رئیس جمهور کچل!

بسم رب النون و القلم

فرض کنید که یکی از شروط رئیس جمهوری "تراشیدن سر" باشد..«فرض کنید حالا، نگفتم موهاشونو بزنن که!»
بعدش بینی وبین الله، ببینیم چند نفر حاضرند بیایند توی گود!
البته با این فرض هم بعضی ها خیلی به قباشان برنمی خورد! چون مادرزاد یا به مرور زمان مشکلات پوست ومو برِشان عارض شده و از نعمت مو بی بهره شده اند. مثالهایش هم که دیگر لازم به گفتن نیست.
در این یک مورد روحانیت گرامی، مصون هستند. سر تراشیدن برایشان خیلی مسئله ی دشواری نیست.
اما بعضی ها هم که ،هفت قرآن وسط، پُرپشت تر از بقیه هستند یه کمی کارشان سخت می شود! این هم یک مثال ویژه دارد که طرفمان خیلی ماشاالله پرپشت است و جوگندمی!
اما به نظر می رسد که اگر این شرط برای ریاست جمهوری گذاشته شود، لااقل سن شرکت در مراسم نامزدی ، یک مقداری می رود بالا. خب به هر حال آن هایی که سن بهشان خورده، احتمال کچلیِ بیشتری دارند.
از آن طرف مو، در اثر فشار زندگی هم می ریزد! پس کچل ها که با پیش فرض قبلی، فشار زیادی را هم تحمل کرده اند، میایند وسط میدان.و خب یک رئیس جمهور باید درد کشیده و رنج کشیده باشد.
بگذریم..اگر یک روزی این شرط را گذاشتند (قانون است دیگر، ممکن است عوض بشود) شما بازهم گوشی دستتان باشد، چرا که به قول خواجه:

هزار نکته باریکتر ز مو این جاست
... نه هر که سر بتراشد قلندری داند

بعدالتحریر:
در ادبیات عامیانه یک شعری هست که مربوط می شود به یادداشت بالا، گفتم بخوانم خدمتتان، به این ترتیب که:
وسط سرم کچل شده، دیگه مو نداره
شهرداری ام می خواد به جاش، فضای سبز بکاره