قلیون کشیِ ما از بی چادریه!

خبرگزاری برنا-می گویند یک پک آن معادل یک پاکت سیگار و چه بسی بیشتر است. می گویند ضرر و زیان آن از سیگار خیلی بیشتر است و چه چه. اما تمام اینها نمی تواند جلوی محبوبیت رو به رشد آن را در میان جوانان بگیرد. قلیان این روزها به یکی از تفریحات اصلی جوانان کشور بدل شده. وقتی که پاسخ پرسش چند جوان که از هم می پرسند "خب کجا بریم؟" در یکی از سفره خانه های سنتی یا قهوه خانه ها، پیدا می شود!
شاید آن روز که آقامحمدخان قاجار، به تخت سلطنت شاهنشاهی تکیه می زد، قلیان می کشید و به سبیل پر هیبت اش تاب می داد، هیچگاه فکر نمی کرد که روزی کار قلیان به جایی برسد که در هر گوشه و کنار شهر، تفریح جوانان این باشد که دود آن را به شکل حلقه بیرون بدهند و به طعم های جدید و عجیب و غریب آن دل خوش کنند. اما حالا این اتفاق افتاده و قلیان به شکل یک تفریح درآمده؛ تفریحی که انجام شدن آن به شکل دور همی، هزینه را بین افراد سرشکن کرده و فشار کمتری را به افراد تحمیل می کند.
به طور میانگین، هزینه یک عدد قلیان در قهوه خانه های شهر که فقط آقایان در آن اجازه استعمال از قلیان را دارند، حدود 7 هزار تومان است. البته هستند قهوه خانه هایی که قیمت قلیان و سرویس شان به بیشتر از اینها و 15 هزار تومان نیز می رسد، اما به طور میانگین یک قلیان و چای کنار آن، بیشتر از 7 هزار تومان هزینه برنمیدارد. البته داستان سفره خانه های سنتی که در آن استفاده خانم ها نیز از قلیان آزاد است و بعضا غذا نیز سرو می شود، متفاوت است. میانگین قیمت قلیان این سفره خانه ها نیز که به همراه چای، آجیل، میوه و شیرینی سرو می شود، حدود 20 تا 25 هزار تومان است اما هستند سفره خانه هایی هم که قیمت شان بیشتر از این حرف هاست و گاه قیمت یک قلیان و سرویس آن، تا 70 هزار تومان هم می رسد.
اما استفاده از قلیان چرا انقدر باب شده است؟ شاید یکی از دلایل آن، در گرانی تفریحات دیگر ارزیابی کرد. تفریحاتی که هم وقت، هزینه و ... می طلبند و هم از کیفیت چندانی برخوردار نیستند. برای مثال یک بلیت سینما که به شکل اینترنتی خریداری شود، 6 هزار تومان قیمت دارد. اگر ماشین داشته باشید، دست کم 2 هزار تومان پول پارکنیگ هم به آن اضافه می شود. فیلم دیدن هم که خشک و خالی نمی شود و حداقل باید تنقلاتی کنار آن باشد تا فیلم درست به آدم بچسبد! با حساب همه این شرایط، تماشای یک فیلم در سینما حدود 15-10 هزار تومان برای هر شخص هزینه خواهد داشت. تازه مگر در ماه چند فیلم خوب اکران می شود که ارزش گذاشتن وقت و هزینه داشته باشند؟ تئاتر هم اگرچه مخاطب خاص خود را دارد، اما هیچ وقت تفریحی عمومی نبوده. قیمت یک بلیت تئاتر هم از 8 تا 20 هزار تومان به نسبت سالن اجرا، تغییر می کند.
شاید بتوان با یک تقریب نزدیک، همه جوانان را از علاقه مندان به موسیقی نیز در نظر گرفت. اما عملا کار هرکس نیست، کنسرت رفتن! وقتی که ارزانترین بلیت یک کنسرت حداقل 30 هزار تومان است و به 110 هزار تومان نیز می رسد، کمتر کسی رفتن به یک کنسرت و دیدن اجرای خواننده مورد علاقه به طور زنده را، برای یک تفریح مناسب انتخاب می کند.
ورزش کردن، یکی از مسائلی است که برای دوری از دود به آن توصیه شده است. اما ورزش کردن نیز هزینه دارد و اتفاقا هزینه آن نیز کم نیست. برای مثال هزینه یک سال عضویت در باشگاه ورزشی انقلاب تهران، نزدیک به 300 هزار تومان است و البته این غیر از هزینه ای است که باید برای استفاده از بخش های مختلف آن، بپردازید! در صورت عدم عضویت نیز فقط 7 هزار تومان ورودیه از شما دریافت می شود. شنا کردن نیز یکی از ورزش هایی است که عموم مردم و خصوصا جوان ها به آن علاقه دارند. اما یک ارزیابی مختصر از استخرهای تهران، نشان می دهد که میانگین هزینه استفاده از استخرهای عمومی شهر، چیزی نزدیک به 20 هزار تومان است.
به جز بولینگ، اسکی، اسب سواری و ... در اطراف و اکناف تهران، تفریحاتی هست که پیدا کردن آن، کمی جستجو می خواهد. سواری ماشین سافاری (حداقل 60 هزار تومان)، سورتمه (7 هزار تومان برای 7 دقیقه) ، بانجی جامپینگ (35 هزار تومان)، کارتینگ (17 هزار تومان برای 6 دقیقه)، تیراندازی، پینت بال و ... همه تفریحات ورزشی، سالم و بسیار هیجان انگیزی هستند که انجام آن برای جوانی هیجان انگیز است. اما خب، مطابق معمول عامل بازدارنده "مالی" سد محکمی بر سر راه تفریح جوان هاست. به نظر می رسد که باید مقدم بر ارائه آمار های پشت سر هم از افزایش مصرف قلیان و شیوع آن به عنوان یک تفریح، فکری دیگر اندیشید. فکری که نه سلبی، که ایجابی باشد و به جای بازداشتن جوانان از چیزی، آنها را به تفریحات مناسب تر و بهتر سوق دهد.