هفته فرهنگی استانها/کاخ موزه سعدآباد۱
کدوهای قلیانی،لباسهای محلی جهانی و چادرهای رنگی/گیلان و فارس را جور دیگر ببینید!
کدوها بعد از برداشت باید کاملا خشک شوند و سپس با یک میله باریک مواد درون آن را خارج کرد و در داخل آن آب ریخت و از آن به عنوان قلیان استفاده کرد.
به گزارش خبرنگار برنا پس از برگزاری هفتههای فرهنگی استانها در فرهنگسراها اینبار به مدت یک ماه این برنامه در کاخ سعدآباد، کاخ گلستان و مجموعه ارگ آزادی در حال برگزاری است.
در ابتدای هفته سری به کاخ سعدآباد زدیم که میزبان استانهای گیلان و فارس است. شب گذشته بیشتر غرفهها در حال آماده شدن برای اجرای برنامه بودند،اما بازدید کنندگان برای بازدید و خرید به این مکان آمده بودند. در ابتدای ورودی کالسکهای بزرگ که طراحی سنتی دارد به چشم میخورد. بازدید کنندگان میتوانستند در کنار این کالسکه با لباس های عشایر و محلی فارس عکس دیجیتالی بگیرند.

در گوشه دیگر عدهای مشغول برپا کردن چادر عشایر بودند. چادرهایی با ریشههای رنگی؛ رنگهای شاد چادرها دقایقی بازدیدکنندگان را در مقابل خود نگاه می داشت.
یکی از غرفه های جالب، غرفه نان فتیر بود. در حین صحبت با مسوول غرفه متوجه شدیم که این سوغات مربوط به استان خراسان رضوی است!
مسوول غرفه مردی با حوصله بود که در هنگام آماده کردن فتیرها به طور کامل درباره آنها گفت: فتیر خراسان، از قدیمیترین فتیرهای ایران است که با پیاز، کنجد، روغن و شاهدانه تهیه میشود. نان فتیر در دیگر نقاط ایران هم درست می شود اما اصلیترین نوع آن مربوط به خراسان است. انواع مشابه این نان هم در کشورهای همسایه مثل ازبکستان و قرقیزستان هم مشاهده میشود.بازدیدکنندگان می توانستند فتیرهای خوشمزه خراسان رضوی را با قیمت هزار تومان خریداری کنند.

در این غرفه علاوه بر فتیر، سمبوسه ای با موادی همچون عدس، سیب زمینی، سبزی و فلفل دلمه ای تهیه می شود.
مسوول غرفه از محصول دیگر به نامه کلوچه زنجبیلی صحبت کرد و گفت:توانستیم این محصول را در این نمایشگاه ارایه دهیم.
غرفههای بعدی غرفههایی از استان گیلان و فارس بودند؛ چارق دوزی، گلیم های سنتی و منبت کاری از سوغات هایی بودند که هموطنان شیرازی برای تهرانیها آورده بودند.
در غرفه چارق دوزی، هنر عشایر فارس به نمایش گذاشته شده بود. کیف های کوله پشتی با طرحی سنتی مشتری زیادی داشت که بیشتر آنها جوانان بودند.
در یکی از غرفه ها سماور زغالی بزرگی به چشم می خورد و بوی دود و زغال فضا را پر کرده بود. در کنار غرفه کمی شلوغ بود وقتی جلو رفتیم با عبارت «چای پولی زغالی جاغرق» روبرو شدیم. این چای مخلوطی است از اسطوخودوس و کاپوتی بود که برای اعصاب و آرامش مفید است، افرادی که به این غرفه مراجعه می کردند مقدار زیادی از این چای را خریداری می کردند.

خانم جوانی در حال فروش لباسهای رنگارنگ محلی در سایزهای مختلف بود. پورمحمود که لیسانس ادبیات داشت به علت بیکاری مشغول کار در زمینه طراحی لباسهای محلی است؛ نام این لباس ها را لباس محلی غرب گیلان نامید که تفاوت آن با شرق گیلان در این است که لباس های غرب پیراهنهای بلند دارند اما لباس های شرق فقط بلوز دارند.میتوان از این لباس ها در مدارس و دانشگاه ها به راحتی استفاده کرد.
از نکات جالبی که پور محمود به آن اشاره کرد: کسب مقام اول در المپیاد آلمان و یونان در طراحی لباس و دوخت در سال 2008 بود و اینکه تمام دوخت این لباس ها با دست انجام می گیرد.
او گفت: برای اینکه استقبال خوبی از لباس شود قیمتها را پایین تعیین کردیم اما متاسفانه به علت اطلاع رسانی کم فکر نمی کنم استقبال خوبی در این نمایشگاه شود.
مروابافی یا همان سبدهای چوبی که همیشه در گیلان و مازندران انواع آن را میبینیم هنری است که 32 سال پیش توسط محمد حلاج صفت به گیلان آورده شده؛چوب مروا بافی از ایلام یا تهران تهیه میشود، قبل از درست شدن چوبها را در دیگهای بزرگ میپزند و بعد از سرد شدن پوست اولیه آن را میکنند و بعد از آن با توجه به طرح هایی که دارند سبد های کوچک و بزرگ را درست می کنند.

