همگام با سفر رئیس جمهور به نیویورک/۱۴۲

حاشیه‌های سفر احمدی نژاد به نیویورک، ایران هراسی و مسوولانی که کم لطف شده‌اند

|
۱۳۹۰/۰۷/۱۶
|
۱۶:۵۱:۲۴
| کد خبر: ۸۰۹۰۸
حاشیه‌های سفر احمدی نژاد به نیویورک، ایران هراسی و مسوولانی که کم لطف شده‌اند
به طور کلی کشور آمریکا کشور گرانی است اما با وجود تمام این گرانی‌ها از تبلیغات گسترده علیه احمدی نژاد کم نمی‌شود.

به گزارش خبرنگار برنا«عباس لاجوردی» مستندسازی است که چندین مستند سیاسی ساخته است او در حال حاضر مشغول ساخت مستند سفر احمدی نژاد به نیویورک است که بزودی آماده پخش می شود.

لاجوردی معتقد است: «در حال حاضر احمدی نژاد، فقط احمدی نژاد نیست بلکه ایران است. من خیلی جاهای دنیا رفتم و با طبقات مختلف مردم صحبت کردم از ثروتمند تا مستضعف از وهابی تا مسلمان همه سفت و سخت ایران را با احمدی نژاد می‌شناسند....»

این مستندساز پیش از این فیلم «ایران هراسی» را ساخته بود که در فرانسه با استقبال گروه‌های زیادی از مردم مواجه شده بود که البته کم لطفی هایی در همین ایران خودمان در خصوص این فیلم شده است.

در ادامه گفت‌وگوی برنا را با این فیلم ساز در خصوص مستند سفر رییس جمهور به نیویورک، حاشیه‌های این سفر،مستندسازی و کم لطفی مسوولان بخوانید:  


*چه شد که تصمیم گرفتید مستند سفر رییس جمهور به نیویورک را بسازید؟
پیشنهاد فیلم سفر احمدی نژاد به نیویورک یک پیشنهاد دوطرفه بود که از سوی آقای شمقدری مطرح شد؛ وی سبک کاری مرا می‌شناخت و بنابراین به من پیشنهاد دادند در نیویورک این فیلم ساخته شود همان موقع من هم در نیویورک مشغول ساخت فیلم دیگری بودم که به تیم مستندسازی سفر رییس جمهور ملحق شدم.

به اعتقاد من سفر نیویورک اتفاقی است که برخی از مردم آنرا یک سفر معمولی فرض می کنند اما سفر رییس جمهور به نیویورک واقعا سفر مهمی است و این را از محافظان و شرایط امنیتی که برای رییس جمهورمان می‌گذارند می‌توان فهمید. روز اول در نیویورک با توجه به مسایل امنیتی اجازه نمی‌دادند من به عنوان فیلمساز به رییس جمهور نزدیک شوم و بالاخره با تلاش‌هایی که صورت گرفت کارت ویژه‌ای برایم صادر و تصاویری که مدنظرم بود گرفته شد.

چه نکاتی در این سفر جالب و قابل توجه بود؟
قطعا سفر یک آدم حاشیه‌ها و اتفاقات زیادی دارد که هر کدام از آنها می‌تواند یک گزارش کامل باشد. به عنوان مثال در این سفر گرفتن تصویر بسیار سخت بود اما با توجه به تجاربی که از مستندسازی داشتم و هماهنگی‌ها صورت گرفته تصویر برداری‌ها بخوبی پیش رفت.

در این سفر شما با تعداد اندکی از مخالفین جمهوری اسلامی روبرو بودید که در نقاط مختلف تجمع می‌کردند و حتی می‌خواستند به ما آسیب برسانند؛ اولش کاملا به صورت لفظی برخورد می‌کردند اما علاقه هم به برخورد فیزیکی داشتند که با توجه به قوانین آمریکا در خصوص برخورد فیزیکی از انجام این عمل خودداری می کردند بنابراین کسی که این قوانین را بشناسد با استرس کمتری می‌تواند تصاویر و فیلم‌هایی که می‌خواهد بگیرد.

شما در شهر می بینید که ثروتمندان علیه احمدی نژاد تبلیغ می‌کنند و بودجه‌های سنگینی را صرف امور تبلیغاتی علیه احمدی نژاد می‌کنند. به طور کلی کشور آمریکا کشور گرانی است اما با وجود تمام این گرانی‌ها از تبلیغات گسترده علیه احمدی نژاد کم نمی‌شود. من به چشم می‌دیدم که آدم استخدام می‌کنند تا روی ماشینش علیه احمدی نژاد تبلیغ کند یا بروشور ضدتبلیغی جلوی هتل پخش کند.

