دغدغه های آقای مددکار

خبرگزاری برنا-سیدحسن موسوی چلک که پیش از این رئیس انجمن مددکاران اجتماعی بود و حالا در مرکز مبارزه با موادمخدر مشغول به کار است. یکی از دلسوزترین مددکاران اجتماعی ایران محسوب می شود و دغدغه هایش را در مورد مسائل اجتماعی در وبلاگ شخصی اش به نام «دغدغه های یک مددکار اجتماعی» می نویسد. اگر می خواهید هر روز تحلیل تازه ای از مسائل اجتماعی داشته باشید حتما سری به وبلاگ او به آدرس www.mousavichalak.ir بزنید. با هم یکی از نوشته های او را می خوانیم:

من و رئیسم

یکی ازموضوعاتی که در ادارات بسیارشایع و قابل توجه است نوع نگاه و تعامل مدیران و کارکنان هستند.به ندرت می توان اداره ای را پیداکرد که این تعامل از نوع سازنده باشد.بدون شک مقصر یک طرف نیست.این نوع نگاه رییس و مرئوس به یکدیگر ازچالش های جدی ادارات کشور است.یکی ازدوستان که در حوزه مدیریت کار می کند گاهی اوقات ایمیل هایی برایم در این زمینه ارسال می کند.یکی از آنها «من و رئیسم» است که به شرح زیر است:

وقتی من یك كاری را دیر تمام می كنم، من كند هستم.

وقتی رئیسم كار را طول دهد، او دقیق و كامل است.وقتی من كاری را انجام ندهم، من تنبل هستم.
وقتی رئیسم كاری را انجام ندهد، او مشغول است.

وقتی كاری را بدون اینكه از من خواسته شود انجام دهم، من قصد دارم خودم را زرنگ جلوه دهم.
وقتی رئیسم این كار را كند، او ابتكار عمل به خرج داده است.

وقتی من سعی در جلب رضایت رئیسم داشته باشم، من چاپلوسم.

وقتی رئیسم، رئیسش را راضی نگاه دارد، او همكاری می كند.

وقتی من اشتباهی كنم، من نادان هستم.وقتی رئیسم اشتباه كند، او مانند دیگران یك انسان است.

وقتی من در محل كارم نباشم، من در گشت زدن هستم.وقتی رئیسم در دفترش نباشد، او مشغول انجام امور سازمان است.

وقتی یك روز مرخصی استعلاجی داشته باشم، من همیشه مریض هستم.وقتی رئیسم در مرخصی استعلاجی باشد، او حتماً خیلی بیمار است.

وقتی من مرخصی بخواهم، باید یك جلسه دلیل و توجیه بیاورم.وقتی رئیسم به مرخصی برود، باید می رفت چون خیلی كار كرده است.

وقتی من كار خوبی انجام می دهم، رئیسم هرگز به خاطر نمی آورد.وقتی من كار اشتباهی انجام دهم، رئیسم هرگز فراموش نمی كند .