بیانیه فامیل دور، در حاشیه ثبت نام‌ انتخابات ریاست جمهوری

به نام او
سلام. سال نوی شما مبارک. صدسال به این سال ها. هر ورزتان نوروز. نوروزتان پیروز.
قبل از هر چیز تشکر می‌کنم از آقای برنا، که این فرصت رو در اختیار من قرار دادن. چند روزی می‌شه که دارم به حال و روزم افسوس می‌خورم. کاش اون روز منم از اون در وارد می شدم. اون در که به روی همه باز بود.اصلا انگار دربون نداشت. توی پنج روز، ششصد و خورده ای نفر رفتن از اون در داخل.

همه اش تقصیر این درپیت نامرده. جون من این حرفی که می‌زنم رو همین جا چالش کنید و درش رو ببندید. من یک هفته برنامه ریزی کردم که اون روز خودم رو برسونم و ثبت نام کنم. اما این درپیت، زنگ زد بهم و صدای دوره جونم رو درآورد و بهم گفت یه روز دیگه وقت هست؛ زشته من هول بزنم و باید بذارم روز آخر، لحظه آخر برم. خلاصه گول خوردم و از قافله جا موندم. آخه من از بچگی دوست داشتم توی انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کنم.

حالام اگه از چی‌جوری بودن من بپرسید، باید عرض کنم که مراری نیست جز دوری شما. بالاخره کلی از دوستان و اقوام ما از دور و نزدیک فرصت کردن و رفتن برای احساس تکلیف، ثبت نام کردن. حالا بگذریم که معلوم نیست از در صلاحیت رد بشن. همه که مثل ما نیستن. (اینجا رو باصدای بلند بخونید که همه بشنون) یارو رو توی پیت راه نمیدن سراغ در خونه کدخدا رو می‌گیره. نقل بعضی از دوری‌هاست که توی شورای دور، راهشون ندادن، حالا اومدن رئیس جمهور بشن. البته خب بعضی هاشون هم دودره می‌کنن. چون معتقدند که با این در اگر در بند در مانند، در مانند!

من خودم سال‌ها در رو به روی همه بستم، حالا که نوبت خودم شد، موندم پشت در. کلا من خاطرۀ خوبی از ثبت نام و انتخابات و رأی‌گیری و این چیزا ندارم. یک بار توی دور، برا انتخابات دربونی طویلۀ الاغ‌ها (صدایی از پشت صحنه شنیده می‌شود: جیگرم...جیگرم...جیگرم) خب حالا؛ همون دربونی طویله جیگرها. منم شرکت کردم. آقا چشمتون روز بد نبینه. الکی الکی درپیت اومد و از من بیشتر رأی آورد. منم به مسئولین برگزاری گفتم: « نخوردیم نون گندم، اما دیدیم دست مردم! » البته اعتراض من به جایی نرسید؛ چون خودمم می‌دونستم تبلیغات درپیت باعث شده بود بهش رأی بدن. گفته بود به هر دوری یه خونه میدن یه جیگر دست اول و یه موبایل. از شما چه پنهان من خودمم که اینا رو شنیدم رفتم به در پیت رأی دادم! خب توصیه من به شما اینه که حتما رأی بدید. چون از قدیم گفتن راه رفتنی رو باید رفت، در بستنی رو باید بست، رأی دادنی رو هم باید داد.

اما حواستون باشه به کسی رأی بدید که سیبیل داشته باشه، چون سیبیل مثل فیلترینگ عمل می‌کنه و اجازه نمیده هوای آلوده داخل دهان بشه. گول سبیل‌های قلابی رو هم نخورید؛ چون مثل درهای در مانند هستن و کارکرد لازم رو ندارن.