حذف ممیزی در اختیار دولت نیست/ قانون کاستی ندارد، اجرای قانون دچار کاستی است
جواد افهمی نویسنده رمان سوران سرد، در گفتوگو با خبرنگار ادبیات خبرگزاری برنا، انتظارش از رییس جمهور آینده را اینگونه مطرح کرد: انتظاری که من به عنوان یک نویسنده و فعال بخش فرهنگی این مملکت از رییس جمهور آینده دارم، اصلا فرهنگی نیست! بلکه اقتصادی است... من اعتقاد دارم باید فارغ از شعارزدگی و هیجانات کاذب حرف بزنیم و چشممان را به روی واقعیت نبندیم. در حال حاضر رسیدگی به اوضاع اقتصادی کشور است که فرهنگ را هم نجات میدهد.
افهمی با اشاره به اینکه باید در محدوده اختیارات یک رییس جمهور از او توقع داشته باشیم افزود: با اینکه قطعا از بین رفتن ممیزی اصلیترین خواسته نویسندهها و شعراست، ولی به اعتقاد من این یک توهم است اگر خیال کنیم در دولت بعدی یا در دولتهای بعدی، ممیزی کلا از بین برود و هر نویسندهای هر چه که دلش خواست را بنویسد و چاپ کند. به دلیل اینکه اصولا ممیزی از حوزه اختیارات دولت یا وزارت فرهنگ و ارشاد فراتر است. البته آقای روحانی در یکی از سخنرانیهای تبلیغاتیشان گفتند که با ممیزی پیش از چاپ مخالفند. اگر در بحث ممیزی همین ایده هم محقق شود، اتفاق خیلی بزرگی افتاده.
جواد افهمی با تاکید بر اینکه در موضوع ممیزی باید پایبند قانون باشیم افزود: این غیر ممکن است که ممیزی به طور کامل از بین برود، چون مثل روز روشن است که فقط سهم کوچکی از تصمیمگیری در این مسئله به دولت و وزارت فرهنگ و ارشاد مربوط میشود. قانون کاستی ندارد، این اجرای قانون است که با کاستی مواجه است. مسئولان دولت یازدهم در وزارت ارشاد شاید بتوانند فضا را کمی تلطیف کنند، ما به این امیدواریم. البته نه به لحاظ جو اجتماعی، بلکه به لحاظ سیستماتیک و ساختاری.
افهمی با ابراز امیدواری به رفع توقیف برخی ناشران مهم و پر کار گفت: اگر بخواهیم از دولت آقای روحانی و وزیر فرهنگ و ارشاد بعدی خواستهای داشته باشیم، باید صدور مجدد مجوز فعالیت برای ناشرانی را بخواهیم که ظرف چند سال گذشته از فعالیت بازداشته شدند. این ناشران باید به کارشان بپردازند، آن هم بدون قید و شرط. خواسته من از رییس جمهور بعدی، ایجاد فضایی است که در آن نویسنده و ناشر بتوانند به حیات طبیعی حرفهایشان بپردازند. بتوانند از خودشان دفاع کنند و با فراغ خاطر به کار مورد علاقهشان برسند. این حرفهای قشنگ میلیونها بار زده شده و تکرارش کسالتبار است. ولی باید امیدوار بود و همچنان به آینده چشم دوخت.
