ویشگاهی: کلید کاراته سوئد را به من دادند!
به گزارش سرویس ورزشی برنا، جاسم ویشگاهی کاراته کا پرافتخار سابق تیم ملی و دارنده بیش از 10 مدال جهانی و آسیایی چند سالیست که از کاراته خداحافظی کرده و دیگر روی تاتامی مبارزه نمی کند. کاپیتان سابق تیم ملی پس از خداحافظی با ورزش قهرمانی رو به عرصه مربیگری آورد و اخیرا فدراسیون کاراته سوئد از او دعوت به عمل آورده تا رهبری تیم ملی این کشور و تیم زیر 21 ساله های سئود را بر عهد بگیرد. این در حالیست که چندی پیش سایت فدراسیون کاراته خبر داده بود که ویشگاهی به عنوان مدیرفنی سوئدی ها انتخاب شده اما ویشگاهی در گفتگوی اختصاصی با برنا در این باره گفت: من به عنوان سرمربی تیم ملی بزرگسالان و زیر 21 ساله های سوئد انتخاب شده ام و کلیه امور فنی تیم زیر نظر من است. در حقیقت کلید کاراته سوئد را به من دادند! اینکه من مدیر فنی شده ام درست نیست بلکه من سرمربی این دو تیم هستم. در این زمینه از مسئولان فدراسیون نیز سئوال کردم و آنها من را به سایت فدراسیون سوئد ارجاع دادند در حالیکه در این سایت به هیچ عنوان از واژه مدیر فنی (منیجمنت کوچ) استفاده نشده و با لفظ سرمربی (هد کوچ) از من نامبرده شده است.
ویشگاهی درباره مدت قراردادش و شرایط آن می گوید: با سوئدی ها بر سر قراردادی دو سال و نیمه توافق کرده ام و هدایت آنها را در دو مسابقه جهانی آینده بر عهده خواهم داشت. به همین منظور پنجشنبه به امارات سفر خواهم کرد تا در مسابقات کاپ آزاد جهانی در امارات هدایت این تیم را بر عهده بگیرم. تیم سئود از استکهلم مستقیما به امارات می آید و من نیز از تهران عازم خواهم شد تا در آنجا به تیم ملی سوئد ملحق شوم.
ویشگاهی پیش از این یک سال هدایت تیم جوانان سوئد را بر عهده داشته و این همکاری قبلی آنها را مصمم با توافق دوباره با ویشگاهی کرده است: پیش از این حدفاصل سالهای 2004 تا 2005 هدایت تیم جوانان سوئد را بر عهد داشتم و سوئدی ها از عملکرد من در آن دوره رضایت داشتند و با توجه به این سابقه خوب قبلی پیشنهاد جدیدی به من ارائه دادند.
ویشگاهی درباره وضعیت فنی کاراته سوئد نیز گفت: آنها در منطقه اسکاندیناوی شرایط خوبی دارند و تقریبا قدرت اول محسوب می شوند اما برای درخشش و موفقیت در مسابقات جهانی هنوز کار دارند و باید در این زمینه بیشتر کار کنند. سوئدی ها در این زمینه سرمایه گذاری خوبی انجام داده اند قصد دارند در سطح اول دنیا مطرح شوند.