در این غرفه قیمت کوچکترین سبد 2 هزار تومان بود و گرانترین کالا یک قاب بزرگ با قیمت دویست هزار تومان بود.
خسروهمای نیک فرد پیرمرد مهربانی که با گویش زیبای گیلکی از بازدید کنندگان استقبال می کرد، مشغول چیدن کدوهای منقوش بود این کدوها برخلاف تصور برای خوردن نیستند و فقط به عنوان قلیان از انها استفاده شده و شکل ظاهری آنها شبیه به قلیان است.
نیک فرد در مورد کارش این طور توضیح داد: کدوها بعد از برداشت باید کاملا خشک شوند و سپس با یک میله باریک مواد درون آن را خارج کرد و در داخل آن آب ریخت و از آن به عنوان قلیان استفاده کرد.
نقش های بسیار زیبایی توسط این فرد در روی کدوها کشیده شده بودند ومقدار زیادی از کدوها را در کنار غرفه چیده بود تا برای روزهای بعدی آنها را آماده کند.
این نمایشگاه از 9 الی 15 مهر در کاخ سعدآباد در حال اجرا است.
در ابتدای هفته سری به کاخ سعدآباد زدیم که میزبان استانهای گیلان و فارس است. شب گذشته بیشتر غرفهها در حال آماده شدن برای اجرای برنامه بودند،اما بازدید کنندگان برای بازدید و خرید به این مکان آمده بودند. در ابتدای ورودی کالسکهای بزرگ که طراحی سنتی دارد به چشم میخورد. بازدید کنندگان میتوانستند در کنار این کالسکه با لباس های عشایر و محلی فارس عکس دیجیتالی بگیرند.

یکی از غرفه های جالب، غرفه نان فتیر بود. در حین صحبت با مسوول غرفه متوجه شدیم که این سوغات مربوط به استان خراسان رضوی است!
مسوول غرفه مردی با حوصله بود که در هنگام آماده کردن فتیرها به طور کامل درباره آنها گفت: فتیر خراسان، از قدیمیترین فتیرهای ایران است که با پیاز، کنجد، روغن و شاهدانه تهیه میشود. نان فتیر در دیگر نقاط ایران هم درست می شود اما اصلیترین نوع آن مربوط به خراسان است. انواع مشابه این نان هم در کشورهای همسایه مثل ازبکستان و قرقیزستان هم مشاهده میشود.بازدیدکنندگان می توانستند فتیرهای خوشمزه خراسان رضوی را با قیمت هزار تومان خریداری کنند.

در این غرفه علاوه بر فتیر، سمبوسه ای با موادی همچون عدس، سیب زمینی، سبزی و فلفل دلمه ای تهیه می شود.
مسوول غرفه از محصول دیگر به نامه کلوچه زنجبیلی صحبت کرد و گفت:توانستیم این محصول را در این نمایشگاه ارایه دهیم.
غرفههای بعدی غرفههایی از استان گیلان و فارس بودند؛ چارق دوزی، گلیم های سنتی و منبت کاری از سوغات هایی بودند که هموطنان شیرازی برای تهرانیها آورده بودند.
در غرفه چارق دوزی، هنر عشایر فارس به نمایش گذاشته شده بود. کیف های کوله پشتی با طرحی سنتی مشتری زیادی داشت که بیشتر آنها جوانان بودند.
در یکی از غرفه ها سماور زغالی بزرگی به چشم می خورد و بوی دود و زغال فضا را پر کرده بود. در کنار غرفه کمی شلوغ بود وقتی جلو رفتیم با عبارت «چای پولی زغالی جاغرق» روبرو شدیم. این چای مخلوطی است از اسطوخودوس و کاپوتی بود که برای اعصاب و آرامش مفید است، افرادی که به این غرفه مراجعه می کردند مقدار زیادی از این چای را خریداری می کردند.

از نکات جالبی که پور محمود به آن اشاره کرد: کسب مقام اول در المپیاد آلمان و یونان در طراحی لباس و دوخت در سال 2008 بود و اینکه تمام دوخت این لباس ها با دست انجام می گیرد.
او گفت: برای اینکه استقبال خوبی از لباس شود قیمتها را پایین تعیین کردیم اما متاسفانه به علت اطلاع رسانی کم فکر نمی کنم استقبال خوبی در این نمایشگاه شود.
مروابافی یا همان سبدهای چوبی که همیشه در گیلان و مازندران انواع آن را میبینیم هنری است که 32 سال پیش توسط محمد حلاج صفت به گیلان آورده شده؛چوب مروا بافی از ایلام یا تهران تهیه میشود، قبل از درست شدن چوبها را در دیگهای بزرگ میپزند و بعد از سرد شدن پوست اولیه آن را میکنند و بعد از آن با توجه به طرح هایی که دارند سبد های کوچک و بزرگ را درست می کنند.

خسروهمای نیک فرد پیرمرد مهربانی که با گویش زیبای گیلکی از بازدید کنندگان استقبال می کرد، مشغول چیدن کدوهای منقوش بود این کدوها برخلاف تصور برای خوردن نیستند و فقط به عنوان قلیان از انها استفاده شده و شکل ظاهری آنها شبیه به قلیان است.
نیک فرد در مورد کارش این طور توضیح داد: کدوها بعد از برداشت باید کاملا خشک شوند و سپس با یک میله باریک مواد درون آن را خارج کرد و در داخل آن آب ریخت و از آن به عنوان قلیان استفاده کرد.
نقش های بسیار زیبایی توسط این فرد در روی کدوها کشیده شده بودند ومقدار زیادی از کدوها را در کنار غرفه چیده بود تا برای روزهای بعدی آنها را آماده کند.
این نمایشگاه از 9 الی 15 مهر در کاخ سعدآباد در حال اجرا است.
نظر شما