14 سال تحقیق و توسعه برای تولید داروی ترمیم استخوان/ ترمیم ۲ ماهه استخوان از دست رفته با نانوفیبر‌های پپتیدی

|
۱۴۰۲/۰۹/۱۲
|
۱۰:۴۵:۰۲
| کد خبر: ۲۰۲۶۷۰۵
14 سال تحقیق و توسعه برای تولید داروی ترمیم استخوان/ ترمیم ۲ ماهه استخوان از دست رفته با نانوفیبر‌های پپتیدی
یکی از شرکت‌های فناور داربست‌های نانو ساختاری را در حوزه دندانپزشکی برای ترمیم استخوان برای انجام ایمپلنت ساختند که در مدت ۲ ماه می‌تواند استخوان از دست رفته را ترمیم کند.

به گزارش خبرنگار گروه علم و فناوری خبرگزاری برنا؛ شیما توکل مخترع برگزیده در جایگاه نخست کمیته فناوری سلامت بیست و هشتمین جشنواره تحقیقات و فناوری علوم پزشکی رازی ؛ در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار علمی و فناوری برنا درباره اختراع خود گفت: در دوره دکتری علاوه بر ثبت اختراع طرح «نانوفیبر‌های پپتیدی خودآرا»، ۶ طرح دیگر را از A تا Z در کنار تز خود دنبال کردم. با اتمام دوره دکتری بر یکی از «نانوفیبر‌های پپتیدی» تمرکز بیشتری کردم که ۱۲ سال تحقیق و توسعه این کار تحقیقاتی طول کشید تا به محصول نهایی برسیم.

وی ادامه داد: «نانوفیبرهای پپتیدی خودآرا» را از دستاوردهای تحقیقاتی این شرکت دانست و گفت: کارآزمایی‌های بالینی این طرح انجام شده و نتایج آن نشان داد که برای کسانی که قصد ایمپلنت دندانی دارند، این نانو فیبرها می‌توانند ترمیم استخوانی فک را انجام دهند.

توکل افزود: کلینیکال ترایال طرح نهایی در حال انجام است و تاکنون ۸ نمونه از ۱۲ نمونه انسانی بررسی شدند و محصول طراحی شده به جای ۶ ماه در ۲ ماه ترمیم استخوانی خوبی برای کسانی که قصد ایمپلنت دندانی دارند، رقم می‌زند.

14 سال تحقیق و توسعه برای تولید داروی ترمیم استخوان/ ترمیم ۲ ماهه استخوان از دست رفته با نانوفیبر‌های پپتیدی

دانشیار مرکز تحقیقات سلولی و ملکولی دانشگاه علوم پزشکی ایران تأکید کرد: اختراع «داربست‌های پپتیدی خودارا» در حال تجاری شدن به دو محصول به نام‌های TBMT Nano Bone و TBMT Nano Bone plus در شرکت دانش بنیان «فناوری‌های زیست تقلید توکل» است. محصولات این شرکت نخستین داربست استخوان‌زا و هدایت کننده استخوانی تجاری در دنیا است که حاوی نانوفیبر‌های پپتیدی خود سازمانده هستند.

وی گفت: این محصول، مخلوطی از داربست تزریقی است که دارای یک هسته خودآرا و یک ماده افزودنی است. این افزودنی ممکن است شامل یک عامل رگ‌زا و استخوان‌زا مانند پپتیدها و سرامیک‌ها، یک داروی مولکوکی کوچک و یا یک عامل ضد التهابی باشد. نکته مهم دیگر این است که هم مرحله معدنی و هم مرحله آلی داربست به صورت ژل، پوتی و پودر در مقیاس نانومتری هستند که منجر به افزایش زیست سازگاری و استخوان زایی می‌شود. علاوه بر این، از محصولات انسانی (Allografti) و حیوانی (Xenografti) و محصولات جانبی که خطر عفونت و ایمنی‌زایی دارند، ساخته نشده است.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران با اشاره به اینکه این محصولات ناحیه نقص، شکستگی و ترک خوردگی را به طور کامل پر می‌کند، گفت: همچنین منجر به تسریع بازسازی استخوان می‌شوند و داربست را می‌توان در مکان‌هایی که رشد استخوان مورد نظر است، اعمال کرد.

وی درباره روند تولید صنعتی محصول خود، توضیح داد: این محصول کاملا داخلی است و نمونه در دنیا ندارد. اکنون تعدادی از ایزو‌های (ISO) مورد نیاز طرح گرفته شده است و در تلاشیم با طراحی دستگاه‌های مورد نیاز، رفته رفته وارد خط تولید شویم که بتوانیم در بعد صنعتی کار کنیم.

توکل با اشاره به اینکه این فناوری می‌تواند در حیطه دندان پزشکی و اورتوپدی مؤثر باشد، تصریح کرد: با ورود این فناوری هزینه تمام شده مواد مصرفی کاهش می‌یابد.

توکل در پایان گفت : هم اکنون برای کاهش هزینه‌ها و به جهت اینکه محصول‌مان درخور رقابت با نمونه‌های خارجی باشد، خودمان اقدام به تهیه نانوفیبر‌های پپتیدی در ایران کرده‌ایم تا نیازی به خارج از کشور نداشته باشیم و درحال توسعه محصولات دیگرمان نیز هستیم.

انتهای پیام/

نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه