تمایل زوجهای ناموفق به بازنویسی منفی تمام خاطرات مشترک
به گزارش خبرنگار «نیمرخ» برنا، وقتی یک رابطه زناشویی در رده منفی جای میگیرد، فقط زندگی مشترک امروز و آینده نیست که در معرض خطر قرار میگیرد بلکه گذشته آنان نیز در خطر است.
بنا بر مشاهدات «دکتر گاتمن»، استاد روانشناسی دانشگاه واشنگتن، زوجهایی که نگرش منفی در آنها، نسبت به یکدیگر و نسبت به ازدواجشان عمیقاً تثبیت شده غالباً گذشته خود را دوباره مینویسند. بطوری که وقتی از آنان درباره دوران پیش از ازدواج و سالهای نخست میپرسیم میتوانیم احتمال طلاقشان را پیش بینی کنیم.
به گفته وی بیشتر زوجها با امید و انتظارات فراوان زندگی خود را آغاز میکنند. در یک ازدواج موفق، زوجها با علاقه تمایل دارند که به گذشته خود نگاه کنند. حتی اگر ازدواج آنها کاملاً موفق نباشد به یادآوری نکات خوشایند تمایل دارند نه مسایل ناراحت کننده.
همین امر درباره دوست داشتن یکدیگر نیز صادق است. همسران احساسات مثبت خود را در اوایل ازدواج به یاد می آورند که چقدر هیجان زدهاند و چقدر یکدیگر را ستایش میکردند.
این در حالی است که وقتی درباره دشواریهای زندگی خود حرف میزنند، از مبارزه خود در آن دوران با افتخار یاد میکنند و ایستادگی یکدیگر را در پشت سر گذاشتن مشکلات به تصویر میکشند.
اما وقتی ازدواج به خوبی پیش نرود، تاریخچه زندگی مشترک دوباره نگاشته میشود آن هم به بدترین شکل. مثلاً بر نیم ساعت دیر رسیدن همسر به مراسم ازدواج تأکید میکنند.
به عنوان مثال در یک ازدواج موفق، اگر شوهر قول دهد که لباسهای همسرش را از خشکشویی بگیرد، اما فراموش کند، همسر او احتمالاً فکر می کند « ایرادی ندارد، تازگیها دچار استرس زیادی بوده است» این زن به صورت گذرا به خطای شوهرش نگاه میکند و آن را به یک موقعیت خاص نسبت میدهد.
اما همین شرایط در یک ازدواج ناموفق به فکری مانند این منجر می شود که « او همیشه این قدر بیملاحظه و خودخواه است».
به طور کلی فکر و احساسی که امروز به ازدواجمان داریم، تمام خاطرات و تصورات گذشته ما و حتی برداشتهای ما از رفتار همسرمان را تحت تأثیر قرار میدهد و ممکن است شناخت ما را از گذشته منحرف سازد. این شناختهای منحرف شده میتواند به عنوان نشانهای برای پیش بینی عدم موفقیت در ازدواج و در نهایت طلاق باشد.