سوپراستار قزاقها بودم/ بوکسورهای دنیا چهاردست نیستند!
احسان روزبهانی، ستاره بوکس ایران که چندی پیش به همراه تیم آرلانز قزاقستان به مقام قهرمانی رقابتهای بوکس نیمه حرفهای جهان دست یافت، از هفته پیش به ایران باز گشته تا در اردوی تیم ملی بوکس حضور پیدا کند.
وی در گفتوگوی اختصاصی خود با خبرنگار ورزشی برنا اعلام کرد که ملی پوشان بوکس برای موفقیت بیشتر به حمایت مسئولان ورزش نیاز دارند و اگر از این رشته مدال میخواهند، باید امکانات بیشتری را در اختیار آن قرار دهند.
فردا در رقابت های انتخابی تیم ملی شرکت می کنی؟
خیر، حضور من در رقابت های انتخابی تیم ملی به هفته آینده موکول شد.
چرا؟
باید تست پزشکی سرم را به فدراسیون جهانی بوکس ارسال کنم و پس از گرفتن جواب آن می توانم در مسابقات انتخابی تیم ملی شرکت کنم.
دلیل تست پزشکی چه بود؟
در آخرین مسابقه ای که در لیگ جهانی روی رینگ رفتم، مشتی به سرم خورد که باعث شد مقداری آسیب ببینم و برای همین کمیته پزشکی فدراسیون جهانی بوکس از من خواست تا آزمایش دهم تا مشکلی در ادامه برایم به وجود نیاید. من هم آزمایش دادم و برای همین این موضوع را با آقای مقصودی مدیر تیم های ملی بوکس در میان گذاشتم و با موافقت ایشان قرار شد تا هفته آینده در رقابت های انتخابی تیم ملی شرکت کنم.
حضور در لیگ جهانی بوکس چطور بود؟
این رقابت ها تجربه بسیار خوبی برای من بود و باعث شد تا متوجه شوم که ایراداتم کجاست. در این رقابت ها بوکسورهای زیادی را دیدم که رقابت با آنها کمک زیادی به من کرد و همچنین آنها بوکس ایران را شناختند و حالا حساب دیگری روی ما باز میکنند.
بوکس ایران چه تفاوتی با بوکس جهان دارد؟
بوکس در ایران آماتور است اما در مسابقاتی مثل لیگ جهانی به صورت نیمه حرفهای برگزار می شود. در ایران مسابقات به صورت سه وقت سه دقیقهای اما در لیگ جهانی در دو وقت پنج دقیقه ای است. ما در ایران کلاه و پیراهن ورزشی به تن داریم اما در لیگ جهانی باید بدون کلاه و پیراهن مسابقه بدهیم.
از این تجربه جدید راضی هستی؟
بله، خیلی خوشحالم که حضور در لیگ جهانی را تجربه کردم. در آنجا به ورزشکاران خیلی خوب رسیدگی می کنند و هیچ کمبودی نداشتم. مربیان خوب و اسکان مناسب باعث شده بود تا به خوبی به تمرین و مسابقه بپردازم و از این موضوع بسیار راضی هستم.
در هتل اقامت داشتی؟
نه در خانه بوکس ساکن بودم. اما در آنجا تمام امکانات رفاهی برای ورزشکاران فراهم بود و با خیال راحت به تمرین و مسابقه می پرداختم.
از لحاظ مالی شرایط چطور بود؟
سال اولی بود که در لیگ جهانی حضور داشتم و قراردادم کم بود اما اگر قرارداد جدید ببندم قطعا به لحاظ مالی هم شرایط خوبی خواهم داشت.
در قزاقستان به غیر از بوکس فعالیت دیگری هم داشتی؟
خیر، محل خانه بوکس 30 کیلومتر با شهر آلماتی فاصله دارد و ما در آنجا فقط تمرین و مسابقه انجام می دادیم و فعالیت خاص دیگری نداشتیم.
از عملکرد تو در لیگ جهانی راضی بودند؟
بله، من به نوعی سوپراستارشان بودم و کاملاً من را می شناختند. در 7 مسابقه ای که در لیگ جهانی برای آنها مسابقه دادم سه برد کسب کردم و دو بار هم حریفانم را ناک اوت کردم و در کل شرایط بسیار خوبی قرار داشتم.
به غیر از تو بوکسورهای خارجی دیگری هم در قزاقستان بودند؟
بله از کشورهای دیگر مثل ایرلند، روسیه و رومانی هم بوکسورهایی در لیگ جهانی حضور داشتند.
به لحاظ پوشش رسانه ای مسابقات چطور بود؟
یک شبکه ورزشی 24 ساعت شبانه روز مسابقات بوکس را نمایش می دهد و از لحاظ رسانه ای توجه ویژه ای به این رشته دارند چرا که بوکس رشته بسیار محبوبی در قزاقستان است و همه نوجوانان و جوانان به سمت این رشته جذب می شوند.
اما بحث پوشش رسانه ای بوکس در ایران همچنان با مشکل مواجه است؟
متاسفانه همین طور است و به همین خاطر اسپانسرها جذب این رشته نمی شوند. به اعتقاد من اگر مسئولان ورزش علاقه ای به بوکس ندارند، این رشته را همین طور که هست ادامه دهند اما اگر خواهان موفقیت بوکس هستند باید شرایط و امکانات مناسبی را در اختیار این رشته قرار دهند. بوکس 10 وزن دارد که می تواند 10 مدال المپیک را برای هر کشور به ارمغان بیاوردو اگر ما می خواهیم از این رشته در المپیک مدال بگیریم، باید سرمایه گذاری بیشتری روی آن انجام دهیم.
با توجه به درخششی که داشتی، پیشنهاد جدید هم دریافت کردی؟
بله از آلمان و لهستان هم پیشنهاد دارم اما هنوز به صورت جدی به آنها فکر نمی کنم و تمرکزم را روی حضور در تیم ملی گذاشته ام تا در رقابت های آسیایی و جهانی پیش رو به موفقیت برسم.
یعنی فعلاً در ایران هستی؟
بله، من تا 4 و 5 ماه دیگر در ایران هستم تا در اردوها و مسابقات تیم ملی حضور داشته باشم و بعد از آن برای ادامه فعالیتم تصمیم می گیرم.
فکر می کنی بوکسورهای دیگری هم از ایران توانایی این را داشته باشند که مثل تو در لیگ جهانی بدرخشتند؟
به نظر من رسیدن به موفقیت، به طرز فکر هر انسانی بر می گردد. بوکسورهای کشورهای دیگر هم مثل ما دو دست دارند نه چهار دست! بنابراین ما می توانیم با همه ورزشکاران سایر کشورها رقابت کنیم. در ایران هم بوکسورهای خوب و زیادی حضور دارند که می توانند در میادین جهانی بدرخشند مثل علی مظاهری و دیگر ملی پوشان. البته باز هم می گویم موفقیت بیشتر بوکس به این شرط حاصل می شود که مسئولان به این رشته رسیدگی و از آن حمایت کنند.
