و درباره مشکلاتمان با آنها صحبت کنیم که امیدوارم این اتفاق هم خیلی زود بیافتد.

نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه