فوتسال عامل فقر تکنیکی فوتبال؟!

اهالی فوتبال به یاد دارند که در گذشته(دهه 40 تا 70) فوتبال ایران بدلیل در اختیار داشتن بازیکنان تکنیکی زیاد، یکی از قدرت های برتر فوتبال آسیا بود. بازیکنان خوب و تکنیکی که از دل زمین های خاکی و بازی های گل کوچک خیابانی بیرون می آمدند. بازی گل کوچک به بازیکنان جسارت عبور از یار مستقیم را می داد که عامل مهمی برای بالا رفتن اعتماد به نفس بازیکنان بود.

در کشورهای پیش رفته و رو به رشد، شرایط بازی های خیابانی وجود ندارد و متاسفانه باید اعتراف کرد که برای ایران نیز چنین شرایطی پیش آمده و مردم دیگر شوقی برای بازی فوتبال گل کوچک ندارند. ضمن اینکه نسخه زمین های خاکی نیز پیچیده شده و جای خودش را به برج و باروهای سر به فلک کشیده داده است! در حال حاضر که زمین های خاکی و فوتبال گل کوچک از بین رفته، تنها جایی که می تواند فوتبال تحت فشار و عبور از یار مستقیم را تقویت کند، فوتسال است.

این در حالی است که متاسفانه فوتسال خرج خود را از فوتبال جدا کرده و به عنوان یک نهاد جداگانه و با برنامه هایی متفاوت به حرکت خودش ادامه می دهد. از سال 98 که تیم ما پر از ستاره های تکنیکی و بازیکنان پا به توپ بود به بعد، بازیکن تکنیکی در فوتبال ما تقریبا همانند گوهری نایاب شده و فوتبال ما به جای تکنیک و شادابی که داشت، به قدرت بدنی و فوتبال فیزیکی رو آورده است. این امر باعث شده تماشاچیان زیادی جذب فوتبال شوند و سالن های فوتسال در قیاس با گذشته، خالی از تماشاگر.

بن بستی که فوتبال ما در تقابل با تیم های تدافعی با آن مواجه می شود، به دلیل عدم در اختیار داشتن بازیکنان خلاق و پابه توپی چون علی کریمی و خداداد عزیزی است که در بازی های مهم بین المللی ناجی فوتبال ایران می شدند.
در حال حاضر فوتسال، کانون بازیکنان تکنیکی و خلاقی شده که به دلیل شرایط بوجود آمده گذرگاهی برای رسیدن به فوتبال ندارند. امروزه شاهد این هستیم که بازیکنان فیزیکی و خوش قد و قامت مسیر فوتبال را در پیش می گیرند و بازیکنان تکنیکی راهی فوتسال می شوند. باید اعتراف کرد که به دست خودمان توان فوتبالی مان را به دو نیم کرده ایم و تبدیل به یک تیم متوسط در فوتبال آسیا شده ایم.

مصطفی جانی-مربی فوتبال