سرتیپی: دولت نباید چینشی عمل کند/ شایسته: دشمن ساخت فیلمهای فاخر هستم
به گزارش خبرنگار سینمایی برنا، گروهبندیها و جناحبندیهایی در جریان ساخت فیلم فاخر دیده میشود که نشان میدهد در برخی موارد تولید این فیلمها بهانهای برای حیف و میل کردن پولها در خلاف جهت سینما و براساس منافع سیاسی بوده است. از فیلمساز و تهیهکنندهای حمایتی بیشائبه صورت میگیرد تا فیلمی ساخته شود، اما نتیجه به هیچ عنوان به فیلمی فاخر منجر نمیشود.
فیلم فاخر کاری است که قدرت ماندگاری داشته باشد و در طول تاریخ باعث سربلندی فیلمساز باشد و تماشاگران زیادی را به خود جذب کند. پرسش این است که کدامیک از فیلمهایی که با عنوان فاخر ساخته شدهاند در گیشه موفق بودهاند؟ حداقل توقعی که از فروش یک فیلم فاخر میرود این است که بودجه صرف شده برای ساخت را بازگرداند، اما واقعیت این است که در مورد فیلمهای فاخر کاری که به این میزان از فروش برسد نداشتیم. حتی در برخی از موارد فیلم هزینه تبلیغات را هم بازنگردانده است.
اینها در کنار فراموش شدنی بودن فیلمها نشان میدهد که اغلب کارهای فاخر سینمای ایران در مسیری که برای آنها تعیین شده بود به درستی حرکت نکردهاند.در سالهای دور بدون اینکه سینمایی با عنوان فاخر وجود داشته باشد، داریوش مهرجویی «اجارهنشینها» و «هامون» را میساخت و زندهیاد علی حاتمی و بهرام بیضایی فیلمهایی میساختند که به راستی مایه فخر ایران و سینمای ایران بود. «ناخدا خورشید» ناصر تقوایی بیتردید یک فیلم فاخر است بدون اینکه بودجه آنچنانی داشته باشد. کسی میتواند فیلم فاخر بسازد که قدرت و توانایی را در وجود خود داشته باشد.
اگر بخواهم از مجموعههای فاخر تلویزیون نام ببرم میتوانم به «هزاردستان»، «سربداران» و «سلطان و شبان» اشاره کنم اما مهمتر از همه این سریالها قصههای مجید کیومرث پوراحمد است که اتفاقا با بودجه بسیار کمی ساخته شده و یک موضوع ساده را بیان میکند. فیلمهای عباس کیارستمی بعد از «خانه دوست کجاست» همگی فیلمهایی فاخر محسوب میشوند و اعتبار سینمای ایران در عرصه جهانی هستند، اما در هیچ یک از آنها جلوههای ویژه خاص و یا بودجه انبوه نمیبینیم. این فیلمها محصول اندیشه هنرمند هستند که تبدیل به یک فیلم فاخر میشوند.
اثر فاخر باید یک اندیشه فاخر را نشان دهد و ما این نگاه را میتوانیم اتفاقا در کارهای ساده فیلمسازان بزرگمان ببینیم. اما با نگاهی به ساخت فیلمهایی که در سالهای اخیر به عنوان فیلم فاخر از آنها یاد شده است سوال این است که آیا میتوان از این فیلمها به عنوان فیلم فاخر یاد کرد؟ آیا هزینههایی که دولت برای ساخت این نوع فیلمها میکند به جا است؟ بهتر نیست که دولت این هزینهها را صرف سالنسازی و یا حمایت از بخش خصوصی و تهیه کنندگان کند؟ و یا شرکتهای جدیدی را تاسیس کند؟ در این مورد نظر چند تن از سینماگران را جویا شدیم که در ذیل می خوانید.
علی سرتیپی
علی سرتیپی گفت:به نظر من هر اتفاقی که بتواند بخش خصوصی را حمایت کند بسیار نیک و مهم است.
وی در ادامه افزود: بسیاری از شرکتهای خصوصی در کشور وجود دارد که انصافا هم تا به امروز خوب عمل کردهاند اما دولت هیچ حمایتی از آنها نکرده است.
این تهیه کننده در ادامه گفت: من معتقدم دولت در وهله اول باید به تهیه کنندهها کمک مالی کند و از آنها حمایت کند و در این راه به صورت چینشی و انتخابی عمل نکند.
