گزارشی از نشنال جئوگرافی: تخت جمشید در لیست ۱۲ شهر از بین رفته جهان جای گرفت
به گزارش سرویس دانش و فناوری برنا، مجله نشنال جئوگرافی لیستی از 12 شهر از بین رفته جهان را منتشر کرد. این شهرها روزی مرکز تمدنهای بزرگی بودهاند و هم اکنون فقط مخروبههایی از آنان به جای مانده است.
پترا شهری تاریخی در کشور پادشاهی اردن است.
تصویر ورودی صومعه پترا در اردن. این بنای عظیم در سال دوم بعد از میلاد توسط نبطیان روی تپه شنی-سنگی تراشیده شده است. این بنا در ابتدا به عنوان یک معبد ساخته شده اما جوامع بعدی از آن به عنوان یک کلیسا و یا صومعه استفاده کردند.
این شهر تاریخی در سال 2007 به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته شد.
ماچو پیچو یک محوطه باستانی به جا مانده از آثار دورهٔ اینکاها است. اغلب اوقات از آن بهعنوان «شهر گمشده اینکاها» یاد میشود. این شهر در حدود سال 1450 میلادی ساخته شده و صدها سال پیش در زمان فتح اینکاها توسط اسپانیاییها متروک شده است، برای قرنها فراموش شده بود و به جز عدهای از مردم محلی کسی از آن نامی به خاطر نداشته است. اینکاها سیستم خطی نداشتند و هیچچ نوشته مکتوبی از خود به جای نگذاشتهاند، به همین دلیل باستان شناسان اطلاعات کافی از علت، نحوه و هدف ساخت این بنا داشتهاند.
این اثر هم اکنون به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته میشود.
قوم مایا حدود 3 هزار سال پیش در جنگلهای بارانی و انبوه جنوب غربی مکزیک و گواتمالا اقامت گزیدند. پس از انحطاط پالنک، این شهر تبدیل به جنگلی شد که پر از درختان سرو، ماهونی و چیکو بود. هم اکنون این مکان یکی از سایتهای مشهور باستانی است.
تروآ نام شهری باستانی در ترکیه امروزی است. هاینریش شلیمان، باستانشناس آلمانی، در سال 1870 به حفاری در محل پرداخت و چندین شهر بنا شده بر روی یکدیگر یافت. گمان میرود شهری که تروآی ۸ نام گرفته، محل رخداد جنگ تروآ نقل شده در حماسهٔ ایلیاد اثر هومر باشد. افسانه، فرهنگ، رمز و رازها و داستانهای هیچ شهر دیگری روی کره زمین به اندازه تروآ معروف نیست.
موهنجو دارو به معنای تپه مردگان، نام پایتخت تمدن دره سند در سال 2600 (پیش از میلاد) بوده است. این شهر باستانی در ایالت سند پاکستان قرار دارد. این تمدن تا سال 1921 ناشناخته بود. 2 شهر هاراپا و موهنجو دارو طی حفاریها کشف شدند.
شهر قدیمی پالمیرا و یا "تدمیر" در سال 19 قبل از میلاد وجود داشته است. در سال 300 قبل از میلاد، به اوج شکوفایی خود رسید زیرا این شهر به عنوان یک کاروانسرا برای افرادی که از صحرای سوریه عبور میکردهاند، بسیار با اهمیت بوده و به همین دلیل «عروس کویر» خوانده میشده است. موقعیت استراتژیک این شهر باعث شد که در قرن اول پس از میلاد رومیها اداره آن را به عهده بگیرند.
تانیس شهری است که در کنار شاخه قهوهای نیل قرار دارد. این شهر در میان میراث باستانی مصر تقریبا ناشناخته است. این شهر زمانی پایتخت کشور مصر بوده است و گنجینههای باارزشی از آن دوران بر جای مانده است.
زیمباوه بزرگ از سایتهای باستانی آفریقای سیاه (جنوب صحرای بزرگ آفریقا) است. این شهر در گذشته به اشتباه شهر ملکه سبا پنداشته میشده است. شواهد نشان میدهد شوناها، اجداد مدرن بانتوها، در سال 1250 پس از میلاد این مکان را ساخته و به عنوان مرکز معنوی از آن استفاده کردند.
نمرود پایتخت امپراتوری آشوریها در شمال عراق بود. آشوریها در قرن 14 قبل از میلاد آن را ساخته و حدود هزار سال بر خاورمیانه حکمرانی کردند. نمرود و امپراتوری آشوری در سال 621 قبل از میلاد پس از آنکه نینوه، شهر خواهر خوانده آن، به دست بابلیها افتاد، به سرعت از هم پاشید.
تخت جمشید نام یکی از شهرهای باستانی ایران است که طی سالیان پیوسته، پایتخت مجلل و تشریفاتی امپراتوری ایران در زمان امپراتوری هخامنشیان بوده است. در این شهر باستانی، مجموعه کاخهایی به نام تخت جمشید وجود دارد که در دوران زمامداری داریوش بزرگ، خشایارشا و اردشیر اول بنا شده است.
باور تاریخدانان بر این است که اسکندر مقدونی سردار یونانی در 330 پیش از میلاد، به ایران حمله کرد و تخت جمشید را به آتش کشید و احتمالا بخش عظیمی از کتابها، فرهنگ و هنر هخامنشی را با اینکار نابود نمود. با اینحال ویرانههای این مکان هنوز هم در شهرستان مرودشت در استان فارس برپا است.
استونهنج در جنوب انگلستان یکی از بناهای بزرگ سنگی است که توسط مردم باستان در اروپا ساخته شده است. سازندگان استون هنج، از سال ۳۱۰۰ پیش از میلاد، سنگهای این بنا را به شکل چند دایره و تو در تو در مکان فعلی آن کار گذاشتند. احتمالا از این دایرههای سنگی برای مشاهده حرکات خورشید، ماه و ستارگان که در آن زمان طی مراسم مذهبی مورد پرستش قرار میگرفتند، استفاده میشده است.
میزا ورده در ایالت کلرادو در ایالات متحده آمریکا واقع شده است. بیش از 600 خانه سنگی توسط مردمان باستانی پوئبلو ساخته شده و به صورت پراکنده در پارک ملی میزا ورده قرار گرفتهاند. سرخپوستان آناسازی در نواحی مرتفع و بی آب و علف جنوب غربی قاره آمریکای شمالی زندگی میکردند. بین سالهای 1050 و 1300 میلادی، آنها روستاهایی با خانههای چند طبقه به نام پوئبلو ساختند. بعضی از پوئبلوها دارای ۲۰۰ اتاق بودند و حدود 250 نفر در آن زندگی میکردند. مردان آناسازی در اتاقهای زیرزمینی به نام کیوا مراسم مذهبی خود را برگزار میکردند. آناسازیها مردمی کشاورز بودند و هنرهای دستی تخصص داشتند.
