جوانی به شیوه روشنفکران
خبرگزاری برنا- برای من جوانی ام با شور و حرارت هنر همراه بود. در مجامع هنری به همراه دوستان و همکارانم حاضر می شدم و درباره فیلم و زندگی صحبت می کردیم.
من تا مدت زیادی را برای ادامه تحصیل در خارج از کشور گذرانده بودم و برای همین موقع بازگشت به ایران دلم می خواست از تمام جذابیت های موجود در کشورم استفاده کنم. جوانی ما مصادف بود با روزهایی که روشنفکران می خواستند گامی جدید در سینمای ایران بردارند. آن ها به دنبال سینمای دیگری بودند که معرف فیلم فارسی نباشد. برای جوانی منی که به دنبال بازیگری و سینما بودم این اتفاق بسیار مهمی بود. دلم می خواست در سینما آن طور که درست و شایسته است قدم بردارم، برایم مهم نبود که کارنامه کاری ام پر از فیلم های مختلف نبادش، بیشتر این مساله برایم مهم بود که با وجود تعداد کم فیلم ها اما کارنامه پرباری داشته باشم.
جوانی من با جوانی کردن جوانان امروز متفاوت بود، به هر حال در زمان ما مشکلات اقتصادی انقدر در جامعه ریشه ندوانده بود و جوانان را آزار نمی داد،ما می توانستیم با وجود در آمد متوسط رو به پایین زندگی مان را بگذرانیم و تن به بازی در هر فیلمی ندهیم. اما الان جوانان زیادی را می شناسم که وقتی به پای درد و دلشان می نشینی می گویند مجبورند که هر نقشی که به آن ها پیشنهاد می شود را بازی کنند، چرا که آن ها غم نان دارند.
البته در دوره ما افسردگی هم تا این حد در میان جوانان زیاد نبود. هر چقدر که تکنولوژی پیشرفت می کند دغدغه های جوانان هم بیشتر می شود و زندگی شان پر پیچ و خم تر، باید برای زندگی آن ها چاره ای جست که بتوانند قدر مهم ترین دوران زندگی شان یعنی جوانی را بدانند.
