کوچک‌ترین زن فیلم‌ساز ایرانی:در ۳۰ سالگی اسکار می‌گیرم

به گزارش برنا،حتما باید پای علاقه و استعداد هم در میان باشد که رومینا محقق 13 ساله از 8 سالگی شروع به فیلم سازی کرده و دلیل این شروع زودهنگام نمی ‌تواند تنها پدری مستند ساز به نام محسن محقق باشد که صاحب نامی است در مستند سازی.

رومینا  نویسنده و كارگردان مستند «راه بلند» (1386) و كارگردان فیلم كوتاه «جعبه‌ای پر از مهر» (1387) بوده و تاكنون جایزه اول جشنواره بین‌المللی فیلم رشد (1386) (بخش دانش‌آموزان فیلمساز)، جایزه نیلوفر طلایی جشنواره پروین اعتصامی (1386) را برای فیلم « راه بلند»، تندیس طلایی جشنواره كودك (1386) و جایزه سوم جشنواره ایوان آینه (1386) را برای كارگردانی «جعبه‌ای پر ازمهر» گرفته است.

او در معرفی خود به برنا می‌گوید: تا به حال داور جشنواره رشد بوده‌ا‌ ‌م، در سی و هفتمین جشنواره فیلم رشد اولین فیلم مستند 8 دقیقه‌ای خود را شرکت دادم و مقام اول را کسب کردم. بعد از گرفتن این تندیس انگیزه‌ام برای کار فیلم سازی بیشتر شد و آن را تا امروز ادامه داده و حدود 1سال بعد داوری این جشنواره را در بخش دانش آموزی انجام دادم.

یکی از داوران دیگر بخش‌ها که خانمی اهل ترکیه به نام " فاندا اوزیر" بود به ترکیه دعوتم کرد. در آنجا موضوعات مختلفی را ارایه کردند و راجع به آداب و رسوم‌شان فیلمی به نام شکارچیان ساختم و مقام سوم را در هفت کشور جهان کسب کردم.کارم را در جشنواره پروین اعتصامی هم شرکت دادم و در این جشنواره به عنوان کوچک‌ترین زن فیلم ساز ایران معرفی شدم. در جشنواره دختران به نام" ایوان آینه" مقام دوم را کسب کردم.

این فیلم ساز نوجوان درباره شروع راه فیلم سازی خود توضیح داد: فیلم ساز بودن پدرم در کشیده شدنم به این سمت موثر بود. چون پدرم در این کار بود سعی کرد از زمانی که بچه بودم در محیط سینما بزرگ شوم. البته فقط به این دلیل نبود و خودم هم به این کار علاقه داشتم، تلاشم هم در این زمینه موثر بود.

وی با بیان اینکه خود را فیلم‌ساز واقعی نمی‌داند چون در حال حاضر فقط مشغول یادگیری است گفت: پدرم حق استادی به گردن من دارد و تا وقتی که نتوانم اسکار بگیرم و کمپانی فیلم سازی مورد نظرم را تاسیس کنم، خودم را فیلم ساز نمی‌دانم و خودم را همان دانش آموز 8 ساله می‌دانم. در این زمینه خیلی امیدوار هستم و می‌خواهم تمام تلاشم را به کار ببندم. فکر می کنم در 30 سالگی بتوانم اسکار بگیرم.

جوان‌ترین فیلم ساز زن ایرانی در ادامه درباره تازه‌ترین مستند خود گفت:در حال حاضر روی مستند تازه‌ای به نام "دور، دور" کار می کنم.در خیابان نیاوران زندگی می کنیم.آخر شب‌ها ساعت 11 به بعد، جوان‌ها با ماشین‌های مدل بالا به این خیابان و خیابان ولنجک می‌آیند و دور دور می کنند برای اینکه ماشین‌هایشان را به یکدیگر نشان بدهند. از آنجایی که در این محله زندگی می‌کنیم و کارم فیلم‌سازی است روی این موضوع کار کردم. البته سوژه را پدرم پیشنهاد داد، با هم هم‌فکری کردیم و مستند را ساختم. فیلم‌برداری در شب را انجام دادم.احتمال دارد فیلم‌بردای یک روزه‌ای هم در روز داشته باشم.در غیر این صورت فیلم‌بردای کار تمام شده و فقط تدوین آن باقی مانده است.

وی همچنین درباره هدف خود از ساخت این مستند به برنا توضیح داد:می‌خواستم با ساخت این مستند بگویم جوان‌های ایرانی سرگرمی ندارند،از طرف دیگر این کارشان باعث به هدر رفتن سوخت ‌و آلودگی هوا شده و در کنار این مورد باعث ارتباط نامشروع دختر و پسر می‌شود.

وقتی با این جوانان حرف زدم خودشان گلایه می کردند و می گفتند هیچ تفریحی نداریم و این کار برایمان مثل عادتی شده است که هر شب بیاییم و در خیابان‌دور بزنیم.بخش زیادی از فیلم‌بردای را انجام داده ام،ساختار فیلم ترکیبی است و کار سختی است چون در قسمت بازسازی جوان‌ها به سادگی جلوی دوربین نمی‌آیند.اگر بخواهم کوتاه درباره فیلم بگویم این است که فیلم به ناهنجاری اجتماعی به نام دور دور اشاره می کند.

وی درباره نحوه اکران این فیلم نوشت:بعد از تمام شدن فیلم آن را در جشنواره‌های مختلف شرکت می‌دهیم تا در سینماها هم پخش شود. زمان فیلم هم اگر خیلی طولانی شود 30 دقیقه می‌شود.

داور بخش دانش‌آموزی سی و نهمین جشنواره رشد در آخر بیان کرد: سوژه‌هایم را خودم انتخاب می کنم و می نویسم، اما ایده اصلی دور دور از پدرم بود. کاربعدی‌ام مستندی راجع به آداب و رسوم‌های ایرانی و دین‌های مختلف و کاری سنگین است، ممکن است انجام این کار طول بکشد.