گزارش ایندیپندنت از رمز و رازهای مرگ رکورددار سرعت روی آب

به گزارش سرویس دانش و فناوری برنا، سال‌هاست که موضوع مرگ رکورددار سرعت آب در سال 1967 اذهان عمومی را مشغول کرده است. 45 سال از این واقعه می‌گذرد اما راز تصادف و مرگ دونالد کمپل هنوز برهمگان روشن نیست.

اخیرا کتاب جدیدی نوشته نیل شپارد (Neil Sheppard) که در این باره منتشر شده، تمام تئوری‌ها و شایعات از جمله خودکشی کمپل را بررسی می‌کند. در این کتاب شپارد با بیش از 300 تصویر، به تحلیل علمی و مهندسی این حادثه و دلایل آن می‌پردازد.
در آب‌های کونیستون (Coniston) واقع در کامبریا، دونالد کامپل سوار بر وسیله پرنده آبی ک7 (Bluebird k7) با سرعت 482 کیلومتر بر ساعت تاخت و سرعت بیش از حد منجر به مرگ وی شد.

شپارد در کتابش می‌نویسد کامپل به طور ناآگاهانه و استفاده بیش از حد از محدودیت‌های فیزیکی قایق‌اش جان خود را از دست داد. کمپب فرد بی ملاحظه‌ای نبوده و هیچ گاه فکر نمی‌کرده که سرعت آن از حد مجاز ایمنی پرنده آبی تجاوز کند.

پیشتر خود کامپل در مورد پرخطر بودن این تلاش برای ثبت رکورد دیگر صحبت کرده بود اما دلیل مرگ وی برخورد به مانع، برگشت سریع و یا شرایط ناسازگار آب نبود بلکه او فقط به این دلیل جان خود را از دست داد که "پرنده آبی" بسیار سریع حرکت کرد.
رسیدن به سرعت بیش از 480 کیلومتر بر ساعت هدف کامپل برای ثبت رکورد بود اما هیچ کس از این مساله آگاه نبود که ممکن است این سرعت مشکلی ایجاد کند. دکتر کیت میچل، یک فیزیکدان بازنشسته از بخش فیزیک پزشکی نیوکاستل، هم تیمی کامپل بود. وی دریافت که در سرعت بالای 500 کیلومتر بر ساعت، "پرنده آبی" به سختی می‌تواند ثبات خود را حفظ کند.

این قایق در سال 1954 ساخته شده بود. کامپل با این قایق نخستین رکورد را با سرعت 325 کیلومتر بر ساعت ثبت کرد. سپس در سال 1959 این رکورد به 418 کیلومتر بر ساعت ارتقا یافت و در سال 1966 به 445 کیلومتر بر ساعت رسید.

در 4 ژانویه رکورد جدیدی با متوسط سرعت 498 تا 505 کیلومتر بر ساعت را به جای گذاشت. طی ثبت آخرین رکورد، قایق روی نوک تیز خود حرکت می‌کرد و بدنه کشتی بیرون از آب قرار داشت. قایق به هوا پرید، سرعتش کاسته و سپس واژگون شد و منجر به مرگ کامپل شد. هیچ نشانی که ثابت کند این قایق به مانعی برخورده، در دست نیست.
بر اساس گزارش ایندیپندنت، "پرنده آبی" توسط مهندس بیل اسمیت دوباره ساخته شد.

این قایق در سال 2012 یا 2013 تکمیل می‌شود و در موزه راسکین (Ruskin) به نمایش گذاشته خواهد شد. جسد کامپل نیز ترمیم شد و در قبرستان کونیستون دفن شد.

جینا، دختر کامپل می‌گوید: "خوشحالم که این کتاب پایانی بر تمام شایعات مبنی بر خودکشی و یا بی‌احتیاطی پدرم گذاشته و کمک بزرگی به ما کرده است."