*مختصات کلی از جمله زمان پخش و نام فیلم چگونه است؟
خود من علاقه دارم فیلم‌هایم بین 40 تا 50 دقیقه باشد اما چون بیننده ایرانی خیلی زود خسته می‌شود و تحمل دیدن مستند بیش از 30 دقیقه را ندارد (برخلاف بیننده غربی که حداقل یک ساعت و نیم تا دو ساعت وقت صرف فیلم مستند می‌کند) بنابراین تمام تلاش‌مان را انجام دادیم تا مستند را در 30 دقیقه جمع کنیم که با توجه به اینکه زمان تدوینش شروع شده به نظرم تا دو هفته آینده به پایان می‌رسد و با نظر دوستان از یکی از شبکه‌های رسانه ملی پخش خواهد شد. 

اسمی که برای فیلم سفر احمدی نژاد به نیویورک انتخاب کردم، «حامی» است چون من احساس کردم خیلی از مردم آنجا نیاز دارند احمدی نژاد حمایتشان کند. مردم آمریکا پیش احمدی نژاد می‌آمدند و از او کمک می‌خواستند این کمک، کمک معنوی و فکری است نه مادی. چون آنها از لحاظ مادی تامین‌اند. خیلی‌ها می‌گویند: موقع سخنرانی بسیار از کشورها از سالن بیرون رفتند اما من می‌گویم: باید نیمه پر لیوان را دید آن درصدی که ماندند و به سخنرانی گوش دادند هزینه بسیار بالایی را برای این حضور دادند و ما می‌توانیم از این حضور به عنوان یک موفقیت نام ببریم،ضمن این که باید بدانیم به هر حال احمدی نژاد از سیاست های استعماری آنان و اربابان شان انتقاد می کرد و این طبیعی است که وقتی رئیس جمهور یک کشور مستند و مستدل از جنایتکاری کشورهایی سخن می گوید نمایندگان آن کشورها برنتابند و سالن را ترک کنند.این را هم بگویم؛اگر حضور داشتید مشاهده می کردید که پس از پایان سخنرانی احمدی نژاد بسیاری از هیئت ها و جمع کثیری از خبرنگاران مجمع عمومی سازمان ملل را ترک کردند،می خواهم بگویم جماعتی که در حین سخنرانی رئیس جمهور سالن را ترک کرد در برابر عده کثیری که پس از سخنرانی ایشان از سالن خارج شد اصلا به حساب نمی آید؛این همان چیزی است که متاسفانه در رسانه های داخلی به آن اشاره نشد اما من و دیگرانی که آن جا حاضر بودیم شاهدش بودیم.  

من از گفت‌وگو با مردم فهمیدم که واقعا چه تفاوتی بین روسای جمهور کشورها است؛ مثلا من به مردمی که جلوی سازمان ملل جمع شده بودند می‌گفتم: شما می‌توانید با رییس جمهورتان ملاقات کنید؟ می‌تواند با او عکس یادگاری بگیرید؟ همه از جواب دادن طفره می‌رفتند در این فضای بسته و خفقان حتی اگر بگوییم جمع قلیلی هم حضور داشتند باز هم خوب است چرا که آن ها در زمره کشورهای مخالف استکبار هستند و این یعنی رساندن پیام انقلاب به دنیا,دنیایی که طالب رهایی از استعمار است.

*قضییه 11 سپتامبر همیشه موضوعی بوده که غرب در تلاش است پای ایران را به آن بکشاند در این باره بگویید آیا در این سفر هم این قضییه مشهود بود؟
بله من از 5 ماه پیش که در فرانسه بودم این قضیه را حس کردم که آنها در تلاش‌اند قضیه 11 سپتامبر را به ایران ربط دهند و امسال هم در سفر به نیویورک این قضیه مشهودتر بود بطوری که دائما شعار می دادند «ما القاعده را از بین برده ایم اما شریکش همین جا در هتل است» آنها می‌خواهند ذهن‌ها را برای حمله به ایران آماده کنند که من در این مستند با تمام این افراد صحبت کرده‌ام 

سفر احمدی نژاد به نیویورک واقعا تاثیرگذار است به عنوان مثال در همین موضوع 11 سپتامبر؛ سال گذشته احمدی نژاد درباره 11 سپتامبر و توطئه ای که خود آمریکا آنرا طراحی کرده بود صحبت کرد امسال من 11 سپتامبر در آمریکا بودم مردمشان واقعا بیدار شده‌اند، تجمع برگزار می‌کنند و می‌گویند: این اقدام، یک اقدام داخلی بوده است. همه قشری هم در این تجمعات دیده می‌شود از مسلمان و یهودی تا مسیحی و شیطان پرست. 1500 کارشناس معماری به بررسی اتفاق 11 سپتامبر پرداخته‌اند و به این نتیجه رسیده اند که این اقدام یک اقدام داخلی بوده است نه حمله تروریستی و این همان چیزی بود که احمدی نژاد پارسال به آن اشاره کرد.
 