وی درباره فیلم فاخر نیز گفت: فیلمی که با مردم ارتباط برقرار کند فیلم فاخر است. اینکه پول هنگفتی در دامن فیلمی ریخته شود درست نیست و به هیچ عنوان فیلم فاخر محسوب نمیشود.
مرتضی شایسته
مرتضی شایسته نیز در اینباره گفت: دولت باید دست از حمایت پروژههای فاخری که روی دستش مانده است، بردارد و به جای اینکه پول هنگفتی را خرج اینگونه فیلمها کند این پولها را خرج زیرساخت ها کند.
وی در ادامه افزود: ما در بخش زیرساختی سینما همواره با مشکلات زیادی روبرو هستیم بنابراین بهتر است دولت این پولها را صرف سالنسازی کند، دفاتر پخش را گسترش دهد و دفاتر تولید را تجهیز کند.
شایسته خاطرنشان کرد: در دوره مدیریت قبلی شاهد بودیم که آقایان پولها را بر باد دادند و این در حالی بود که هیچکدام از فیلمهایی که اسم فاخر را یدک میکشیدند مطرح و ملی نبودند.
وی افزود: بنده دشمن شماره یک پروژههای فاخر هستم زیرا ساخت اینگونه فیلمها در حقیقت پول هدر دادن است.
علیرضا داوودنژاد
علیرضا داوودنژاد نیز گفت: با ساخت فیلمهای فاخر موافق نیستم و معتقدم که باید نگاهی به فهرست فیلمهای فاخری که تا به امروز تولید شده است بیاندازیم و بررسی کنیم ببینیم چه فایدهای برای سینمای ایران داشته است.
وی در ادامه افزود: دولت باید از بخش خصوصی حمایت کند و اینکه بخواهد کمپانی جدیدی را راه اندازی کند کار درستی نیست زیرا تعداد زیادی از این شرکتها وجود دارد که دولت باید به آنها رسیدگی کند.
کارگردان فیلم سینمایی«کلاس هنرپیشگی» در ادامه گفت: دولت نباید شرکت جدید تاسیس کند بلکه این کار وظیفه بخش خصوصی است زیرا اگر دولت بخواهد در این امر دخالت کند و اقدام به تاسیس این شرکتها کند باز هم در کار آنها اعمال نظر میکند و می شود جایی مانند فارابی که فیلم تولید میکند.
پرویز شیخ طادی
پرویز شیخ طادی گفت: شرکت فیلمسازی زیادی در حال حاضرهم وجود دارد که دولت باید به آنها برسد. اگر دولت بخواهد دوباره چنین شرکتهایی را تشکیل دهد خودش هم واسطه میشود و اوضاع نسبت به امروز تغییر چندانی نمیکند.
وی در ادامه افزود: دولت باید اهداف متناسب با دیپلماسی کشور را تدوین کند و ساز و کار مناسبی برای آن پیدا کند تا به واسطه آن بتواند بخش خصوصی را تقویت کند.
این کارگردان ادامه داد: بنده معتقدم فیلم فاخر با فیلم گران متفاوت است . فیلم فاخر افتخارش را از فیلمنامه میگیرد و لزوما نباید گران باشد.
حبیب اسماعیلی
حبیب اسماعیلی نیز در اینباره گفت: ما که بخش خصوصی هستیم با ورود دولت به این بخش مشکل داریم زیرا معتقدیم دولت باید از بخش خصوصی حمایت کند و در تمام دنیا هم به همین شکل است.
وی در ادامه افزود: بخش دولتی زیاد دلسوز نیست به همین دلیل این بار را بخش خصوصی به تنهایی بر دوش میکشد در حالیکه دولت باید امکانان مناسب را برای این بخش فراهم کند.
اسماعیلی خاطرنشان کرد: امروز ما از کمبود سالن سینما رنج میبریم بنابراین بهتر است دولت به جای اینکه پولهایش را صرف ساخت فیلمهای فاخر کند برای ساخت سالن بگذارد و در این راه قدم بردارد زیرا در این صورت است که دیگر نیاز به بخش خصوصی نمیباشد. متاسفانه دولت امروز رقیب بخش خصوصی شده است.
/ سپیده حیدرآبادی/
