سازمانهای مردمنهاد، فرصت یا تهدید
یكی از ویژگیهای بارز نظام جمهوری اسلامی، دموكراتیك بودن و تكیه بر آراء و افكار عمومی است، برگزاری دهها انتخابات از ابتدای انقلاب تاكنون و روی كار آمدن دولتها با گرایشهای مختلف نشانه نقش اساسی مردم در حكومت و تأثیرگذاری آنها است، هر چند عدهای قصد دارند به هر دلیلی مردمی بودن نظام را زیر سؤال ببرند اما برگزاری انتخابات، تغییر دولتها، توجه بیشتر به نهاد و تشكلهای غیردولتی و زمینهسازی برای حضور همه جریانات همراه با انقلاب در بدنه حكومت نشانه پویایی نظام جمهوری اسلامی است و با چند گزارش و شایعه نمیتوان در این زمینه خللی ایجاد كرد هر چند كه نیاز است هماهنگ با سیاستهای كلی نظام همچون گذشته باید پویا و فعال در همه عرصههای اجتماعی حضور داشته و زمینه مشاركت اجتماعی همه اقشار مردم در تصمیمگیریها را فراهم كنیم.
مردمی بودن یكی از محوریترین اركان انقلاب اسلامی بود و به وجود آمدن سازمانهای مردمنهاد (سمنها) یكی از رویشهای انقلاب بود، سازمانها و تشكلهای غیردولتی و مردمی خارج از بحث قانونی آن یك فرصت بود كه حتی در جنگ هشت ساله نیز همین روحیه مردمی بودن به كمك كشور آمد و آن همه حماسه را آفرید، اما امروز كه جنگ نظامی نداریم ولی در بسیاری از عرصههای دیگر مشكلات متعددی داریم مانند مواد مخدر، محیط زیست، گردشگری، عفاف و حجاب، برنامههای فرهنگی، ازدواج و تعالی خانواده، جنگ نرم، علم و فناوری، اعتقادی و مذهبی، مشاركتهای اجتماعی و فرهنگی و دهها مورد دیگر كه به نظر میرسد حضور سازمانهای مردمنهاد در این عرصهها موفقتر از بخش دولتی است و اگر میخواهیم به بعضی اهداف سند چشمانداز برسیم باید از دولتی شدن فاصله بگیریم و به سازمانهای مردمنهاد اعتماد بكنیم و ظرفیت آنها را جدی بگیریم.
متأسفانه علیرغم تشكیل فراكسیون سازمانهای مردمنهاد در مجلس، اما چندین طرح مرتبط با سازمانهای مردمنهاد بین دولت و مجلس بلاتكلیف مانده و تاكنون اقدام خاصی در حمایت سازمانهای مردمنهاد شكل نگرفته است، تعدد دستگاهها در صدور مجوز، عدم حمایت مادی و معنوی از این تشكلها، بعضی بیاعتمادیها و برچسبهای ناروا به این مؤسسات، موازیكاری دستگاهها، عدم نظارت بر عملكرد مؤسسات، كمتوجهی و عدم ارزیابی از فعالیتها، عدم در نظر گرفتن امتیاز خاصی برای این سازمانهای مردمی، تمایل به دولتی شدن و چندین مشكل دیگر از مهمترین مسائل و مشكلات سازمانهای مردمنهاد است كه باید جدی گرفته شود، همین كمتوجهی مجلس به قانون سازمانهای مردمنهاد باعث میشود كه واكنش رئیس مجلس آلمان را در پی داشته و یا حتی در مذاكرات بینالمللی از این موضوع به عنوان یك بهانه با موضوع نقض حقوق بشر در ایران یاد شود، هر چند غربیها به بهانههای واهی روی هر موضوعی سعی در تخریب نظام جمهوری اسلامی دارند اما ما هم باید سعی كنیم بهانه به دست دیگران ندهیم.
به هر حال باید این واقعیت را پذیرفت كه سازمانهای مردمنهاد یك ظرفیت بسیار خوب هستند كه باید آنها را جدی گرفت، حمایت كرد و از این ظرفیتها برای تقویت و تحكیم نظام و حل بعضی مشكلات داخلی با تكیه بر روحیه مردمی بودن آنها كمك جست و آنها را مورد توجه قرار داد.
اسدالله ربانیمهر- معاون جوانان اداره كل ورزش و جوانان استان همدان