تبیین دینشناسی، هویت جوان را تقویت میکند
ناصر قاسمزاد در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی برنا درباره بحران هویت در جوانان اظهارداشت: هویت، بخشی از شخصیت وجودی افراد است که با آن احساس وجود و تعلق دارند در واقع رفتارها و فعالیت هایی که بر اساس باور های فرد شکل می گیرد.
وی با بیان اینکه خانواده مهمترین نقش را در شکلگیری هویت سالم دارد تصریح کرد:
فاصله والدین تا فرزندان از نظر عاطفی و روحی زیاد باشد و خانواده نباید فقط نقش تأمین مالی فرزندان را برعهده داشته باشد.
قاسمزاد ادامه داد: در این صورت فرزندان از خانوادههای خود دور میشوند و به گروههای همسال در نظام آموزشی و اجتماعی جامعه رو می آوردند و شخص هویت خود را از آنجا میگیرد.
دبیر انجمن حمایت از سلامت و بهداشت روان جامعه بر اهمیت نقش رسانهها در الگوسازی برای نوجوانان تأکید کرد و گفت: شکلگیری هویت در دو مرحله گذرا(کودکی) و نوجوانی است که این شکل گیری در دوره نوجوانی حساس تر است و باید مورد توجه قرار گیرد.
وی با تأکید بر اینکه جهانبینی اعتقادی ما از نظر جامعه اسلامی با غرب متفاوت است تصریح کرد: جهانبینی کشورهای غرب می گوید انسان باید براساس اصل لذت عمل کند در حالی که در جهان بینی نظام اسلامی بر اساس اعتقاد به معاد و توحید و جهان آخرت برنامه ریزی شده و هویت افراد با هدفمندی و جهانبینی شکل میگیرد.
قاسمزاد در پایان خاطرنشان کرد: رسانه باید این باور را به مردم برساند که برای چه به این دنیا آمده و به ذهن او جهتدهی دهد که عاقبتی برای زندگی وجود دارد.
این استاد دانشگاه با تأکید بر اینکه هویتدهی در جامعه باید با معیارهای روز جامعه همخوانی داشته باشد اظهارداشت: مسایل دینی، فرهنگی و باورهای امروز جوانان باید درست برنامهریزی شود تا در نسل جوان خلأ و دینگریزی احساس نشود.
وی با بیان اینکه برای جوان باید الگوهای درست برنامه ریزی شود بین کرد: اگر در خانواده الگویی در نظر گرفته شود و جامعه چیز دیگری بخواهد و در گروه دیگری چیز دیگری باشد، چند صدایی ایجاد میشود و بحران هویت به وجود می آید.
قاسمزاد با بیان اینکه بخش مهم بحران هویت در باورهای دینی جوانان است خاطرنشان کرد: در صورتی که دین شناسی در میان بشر درست تبیین نشود الگوهای ناکارآمد در جامعه ایجاد می شود.
این آسیب شناس اجتماعی با تشریح برخی آسیب های بحران هویت در جامعه گفت: کسی که دچار بحران میشود وجدان اخلاقی اش را از دست می دهد و دست به هر کاری می زند در حالی که هیچ احساس گناهی نمی کند، رفتارهای ضداجتماعی در وی دیده می شود و در ارتباط درونی خود دچار بحران روحی می شود.
