اولین اسکناس ایران متعلق به ۸۰۰ سال پیش است

به گزارش خبرگزاری برنا، به نقل از باشگاه خبرنگاران، وقتی که گیخاتوی مغول به فرمانروایى ایران رسید به سبب آن که از مرض شفا یافته بود، فرمان آزاد کردن زندانیان را صادر کرد.  او تمام خزانه‏ ی مملکت را در بین تهی ‏دستان و درباریان تقسیم کرد. این بخشش‏ها، کشور را به کمبود درآمد و فقر اقتصادی دچار ساخت و خزانه را تهی کرد. در این هنگام وزیر گیخاتو که می‏دانست در چین پول کاغذی رواج دارد، برای جبران کمبود مالی و برگشتِ طلا و نقره به خزانه، دستور تاسیس چاپخانه‏ای را در تبریز صادر کرد و به رواج نوعی اسکناس که "چاو" نام داشت اقدام کرد. هرچند این پول مورد قبول مردم واقع نشد و آن را معتبر نمی دانستند، ولی این گام، زمینه‏ای برای به کارگیری پول کاغذی در معاملات روزمره‏ی مردم را فراهم کرد.

چاو: درزبان ترکى به معناى شهرت، آوازه، شایعه و نام نیک است و بعدها به معناى خبر، نشر، سر و صدا، شلوغى هم آمده است‏. گفته شده، پول کاغذى را مغولها پس از آنکه چین را مسخر ساختند مرسوم کردند. شایان ذکر است بالش - جمع: بوالش، لغتی ترکى است و در متن ابن بطوطه به پول کاغذى (چاو) چینى اطلاق شده که هر قطعه از آن به اندازه کف دست و ممهور به مهر « قاآن»بوده است.

ناگفته نماند، پیشنهاد  استفاده از اسکناس توسط شخصى به نام عز الدین محمد بن مظفر بن عمید که مدتها در چین بود داده شد. فرمان چاپ اسکناس هم در جمادى الاخرى سال 693 صادر شد. به این ترتیب قرار شد تا دیگر معاملات با طلا و نقره  انجام نشود. و مردم خریدشان را با چاو انجام دهند. در هر ایالت چاوخانه ترتیب دادند و بزور مردم را بقبول چاو وا داشتند . این کار در سنه ثلاث و تسعین بود که چون تدبیر خطا بود میسر نشد و فتنه عظیم پدید آمد.