اختصاص یارانه به ورزش جامعه را در برابر ناهنجاریها واکسینه می کند
شورای شهر به عنوان شریان حیاتی و اطاق فکر کلان شهر تهران نیاز به افرادی متخصص و با تجربه در زمینه های مختلف شهرسازی- اجتماعی- فرهنگی – اقتصادی و... دارد و یقینا برای این تشکیلات بزرگ و مردمی افرادی باید آستین همت بالا بزنند که به ابعاد مختلف و به مشکلات و نیازهای جامعه و مردم آن اشراف داشته باشند.
هر شهری بخصوص کلان شهری مثل تهران در کنار توجه به همه امور فرهنگی- اجتماعی -بافت شهری و رفاهی و... نیاز به ورزش و امکانات ورزشی هم دارد. عمده ترین شاخصه سلامت هر جامعه تعداد ورزشکاران و فضاهای ورزشی آن است و ما باید به راهکارهایی فکر کنیم که مردم در کوتاه ترین زمان ممکن و از راههای سهل الوصول بتوانند به ورزش و امکانات ورزشی دسترسی پیدا کنند.
بهترین راهکار برای نیل به این اهداف ارتباط با مردم از طریق رسانه ها و صداو سیماست . به اعتقاد من ورزش باید در سبد هزینه خانوارها قرار بگیرد و همانگونه که به بسیاری از امور سوبسید می دهیم باید برای سلامتی شهروندان نیز از راه ورزش سوبسید پرداخت کنیم و اگر این مهم را در نظر بگیریم که با ورزش می توان جلو بسیاری از کج رویها و ناهنجاریها و امراض جسمی و روحی حاکم بر زندگی شهر نشینی را بگیریم یقینا هزینه هایی که برای درمان بسیاری از دردهای امروز جامعه را پرداخت می کنیم گرفته خواهد شد.
در جامعه ایی که متاسفانه انواع مخدرها از طریق دشمنان براحتی در اختیار جوانان قرار می گیرد و دولت برای جلوگیری از این ناهنجاریها و بازگرداندن سلامتی به افراد معتاد بایستی هزینه های فراوانی را متقبل شود آیا بهتر نیست که ما از طریق ورزش به پیشگری روی آوریم و کاری کنیم که از طریق ورزش عمومی و همگانی جامعه جوان ما در قبال این تهدیدها واکسینه شود.
شاید تصور شود که در شهر بزرگی مثل تهران نمی توان فضاهای زیادی را به ورزش اختصاص داد اما من بر این باورم که با یک تدبیر درست می توان بهترین امکانات و سرویس دهی را به شهروندان به انجام رساند. فضاهایی همانند پارکها- میادین- حتی پیاده روها و محلات و استفاده از امکانات تمامی ارگانها و ونهادها همانند وزارت ورزش- بسیج – مساجد و... جاهای مناسبی برای ورزش هستند که البته باید با یک انسجام همگانی از این امکانات بهترین استفاده را ببریم و همه اینها در گرو فرهنگ سازی است تا مردم و خانواده ها به اهمیت ورزش پی ببرند.
البته در گذشته ایی نه چندان دور در هر کوی و محله تهران بچه ها با انجام بازیها و تفریحات بومی و سنتی اعم از دختر و پسر خود را مشغول می کردند و همان بازیها و احیای آنها می تواند نوجوانان و جوانان را از بسیاری از ناهنجاری ها و این بازیهای کامپیوتری خلاص کند و آنها را به تحرک بیشتر وادار کند چرا که یکی از گلایه های امروز خانواده ها همین بحث استفاده بیش از حد فرزندان آنها از بازیهای کامپیوتری است که چیزی جز خراب کردن اعصاب فرزندان و خانواده ها و امراض جسمی و روحی و روانی بدنبال ندارد. قطعا اگر بازیها و تفریحات سالم را در محلات احیا کنیم جلوی بسیاری از این گرفتاریهای روزمره جوانان را خواهیم گرفت.
*محمد سالاری-کارشناس امور شهری
