تحقیقات نشان داد
مردان همانند زنان پُر احساس هستند
تحقیقات دکتر «جان گاتمن» نشان میدهد اگرچه زنان و مردان در نحوه ابراز احساسات خود با هم تفاوت دارند، اما احساسات تقریباً مشابهی را تجربه میکنند.
به گزارش خبرنگار « نیمرخ» برنا، ابراز هیجانات در زنان و مردان متاثر از فرهنگ و تصورات غالبی راجع به ویژگیهای جنسیتی است. برای مثال ایتالیاییها و اسپانیاییها احساساتیتر و پرشور و نشاطتر از ژاپنیها هستند.البته لازم به ذکر است که اگرچه فرهنگ در بروز و ظهور هیجانات بسیار تاثیرگذار است اما در حوزه احساس تاثیری ندارد.
تصوری که به صورت غالبی در مورد مردان وجود دارد، تصور انسانی بیاحساس و خشن است که به احساسات همسر و فرزندان خود توجهی نمیکند. اما تحقیقات دکتر «جان گاتمن» نشان میدهد اگرچه زنان و مردان در نحوه ابراز احساسات خود با هم تفاوت دارند، اما احساسات تقریباً مشابهی را تجربه میکنند.
دکتر گاتمن و همکارانش برای بررسی این موضوع از زوجها به هنگام جر و بحث فیلم گرفتند و سپس فیلمها را به زوجها نشان دادند و از آنها خواستند که بگویند هنگام بحث کردن با همسرشان چه احساسی داشتند و آن را در یک طیف مثبت و منفی بیان کنند.
در ادامه تحقیقات محققان سپس دوباره فیلم را پخش کردند و این بار از آن ها خواستند مشخص کنند همسرشان چه احساسی دارد.
با مقایسه پاسخ با کمال تعجب مشاهده شد که مردان در تشخیص هیجانات همسرشان به اندازه زنان موفق بودند.
پس اگر مردان به اندازه زنان توانایی تشخیص احساسات دیگران را دارند چرا اینقدر بیاحساس هستند؟
جواب سوال بسیار مشخص است. مردان هیجانات خود را بروز نمیدهند. آنها برعکس زنان که احساسات خود را در قالب کلمات، تظاهرات چهرهای و رفتارهای غیرکلامی نشان میدهند، احساساتشان را سرکوب و پنهان میکنند و به هیجاناتشان اهمیت نمیدهند.
نظریه پردازان در توجیه چرایی این موضوع نقشیابیهای جنسیتی را مطرح میکنند و میگویند: فرهنگ الگوی «کنترل خود را از دست نده» را به عنوان الگوی مردانه درونی میکند و این تصور تحریف شده باعث میشود مردان به احساسات خود اهمیت ندهند.
اگرچه این ویژگی به عنوان الگوی جنسیتی در فرزند پروری و همسرداری بسیار تاثیر گذار است اما از تواناییهای مردان در تربیت فرزند و تشخیص احساسات آنها نمیکاهد.
مردان برای آگاهی یافتن از احساسات خود نیازی به یادگیری مهارتهای جدید ندارند؛ بلکه فقط باید به خوداجازه دهند آنچه را که در درونشان است تجربه کنند.
تصوری که به صورت غالبی در مورد مردان وجود دارد، تصور انسانی بیاحساس و خشن است که به احساسات همسر و فرزندان خود توجهی نمیکند. اما تحقیقات دکتر «جان گاتمن» نشان میدهد اگرچه زنان و مردان در نحوه ابراز احساسات خود با هم تفاوت دارند، اما احساسات تقریباً مشابهی را تجربه میکنند.
دکتر گاتمن و همکارانش برای بررسی این موضوع از زوجها به هنگام جر و بحث فیلم گرفتند و سپس فیلمها را به زوجها نشان دادند و از آنها خواستند که بگویند هنگام بحث کردن با همسرشان چه احساسی داشتند و آن را در یک طیف مثبت و منفی بیان کنند.
در ادامه تحقیقات محققان سپس دوباره فیلم را پخش کردند و این بار از آن ها خواستند مشخص کنند همسرشان چه احساسی دارد.
با مقایسه پاسخ با کمال تعجب مشاهده شد که مردان در تشخیص هیجانات همسرشان به اندازه زنان موفق بودند.
پس اگر مردان به اندازه زنان توانایی تشخیص احساسات دیگران را دارند چرا اینقدر بیاحساس هستند؟
جواب سوال بسیار مشخص است. مردان هیجانات خود را بروز نمیدهند. آنها برعکس زنان که احساسات خود را در قالب کلمات، تظاهرات چهرهای و رفتارهای غیرکلامی نشان میدهند، احساساتشان را سرکوب و پنهان میکنند و به هیجاناتشان اهمیت نمیدهند.
نظریه پردازان در توجیه چرایی این موضوع نقشیابیهای جنسیتی را مطرح میکنند و میگویند: فرهنگ الگوی «کنترل خود را از دست نده» را به عنوان الگوی مردانه درونی میکند و این تصور تحریف شده باعث میشود مردان به احساسات خود اهمیت ندهند.
اگرچه این ویژگی به عنوان الگوی جنسیتی در فرزند پروری و همسرداری بسیار تاثیر گذار است اما از تواناییهای مردان در تربیت فرزند و تشخیص احساسات آنها نمیکاهد.
مردان برای آگاهی یافتن از احساسات خود نیازی به یادگیری مهارتهای جدید ندارند؛ بلکه فقط باید به خوداجازه دهند آنچه را که در درونشان است تجربه کنند.
نظر شما