ارتباط ذهنیت اشتغال با شاغل شدن

خبرگزاری برنا-تحقیقات نشان می‌دهد ذهنیت افراد نسبت به توانایی‌های خود، علاقه به رشته، شرایط اجتماعی شغل مورد نظر و مشارکت اجتماعی در میزان امیدواری به یافتن شغل در دانشجویان موثر است.
تاکنون پژوهش‌های گوناگونی در مورد امیدواری به اشتغال انجام شده. یکی از این پژوهش‌ها در ایران بین دانشجویان سه دانشگاه ادبیات و علوم انسانی، علوم تربیتی و روان شناسی و الهیات برای سنجش عوامل فردی و اجتماعی موثر در امیدواری به اشتغال نشان می‌دهد، آنهایی که به رشته خود علاقمند هستند امید بیشتری به یافتن شغل دارند. از بین این دانشجویان 85درصد به رشته تحصیلی‌شان علاقمند و 15درصد بی‌علاقه بوده‌اند. 62درصد به پیدا کردن شغل مرتبط با رشته تحصیلی‌شان امیدی ندارند و تنها 28درصد به پیدا کردن شغل مرتبط با رشته خود امیدوارند. این آمار نشان می‌دهد دانشجویان به سمت علاقه تحصیلی خود رفته‌اند اما در مورد آینده شغلی در رشته مورد علاقه‌شان افق روشنی ندارند. 82درصد این دانشجویان معتقدند از امکانات موجود در جامعه جهت اشتغال استفاده مطلوب نمی‌شود.
بین دختران و پسران از نظر امید به اشتغال تفاوت وجود ندارد اما در نتایج بعضی تحقیقات دیگر پسران از دختران در اشتغال‌یابی موفق‌تر بوده‌اند. علاقه به رشته تحصیلی میزان امیدواری به اشتغال در آینده را افزایش می‌دهد. بین متغیر مسئولیت‌پذیری با امیدواری به یافتن شغل در آینده ارتباط وجود دارد. یعنی هر چه مسئولیت‌پذیری افراد بیشتر می‌شود، نسبت به یافتن شغل در آینده امیدوارتر می‌شوند. با افزایش میزان مشارکت اجتماعی هم امیدواری به اشتغال عدد بالاتری را نشان می‌دهد. این ارتباط، وجود رابطه بین نگرش‌های ذهنی فرد با توانایی اشتغال را تایید می‌کند. ذهنیت افراد تاثیر به سزایی در نوع عمل آنها در آینده خواهد داشت.
نیاز به پیشرفت، میل و علاقه افراد برای انجام کار را شکل می‌دهد. با بالا رفتن این گرایش در افراد و همین طور احساس توانایی، امیدواری به اشتغال نیز افزایش پیدا می‌کند. علاوه بر این هر چه در رشته تحصیلی فرد کارایی بیشتری وجود داشته باشد، امید به اشتغال بالاتر می‌رود