در انتظار یک ناکامی دیگر
غیرمنتظره نبود. درحقیقت درطول این چندسال اخیر به اندازه ای انتخابات غیرمنتظره در فدراسیون داشته ایم که هیچ انتخابی ما را شگفت زده نمی کند. از همین رو وقتی خبر رسید که رحیم میرآخوری به عنوان مربی تیم ملی جوانان انتخاب شده، کسی تعجب نکرد!
پس از گذشت یک سال و اندی معطلی و این دست وآن دست کردن، این گزینشی بود که چشم بازار را کور کرد! در شرایطی که پیش از بارها و بارها شنیده می شد که قرار است یک سرمربی حاضر در لیگ برتر روی نیمکت تیم ملی جوانان بنشیند و هر از گاهی نامهای جذابی از ویسی و مرفاوی گرفته تا مایلی کهن شنیده می شد اما در نهایت فدراسیون و کمیته جوانان دست روی کسی گذاشت که تاکنون از چند صد کیلومتری یکی از باشگاههای لیگ برتری هم رد نشده. طعنه آمیز اینکه سرپرست این کمیته در واکنش به انتخاب میرآخوری تاکید می کند که گزینه اصلی اش داوود مهابادی بود کسی که تجربه اصلی اش در لیگ یک است، نه لیگ برتر.
این انتخاب عجیب و مشعشع البته نتیجه همان تفکری است که کمیته تیمهای پایه را به دست فردی می سپارد که تاکنون هیچ تجربه ای دراین زمینه نداشته و حتی از سر تفنن نیز تاکنون سری به یک باشگاه رده پایه نزده است! وقتی انتخاب در راس غلط باشد، طبیعتا انتخابهای بعدی نیز غلط و اشتباه خواهند بود.
چه آنکه تفکر حاکم بر مجموعه غلط و در خوشبینانه ترین حالت بی تجربه است و بدیهی است که نتیجه این تفکر بی تجربه، انتخابی با همان معیار و شرایط باشد. با حضور میرآخوری باید در اتظار یک ناکامی دیگر بود این بار در رده جوانان. دقیقا همانند دوره قبل که یکی مثل اکبر محمدی آمد و پس از ماه ها تیم بااستعداد جوانان را به فنا برد!
