تشویق عامل رشد، تعالی و بروز خلاقیت جوان

یکی از دوران حساس زندگی بشر، دوران جوانی بوده که با فراز و نشیب های فراوانی همراه است. به لحاظ تاثیرگذاری چگونگی گذران زندگی بر کل عمر انسان و اهمیت و جایگاه اتفاقاتی که در این دوران برای انسان پیش می‌آید، این دوره با اضطراب ها و هیجانات فراوانی همراه است.

سه تصمیم مهم زندگی (شغل، رشته تحصیلی و ازدواج) در این دوره انجام می‌گیرد. دوره ثبات شخصیت و تحکیم بسیاری از هنجارها و نظام ارزشی در آدمی است. گاهی اوقات اولین اشتباه در این دوره آخرین اشتباه تلقی می‌شود. ضریب حساسیت ها به لحاظ کنترل و نظارت اجتماعی بر افکار و رفتار جوانان به گونه ای است که موجب اثبات یا نفی آن می‌شود.

فرآیند رشد جسمانی به همراه رشد عاطفی و ذهنی و تحکیم باورهای دینی همه و همه در این دوره اتفاق می‌افتد و بر حساسیت های این دوره می‌افزاید. دوره ای که با چالش های فراوان سپری می‌شود و جوانان به لحاظ پخته شدن باید شرایط سخت فراوانی را تجربه کند. گاهی مشکلات فراوانی که به لحاظ فاصله بلوغ جنسی و اقتصادی در جوان حاکم می‌شود او را دچار فشارهای روحی و روانی فراوانی می‌کند. نگرانی از آینده و ابهام از دستیابی به منابع مورد نیاز برای گذران عمر و ابهام از چگونگی اصول اهداف زندگی، دلشوره های حل مشکلات فراوانی که لحظه به لحظه پیش روی آنان قرار می‌گیرد، اضطراب از دستیابی به چه میزان از کیفیت زندگی در آینده همه و همه مشکلاتی هستند که جوانان با آنان دست و پنجه نرم می‌کنند.

گاهی اوقات شکست تحصیلی و عدم موفقیت در کنکور. گاهی اوقات عدم دسترسی به همسر مطلوب و گاهی اوقات شکست شغلی، شکست عاطفی و نامهربانی های اطرافیان، شکست جسمانی و سوء تغذیه منجر به فراهم آمدن زمینه های اضطراب و نگرانی های فراوانی می‌شود که باعث افسردگی جوانان می‌شود.

گویا جوانی همراه با معضلاتش شرایطی را ایجاد کرده که از آنان باید خواست که زودتر پیر شوند. اگر جوان نتواند جوانی کند و موانع و مشکلات پیش روی او مانع از بروز احساسات جوانی شود، طبیعتا او را با بیماری های روانی مواجه خواهد ساخت.

لازمه جوانی نشاط و شادابی است. اگر چنین بستری برای شادی کردن جوان فراهم نشود حقیقتا این خلا عواقب روانی و عاطفی بر شخصیت جوان خواهد گذاشت. جوانی با تحرک و تلاش فراوانی همراه است. چنانچه جوان نتواند تحرک لازم را داشته باشد، سستی و رخوت موجب پژمردگی او خواهد شد.

جوان جویای نام و کسب آوازه و شهرت است. اگر نتوانیم شرایطی فراهم کنیم که جوان بتواند در حیات اجتماعی خویش دیده یا شنیده شود، موجبات بروز عقده های روانی را برای او فراهم کرده ایم. جوان باید به طور طبیعی خود را بنمایاند و نزد اطرافیان با دیده شدن مورد تقدیر و تشکر قرار گیرد. این تشویق ها موجب رشد و تعالی و بروز خلاقیت ها خواهد شد.

جوانی با نوآوری و تغییر همگام است. اگر جوان مجال تغییر و فرصت نوآوری را نداشته باشد، چگونه می تواند جوانی کند. کسب مدال های ورزشی در میادین بین المللی از ویژگی های جوانی است. دستیابی به موفقیت های بین المللی در مسابقات علمی و المپیادهای جهانی شایسته جوانان است. بنابراین لازم است برنامه ریزان و مدیران شرایطی را فراهم کنند که جوانان برومند کشورمان بتوانند بر اساس میل و ذائقه و ظرفیت خویش خود را در عرصه های ملی و بین المللی در معرض نمایش قرار دهند و موجب افتخار کشور شوند.

حوزه هنر که همراه با ابداعات بدیع و بی نظیر است به وسیله جوانان تغییر می‌پذیرد و لحظه به لحظه نو می‌شود و با پویایی مستمر تکامل یافته و آثار جدیدی خلق می‌کند. لازم است جوانان را در عرصه هنر مورد حمایت و پشتیبانی های جدی قرار دهیم تا آنها بتوانند در این بخش به خلق آثار فاخر و جذاب بپردازند.

جوانی همراه با خدمت و دستگیری از ضعیفان و کمک به بیچارگان است. با عنایت به آموزه های دینی و معرفت اسلامی جوانان باید زمینه های ظهور و بروز چنین رفتار ارزشمندی را پیدا کنند. مهربانی و محبت به جوانان می‌تواند بخشی از شخصیت آنها را کامل کند. در چنین فضایی سلوک علوی در رفتار جوانان تقویت یافته و آنها را به عناصری اخلاقی بدل خواهد ساخت.

خلاصه دنیای جوانی مملو از توانایی هاست و سیاست گذاران و مدیران جامعه باید با اجرای برنامه های مناسب شرایط رشد و پویایی این کشور با جمعیت جوان را که می‌تواند به عنوان یک فرصت طلایی باشد، فراهم کنند. غفلت در این بخش می‌تواند جمعیت جوان را به یک تهدید اجتماعی تبدیل کند.

جعفر بای، پژوهشگر آسیب‌های اجتماعی