در خصوص سابقه فیلم سازی در کشورهای دیگر بگویید؟

سابق بر این در دانمارک، فرانسه و آمریکا هم فیلم‌هایی ساخته بودم؛ به عنوان مثال فیلم «ایران هراسی» که در فرانسه ساخته شد شرایط بسیار سختی داشت همچنین در مرز افغانستان و پاکستان مستندهایی ساختم که حتی در آن شرایط سخت افراد همراه و محافظ ما ترجیح می‌دادند توقفی در هیچ نقطه نداشته باشند چون واقعا شرایط ناامنی بود.

فیلم «ایران هراسی» در سینماهای فرانسه پخش شد و بسیاری از مردم برای دیدن آن پشت درهای بسته ماندند و وقتی لابی صهیونیسم متوجه تم فیلم شد به مسوولان سینما تاکید کرد که از پخش این فیلم جلوگیری کنند اما با رایزنی‌های رایزن فرهنگی ایران در فرانسه و پیگیری‌های آقای شمقدری فضا برای پخش مجدد فراهم شد.

به نظرم این فیلم یکی از بهترین فیلم‌هایم بوده و آنرا بسیار دوست دارم؛ هر غیر ایرانی در هر جای دنیا که این فیلم را دید تصمیم گرفت در اولین فرصت به ایران بیاید در صورتی که قبل از دیدن این فیلم اگر می‌پرسیدید که دوست دارید به ایران بروید؟ می‌گفت: هیچوقت. چرا که از ایران می‌ترسند.

*پس چرا این فیلم در ایران پخش نشد؟
به اعتقاد من اشخاصی در ایران هستند که می‌خواهند فقط خودشان مستندسازی را در دست داشته باشند. فیلم «ایران هراسی» قرار بود اولین فیلمی باشد که در سینما سپیده پخش شود اما هیچوقت پخش نشد؛ حتی در یکی از جشنواره‌ها که محوریت با ایران هراسی بود فیلم من شرکت داده نشد و دوستانی که در آن جشنواره جوایز را کسب کردند بعدها به من گفتند: ما فکر می‌کردیم این جایزه به تو برسد.

این فیلم حتی به تلویزیون هم فرستاده شد اما هیچ جوابی برای پخش یا عدم پخش آن به من داده نشد که من این اشکال را به سینمای مستند تجربی می‌گیرم. هر مسوولی که اختیارات پخش این فیلم را دارد اگر یک روز با من بود و می‌دید من برای گرفتن این فیلم چه سختی‌هایی کشیدم حتما می‌گفتند باید پخش شود.

مستندسازی کار سختی است؟
مستندسازی همیشه کار بسیار سختی است و این طور نیست که برخی مواقع آسان و برخی مواقع سخت باشد؛ به نظرم کار من همیشه کار سختی بوده چون شما در مستند سازی خودتان باید فضا را فراهم کنید و فیلم بسازید نه اینکه فضا از قبل برای شما آماده باشد.  من برای کاری که می کنم از جانم مایه می‌گذارم پس کاری را انجام می‌دهم که اگر روزی برایم اتفاقی افتاد بدانم که ضرر نکرده‌ام.

*کارهای جدیدی هم دارید؟ البته بجز مستند سفر رییس جمهور به نیویورک
یک فیلم بنام «درود برآزادی» دارم که می‌توانم بگویم یکی از بهترین مستندهای سیاسی کشور است که لوکیشن‌های متنوع و غیرقابل دسترس دارد که به نظرم از همه مستندهایم کامل تر است البته «ایران هراسی» را هم دوست داشتم که علیرغم کم لطفی‌هایی که صورت گرفت مستند بسیار موفقی بود. 

یک مستند دیگر دارم که خیلی‌ها را دچار شوک می‌کند که نشان می‌دهد غربی‌ها در دنیای اسلام چه فعالیت‌هایی انجام می‌دهند لوکیشن‌هایی در امارات، ایتالیا، فرانسه و آمریکا هم دارد که انشالله حدود یک ماه دیگر آماده است معتقدم آدم  اول نیت‌اش را درست کند مراحل بعدی کار خودش طی می‌شود...

نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه